Het Massachusetts Institute of Technology (MIT) is een particuliere onderzoeksuniversiteit in Cambridge en onlangs hebben de onderzoekers van MIT een techniek ontwikkeld die leven geeft aan foto’s waarvoor geen speciale camera nodig is en waarmee je objecten kunt aanraken en verplaatsen.
MIT-onderzoekers maken video waarmee je objecten kunt aanraken en verplaatsen
Onlangs hadden we het over de 3D-film zonder bril, een idee dat MIT een directere manier is om van deze projecties te genieten door ons nergens overheen te hoeven zetten. Maar een ander team van deze instelling is verder gegaan dan het zoeken naar een echte interactie met video’s, namelijk dat ze reageren met onze “touch”.
Dit is Interactive Dynamic Video (IDV), een techniek die een team van CSAIL (Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory) heeft ontwikkeld waarmee je items die in de video voorkomen kunt verplaatsen of in ieder geval kunt zien hoe deze zouden bewegen als de aanraking echt was en niet virtueel. De sleutel is om ze te schudden, omdat zowel de technieken als de tools waarmee ze werken vrij eenvoudig zijn en kunnen worden toegepast op clips van YouTube of augmented reality-games zoals Pokemon GO.
De afgelopen jaren hebben we weinig voorbeelden van geweldig werk in de industrie met speciale CGI-effecten en andere technieken. Deze vergen doorgaans vele uren werk (en veel investeringen) en zijn gebaseerd op het geheel of gedeeltelijk creëren van objecten en virtuele omgevingen om de integratie van 3D-objecten te realiseren. Hier hebben we enkele gevallen besproken, zoals Game of Thrones.
Dit kan toepassing hebben bij het creëren van eenvoudige speciale effecten en vooral economisch, maar bij MIT zijn er geen vreemden voor de laatste mode en heeft mogelijk een rif gegeven: de fusie met augmented reality-game Pokemon GO.
Maar naast entertainment ziet het onderzoeksteam mogelijke toepassingen in de architectuur en kan het modellen maken van de beweging van gebouwen en andere constructies naar gebeurtenissen zoals een aardbeving. Davis legt ook uit dat het nuttig kan zijn bij stresstests voor objecten en niet te vergeten virtual reality. Terwijl we het hadden over een hypothetische toepassing in Pokemon Go, een realistische interactie die zou kunnen worden toegepast bij het bekijken van video’s in virtual reality.
Tot nu toe hebben verschillende instellingen ondersteund om het project uit te voeren, te kijken of Niantic, Oculus of andere bedrijven interesse hebben en in de toekomst kunnen we een ander niveau van interactie hebben in games of multimedia-entertainment.