Onderzoekers van de Binghamton University in de VS zijn erin geslaagd erachter te komen dat hackers gemakkelijk smartwatches of andere fitnesstrackers kunnen misbruiken om pincodes of wachtwoorden van pinautomaten/creditcards te stelen
Hoe hackers uw ATM-pincode van uw smartwatch of fitnesstracker kunnen stelen
Zoals we allemaal weten, kunnen online accounts op verschillende manieren worden gehackt. Maar heb je ooit gedacht dat hackers je smartwatch kunnen gebruiken om alles wat je schrijft op te nemen door je handbewegingen te volgen?
Volgens recente studies is onderzoeker van Binghamton University in de VS erin geslaagd om erachter te komen dat hackers gemakkelijk smartwatches of andere fitnesstrackers kunnen misbruiken. Hun algoritme “Backward PIN-Sequence Inference” kan alles vastleggen wat een persoon typt op elk toetsenbord of toetsenbord met ongeveer 80% succes bij de eerste poging en 90% succes bij 3 pogingen
Volgens de bronnen hebben onderzoekers gegevens van de ingebedde sensoren in sommige draagbare technologieën zoals smartwatches of andere fitnesstrackers gekoppeld aan het “Backward PIN-sequence Inference Algorithm” om privé-pincodes en wachtwoorden met hoge precisie te kraken.
Yan Wang, een lid van het onderzoeksteam, zei: “Draagbare apparaten kunnen worden misbruikt. Aanvallers kunnen de trajecten van de hand van de gebruiker reproduceren en geheime sleutelinvoeren naar geldautomaten, elektronische deursloten en door een toetsenbord bestuurde bedrijfsservers herstellen”
Tijdens het onderzoek heeft het onderzoeksteam 20 volwassenen getest met behulp van verschillende draagbare technologieën gedurende een periode van 11 maanden en 5.000 key-entry-tests uitgevoerd op drie op sleutels gebaseerde beveiligingssystemen die ook een geldautomaat bevatten. Gedurende de periode slaagde het team erin informatie op millimeterniveau vast te leggen van fijnkorrelige handbewegingen van versnellingsmeters, gyroscopen en magnetometersensoren die aanwezig zijn in de draagbare technologieën, ongeacht de houding van een hand.
Afgezien hiervan zei Yan Wang ook: “Er zijn twee aanvalsscenario’s die haalbaar zijn: interne aanvallen en snuffelaanvallen. Bij een interne aanval krijgen aanvallers via malware toegang tot ingebouwde sensoren in draagbare apparaten om de pols. De malware wacht tot het slachtoffer toegang krijgt tot een op sleutels gebaseerd beveiligingssysteem en stuurt sensorgegevens terug. Vervolgens kan de aanvaller de sensorgegevens samenvoegen om de pincode van het slachtoffer te bepalen. Een aanvaller kan ook een draadloze sniffer in de buurt van een op sleutels gebaseerd beveiligingssysteem plaatsen om sensorgegevens af te luisteren van draagbare apparaten die via Bluetooth naar de bijbehorende smartphones van het slachtoffer worden gestuurd.”
De onderzoeker beweert echter dat hun technieken de eerste zijn die dit soort potentiële beveiligingsproblemen aan het licht brengen. Maar ze stellen ontwikkelaars voor om “een bepaald type ruis in gegevens te injecteren, zodat het niet kan worden gebruikt om fijnkorrelige handbewegingen af te leiden, terwijl het nog steeds effectief is voor fitness-trackingdoeleinden zoals activiteitsherkenning of stappentellingen”