Gebruikers toevoegen op Linux

Het toevoegen van gebruikers aan een Linux-computer is een basisbeheertaak en er zijn verschillende manieren om dit te bereiken. Elke methode heeft voor- en nadelen. We leggen je drie verschillende technieken uit.

Computers hebben gebruikers nodig

Een pc zonder gebruiker stelt niet veel voor. Linux ondersteunt meerdere gebruikers. Of ze nu tegelijkertijd inloggen en de stroom van de computer delen, of afzonderlijk inloggen wanneer ze exclusief gebruik maken van de machine, elke persoon heeft een uniek gebruikersaccount nodig.

Een gebruikersaccount omvat het werk van die gebruiker en biedt privacy. Het maakt het ook mogelijk om controle en governance toe te passen op het account. Verschillende gebruikers kunnen verschillende mogelijkheden hebben op basis van hun behoeften of hun rol of functie door de kenmerken van hun gebruikersaccount te wijzigen, zoals tot welke groepen ze behoren.

VERWANTHoe gebruikers in Linux te vermelden

Of u uw computer nu deelt met familieleden of een installatie voor meerdere gebruikers beheert voor een organisatie, het aanmaken van gebruikersaccounts is een fundamentele administratieve vaardigheid.

Omdat Linux Linux is, heb je verschillende methoden om uit te kiezen. We gaan u door drie methoden leiden: twee opdrachtregelmethoden en één op een GUI gebaseerde methode, zodat u de methode kunt selecteren die volgens u het beste voor u werkt.

Het useradd-commando

De useradd opdracht is de opdracht op het laagste niveau die wordt gebruikt voor het toevoegen van gebruikers. Andere commando’s fungeren als vriendelijkere front-ends voor de useradd opdracht. Dit voegt wat gemak toe en maakt het proces gemakkelijker, maar de andere commando’s doen niets dat je niet kunt bereiken met useradd en een beetje hulp van de passwd opdracht.

De useradd commando heeft veel opties, degene die je nodig hebt om een ​​typische nieuwe gebruiker toe te voegen worden hieronder getoond. Onnodig te zeggen dat je moet gebruiken sudo om een ​​gebruiker toe te voegen.

sudo useradd -s /bin/bash -m -c "Mary Quinn" -Gsambashare maryq

De opdracht is samengesteld uit:

• sudo: We hebben beheerdersrechten nodig om een ​​nieuwe gebruiker toegang te geven tot de computer.
• useradd: De useradd opdracht.
• -s /bin/bash: De shell-optie. Dit stelt de standaard shell in voor deze nieuwe gebruiker.
• -m: De optie thuismap maken. Dit creëert een map in de map “/home/”, met dezelfde naam als de naam van de nieuwe gebruikersaccount.
• -c “Mary Quinn”: De volledige naam van de nieuwe gebruiker. Dit is optioneel.
• -Gsambashare: De extra groepsoptie. Dit is optioneel. De nieuwe gebruiker wordt toegevoegd aan een groep met dezelfde naam als de accountnaam. De -G optie (let op, hoofdletter “G”) voegt de gebruiker toe aan aanvullende groepen. De groepen moeten al bestaan. We maken de nieuwe gebruiker ook lid van de “sambashare”-groep.
• maryq: De naam van het nieuwe gebruikersaccount. Dit moet uniek zijn. Het kan niet al in gebruik zijn voor een andere gebruiker.

Hiermee wordt het nieuwe gebruikersaccount gemaakt, wordt hun thuismap gemaakt en wordt deze gevuld met enkele standaard verborgen bestanden. We kunnen als volgt in hun thuismap kijken:

sudo ls -ahl /home/maryq

Onze nieuwe gebruiker kan niet inloggen. We hebben geen wachtwoord voor hem aangemaakt. Het is mogelijk om het wachtwoord door te geven aan de useradd commando met behulp van zijn -p (wachtwoord) optie, maar dit wordt als een slechte gewoonte beschouwd. Bovendien moet u het wachtwoord in zijn versleuteld vorm, dus het is niet zo eenvoudig als het klinkt.

