Trichotillomanie, ook wel trich genoemd, is wanneer iemand de drang om zijn haar uit te trekken niet kan weerstaan.
Ze kunnen het haar op hun hoofd of op andere plaatsen, zoals hun wenkbrauwen of wimpers, eruit trekken.
Trich komt vaker voor bij tieners en jongvolwassenen, en treft vaker meisjes dan jongens.
Symptomen van trichotillomanie
Mensen met trich voelen een intense drang om hun haar uit te trekken en ervaren toenemende spanning totdat ze dat doen. Nadat ze hun haar hebben uitgetrokken, voelen ze een gevoel van opluchting.
Iemand kan soms zijn haar uittrekken als reactie op een stressvolle situatie, of het kan worden gedaan zonder er echt over na te denken.
De meeste mensen met trich trekken haar uit hun hoofdhuid, maar sommigen trekken haar uit andere delen, zoals hun:
- wenkbrauwen
- wimpers
- genitale gebied
- baard of snor
Kale plekken op het hoofd hebben meestal een ongebruikelijke vorm en kunnen de ene kant meer treffen dan de andere.
Trich kan gevoelens van schaamte en een laag zelfbeeld veroorzaken. De getroffenen kunnen proberen hun toestand voor zichzelf te houden.
Oorzaken van trichotillomanie
Het is niet helemaal duidelijk wat trich veroorzaakt. Het zou kunnen:
- uw manier om met stress of angst om te gaan
- een chemische onbalans in de hersenen, vergelijkbaar met obsessieve compulsieve stoornis (OCS)
- veranderingen in hormoonspiegels tijdens de puberteit
- een type van zelfverwonding om verlichting te zoeken van emotioneel leed
Voor sommige mensen kan het trekken van haren een soort verslaving zijn. Hoe meer ze hun haar uittrekken, hoe meer ze het willen blijven doen.
Wanneer moet je een huisarts bezoeken?
Raadpleeg uw huisarts als u uw haar uittrekt of als u merkt dat uw kind dat is.
U moet ook naar uw huisarts gaan als u of uw kind de gewoonte heeft om haar te eten. Hierdoor kunnen haarballen in de maag ontstaan, wat tot ernstige ziekte kan leiden.
Uw huisarts kan gebieden onderzoeken waar het haar ontbreekt om te controleren of niets anders ervoor zorgt dat het haar naar buiten komt, zoals een huidinfectie.
Als uw huisarts denkt dat u trich heeft, wordt u mogelijk doorverwezen voor een soort behandeling die u noemt cognitieve gedragstherapie (CGT).
Trichotillomanie behandelen
Trich wordt vaak behandeld met behulp van een type CGT dat gewoonte-omkeringstraining wordt genoemd.
Dit is bedoeld om u te helpen een slechte gewoonte te vervangen door iets dat niet schadelijk is. De behandeling omvat meestal:
- een dagboek bijhouden van je haren trekken
- de triggers voor het trekken van je haar uitwerken en leren hoe je ze kunt vermijden
- het vervangen van haren trekken door een andere handeling, zoals in een stressbal knijpen
- het betrekken van dierbaren om emotionele steun en aanmoediging te bieden
Antidepressiva worden niet langer beschouwd als een effectieve behandeling voor trich.
Dingen die u zelf kunt proberen
Hier zijn enkele tips van mensen met trich die kunnen helpen als je de neiging voelt om aan je haar te trekken:
- knijp in een stressbal of iets dergelijks
- vorm een ​​bal met je vuist en span de spieren in die arm aan
- gebruik een fidget-speeltje
- draag een bandana of een nauwsluitende hoed, zoals een beanie
- verzin een gezegde dat je hardop herhaalt totdat de drang om te trekken voorbij is
- neem een ​​rustgevend bad om eventuele stress of angst te verminderen
- oefen diep ademhalen totdat de drang om te trekken verdwijnt
- oefening
- leg pleisters op uw vingertoppen
- knip je haar kort
Ondersteuning krijgen
Het kan ook helpen om je open te stellen over je trich voor mensen die je vertrouwt, omdat het verbergen ervan je angst soms erger kan maken.
Veel mensen die hebben geleerd om met hun trich om te gaan, zeggen dat het praten met anderen over de aandoening heeft geleid tot een vermindering van het trekken aan haar.
Het goede doel Trichotillomania-ondersteuning heeft een druk online forum waar u advies en ondersteuning kunt krijgen van andere mensen die door de aandoening zijn getroffen. Het bevat ook veel informatie over behandelingen en zelfhulpadvies.