Als je niet weet dat honderden verlichte drones die de lucht vullen in een geprogrammeerd patroon een nieuw reclameding is, kan het een beetje schokkend zijn om het voor het eerst te zien.
Dat was enkele maanden geleden het geval toen ik tijdens het South by Southwest-festival een ogenschijnlijk hemelse figuur de lucht boven Austin zag oplichten. Aangezien ik nog geen idee had dat deze vorm van reclame bestond, draaide mijn hoofd heen en weer als een hond zonder enig idee wat er aan de hand was.
Het zag er niet uit als een invasie van buitenaardse wezens, het was geen soort vuurwerkshow met gevoel, en ik was er vrij zeker van dat deze figuren geen vogels uit de toekomst waren. Maar dat laatste was een goede gok, denk ik.
Nadat ik daar de hele nacht had staan staren totdat een metermeid een wielklem aan mijn been bevestigde, werd al snel duidelijk dat deze demonen in de lucht alleen maar drones konden zijn. Wie had gedacht dat ze zo geavanceerd waren geworden en konden samenwerken als synchroonzwemmers? Ik ging ervan uit dat het slechts een lui cadeau was dat je je neefje geeft.
Geen Flipping
Iedereen die in een grote stad woont, heeft deze drones misschien de sterren zien blokkeren en advertenties op hun weerloze ogen laten regenen.
Onlangs gebruikte de Candy Crush mobiele game 500 van hen om het woord over New York City te krijgen, de NBA deed hetzelfde in Juni vorig jaar om reclame te maken voor het ontwerp (wie geeft er om het ontwerp?), en Genesis, het automerk van Hyundai, brak records door in maart 2021 3.281 drones boven Shanghai te laten vliegen.
Misschien wel het meest voorkomende beeld dat honderden drones in de lucht vormen, is het meest onoriginele van allemaal: de QR-code, die waarnemers kunnen scannen met hun telefoon om meer te weten te komen over wat er wordt geadverteerd. Dit zal helaas waarschijnlijk zijn hoe buitenaardse wezens leren dat we bestaan: door een QR-code te scannen en te leren over een aantal nieuwe series op het WB-netwerk.
Het lijkt erop dat in een tijd van adblockers en oververzadiging van media, adverteerders consumenten proberen te bereiken op manieren die moeilijk te negeren zijn, of het nu gaat om iets geavanceerds zoals dronereclameborden of iets eenvoudigs zoals die irritante advertenties die automatisch worden afgespeeld als je aan het pompen bent gas.
Zowel cool als vervelend
Het is duidelijk een beetje cool om naar te kijken, maar meer voor de hand liggend, het kan als volkomen flagrant worden beschouwd. Misschien ligt het aan je stemming die dag. Er zijn flagrante zorgen over lichtvervuiling, en de Audubon-groep in New York City is bovendien bezorgd dat dergelijke uitgebreide drone-shows gesynchroniseerde vogelshows failliet zouden kunnen laten gaan.
Ok, dat is niet wat ze zeiden – het had iets te maken met het verstoren van vogelvluchtpatronen. Je kunt je voorstellen dat deze drones de vogels gemakkelijk uit koers sturen, vooral als ze dachten dat de drones in de rij stonden voor een massaal Dapper hart-achtige strijd in de lucht. Er zijn regels rond zulke dingen, en daarom werd die Candy Crush-show eigenlijk gelanceerd vanuit New Jersey, waar het legaal is.
Wat deprimerend is, is dat adverteerders ingewikkelde manieren blijven proberen om hun slogans en logo’s in ons hoornvlies te forceren, waarbij elke volgende methode moeilijker te negeren is dan de vorige. We zullen advertenties in de lucht en op de maan zien en een jeuk aan ons been voelen en beseffen dat het op de een of andere manier een gepromote Tweet voor Dove is of zoiets.
Als we zouden stoppen met het negeren van standaardadvertenties op tv en internet, zouden merken misschien niet zulke opdringerige stappen ondernemen om reclame te maken voor hun producten.
Grapje, ze doen het hoe dan ook.