Het is gemakkelijker en veiliger om de passwd commando om het wachtwoord voor het nieuwe account in te stellen.

sudo passwd maryq

U wordt om het wachtwoord gevraagd en vervolgens gevraagd om het nogmaals in te voeren om het te verifiëren. Dit wachtwoord moet veilig aan de nieuwe gebruiker worden doorgegeven. Het is raadzaam dat ze worden gevraagd om hun wachtwoord te wijzigen wanneer ze inloggen. Dit betekent dat ze hun eigen wachtwoord kunnen kiezen, en niemand anders zal het weten.

sudo passwd --expire maryq

We kunnen ons nieuwe gebruikersaccount zien en het vergelijken met een bestaand account door in het bestand “/etc/passwd” te kijken.

grep -E "dave|maryq" /etc/passwd

In volgorde, de dubbele punt “:” gescheiden velden zijn:

• maryq: De naam van het gebruikersaccount.
• x: Een “x” in dit veld betekent dat het wachtwoord van de gebruikersaccount is gecodeerd en wordt bewaard in het bestand “/etc/shadow”.
• 1001: De gebruikersaccount-ID.
• 1001: De ID van de standaardgroep voor dit gebruikersaccount.
• Mary Quinn: Dit is het GECOS-veld. Het kan een reeks komma’s “,” gescheiden waarden van extra informatie bevatten. We hebben alleen de volledige naam van de gebruiker toegevoegd.
• /home/maryq: Het pad naar de homedirectory voor dit account.
• /bin/bash: Het pad naar de standaard shell voor dit account.

Wanneer onze nieuwe gebruiker voor het eerst inlogt, gebruiken ze het wachtwoord dat u voor hen hebt aangemaakt.

Omdat we hun wachtwoord hebben ingesteld op ‘verlopen’, wordt hen gevraagd dit te wijzigen. Ze moeten hun . opnieuw invoeren bestaande wachtwoord.

Vervolgens wordt hen om hun nieuwe wachtwoord gevraagd.

Nadat ze hun nieuwe wachtwoord hebben getypt en op “Enter” hebben gedrukt, wordt hen gevraagd het wachtwoord opnieuw in te voeren om het te verifiëren.

Ten slotte zijn ze ingelogd. Ze moeten voortaan het nieuwe wachtwoord gebruiken om in te loggen.

Er wordt wat huishoudelijk werk verricht en de gebruikelijke “Documenten”, “Downloads” en andere mappen worden voor hen aangemaakt in hun thuismap.

Het GECOS-veld kan maximaal vijf door komma’s gescheiden stukjes informatie bevatten. Deze worden zelden gebruikt. Als er al zijn ingevuld, is dit meestal de eerste met de echte naam van de eigenaar van dit account.

De velden zijn:

• De echte naam van deze gebruiker.
• Het kamernummer van deze gebruiker.
• Hun werktelefoon.
• Hun huistelefoon.
• Enige andere informatie.

Als we dit allemaal hadden willen bieden toen we het account aanmaakten, hadden we dat als volgt kunnen doen:

sudo useradd -s /bin/bash -m -c "Mary Quinn,Operations 1,555-6325,555-5412,Team Leader" -Gsambashare maryq

We kunnen gebruiken grep om te zien of deze informatie is opgeslagen in het bestand “/etc/passwd”.

grep maryq /etc/passwd

Als u deze informatie niet bij de hand heeft wanneer u het account aanmaakt, kunt u deze later toevoegen of wijzigen met de chfn opdracht.

Deze informatie wordt gebruikt door commando’s zoals: finger en pinky.

finger maryq

Het adduser-commando

De adduser commando verpakt het aanmaken van het account, de homedirectory, het instellen van het wachtwoord en het vastleggen van de GECOS-veldinformatie in één interactieve sessie.

De adduser commando was al aanwezig op onze Ubuntu- en Fedora-testmachines, maar moest op Manjaro worden geïnstalleerd. Het staat in de Arch User Repository, dus je moet een AUR-helper gebruiken, zoals: yay om het te installeren.

yay adduser

Om het proces te starten, gebruik sudo en geef de naam op van het gebruikersaccount dat u toevoegt:

sudo adduser maryq

De standaardgroep voor het gebruikersaccount wordt gemaakt en het gebruikersaccount wordt toegevoegd met die groep als standaard. De homedirectory wordt gemaakt en de verborgen configuratiebestanden worden erin gekopieerd.

U wordt gevraagd een wachtwoord op te geven.

Wanneer u een wachtwoord opgeeft en op “Enter” drukt, wordt u gevraagd het wachtwoord opnieuw in te voeren om het te verifiëren.

U wordt om de beurt gevraagd naar elk van de stukjes informatie die in het GECOS-veld kunnen worden geplaatst.

Geef wat informatie op en druk op “Enter” om naar het volgende veld te gaan, of druk gewoon op “Enter” om een ​​veld over te slaan.

Ten slotte wordt u gevraagd of de door u verstrekte informatie correct is. Druk op de “Y” -toets en druk op “Enter” om het proces te voltooien.

Vergeet niet om het wachtwoord voor het nieuwe account in te stellen als “verlopen”, zodat de nieuwe gebruiker het moet wijzigen wanneer hij zich voor het eerst aanmeldt.

sudo password --expire maryq

De GUI-methode

Open het systeemmenu door op de rechterrand van het GNOME-paneel te klikken, in de buurt van de stroom-, volume- en netwerkpictogrammen.

Klik op het menu-item “Instellingen”.

De applicatie Instellingen wordt geopend. Klik op het item “Gebruikers” in de zijbalk en klik vervolgens op de knop “Ontgrendelen” in het deelvenster “Gebruikers”.

U moet uw wachtwoord invoeren.

Er verschijnt een groene knop “Gebruiker toevoegen”.

Klik op deze knop. Het dialoogvenster “Gebruiker toevoegen” verschijnt. Het bevat een formulier dat de details van de nieuwe gebruiker vastlegt.

Vul het formulier in met de gegevens van de nieuwe gebruiker. Als je wilt dat ze kunnen gebruiken sudoklik op de knop “Beheerder”.

U kunt hun wachtwoord nu instellen of het aan hen overlaten om een ​​wachtwoord te kiezen wanneer ze voor het eerst inloggen. Als u een wachtwoord instelt, moet u eraan denken een terminalvenster te openen en de passwd commando om het in de “verlopen” staat te zetten. Dat zal hen dwingen om hun eigen wachtwoord in te stellen de eerste keer dat ze inloggen.

VERWANTHoe sudo Access op Linux te beheren

Dat is een beetje vervelend om naar de terminal te moeten gaan wanneer je de GUI probeert te gebruiken om de creatie van de nieuwe gebruiker te voltooien.

Als u op het keuzerondje “Gebruiker toestaan ​​om hun eigen wachtwoord in te stellen wanneer ze de volgende keer inloggen” klikt, wordt de gebruiker om een ​​nieuw wachtwoord gevraagd wanneer ze proberen in te loggen. Maar het nadeel hier is dat de eerste persoon die het nieuwe account probeert te gebruiken kan het wachtwoord instellen. Dus iedereen die weet dat het account is aangemaakt en die de echte nieuwe gebruiker verslaat om te proberen in te loggen, kan het account overnemen.

Geen van beide situaties is ideaal.

Klik op de groene knop “Toevoegen” wanneer u het formulier heeft ingevuld en uw selecties heeft gemaakt.

We hebben de optie “Gebruikers toestaan ​​hun eigen wachtwoord in te stellen wanneer ze de volgende keer inloggen” geselecteerd. Wanneer de gebruiker probeert in te loggen, wordt er om een ​​nieuw wachtwoord gevraagd. Maar, in tegenstelling tot de reeks die we eerder zagen, wordt ze niet om hun huidige wachtwoord gevraagd – ze hebben er geen.

Zoals je zou verwachten, moeten ze het nog een keer invoeren om het te verifiëren.

Beslissingen beslissingen

De useradd command geeft gedetailleerde controle, maar er is veel om direct op de opdrachtregel te krijgen.

De adduser commando maakt het leven gemakkelijker, maar staat u niet toe om de nieuwe gebruiker in extra groepen in te voeren.

De GUI-methode heeft nadelen, welk keuzerondje je ook kiest.

In de meeste informele of huiselijke situaties, adduser command geeft u waarschijnlijk de beste balans tussen mogelijkheden en functionaliteit. Als u de nieuwe gebruiker aan een extra groep moet toevoegen, kunt u dat doen zodra deze is aangemaakt, met behulp van de usermod opdracht.