Waarnemingen van moordende horzels in het noordwesten van de Stille Oceaan inspireerden een mix van bezorgdheid en vreugde
Deze dode Aziatische gigantische horzel werd overgevlogen vanuit Japan, zodat onderzoekers in de staat Washington meer konden leren over de insecten.
Alsof 2020 een extra ramp nodig had, bracht het jaar ons ook ‘moordhoorns’.
Toen twee Aziatische gigantische horzels (Vespa mandarinia) die in mei in Washington en het nabijgelegen British Columbia werden gespot, kondigden nieuwskoppen hun “aankomst” aan met een vreemde mix van horror en vrolijkheid. Het maakt niet uit dat de indringers het jaar ervoor in de staat waren gespot; op de een of andere manier voelde het dat ze er in 2020 thuishoorden.
Science News heeft geprobeerd de drukte te kalmeren met feiten. Ten eerste is de invasie niet zo apocalyptisch als sommige krantenkoppen suggereren, meldde Susan Milius, schrijver van biowetenschappen (SN: 04/07/20 & 18/07/20, blz. 14). Dit is niet alleen niet de eerste grote horzel die de Verenigde Staten binnenvalt, de roofinsecten jagen op honingbijen, niet op mensen. En de horzels nemen het niet bepaald over. Wetenschappers hebben een uitgebreide poging gedaan om ze uit te roeien – ambtenaren in Washington hebben hun eerste nest in oktober gevonden en vernietigd – en een kaart die dit jaar is vrijgegeven suggereert dat het voor de horzels moeilijk zou kunnen zijn om door Amerika te vegen (SN: 7/11/20, blz. 12).
Dat heeft mensen in het hele land er niet van weerhouden te denken dat ze er een hebben gevonden. “Plotseling worden over het hoofd geziene lokale wespen- en horzelsoorten … die millennia lang in hoeken van de achtertuinen van mensen rondhangen, worden het onderwerp van paniekgerelateerde oproepen”, zegt Gale Ridge, een entomoloog bij het Connecticut Agricultural Experiment Station in New Haven. Ridge heeft die telefoontjes aangenomen.
Bezorgde lezers hebben contact opgenomen Science Newsook. We deelden met Ridge het half dozijn foto’s van vermoedelijke moordhoorns die we hadden ontvangen. Ze zag Europese horzels, kale horzels (technisch gele jassen) en roofvliegen. Geen moordhoorns.
“In de publieke opinie zijn de horzels ‘hier'”, zegt Ridge. Ze legt geduldig aan haar uitgeputte bellers uit dat de horzels bijna 3.000 mijl verderop over een heel continent worden onderschept.
“De combinatie van half-luisteren en overdramatiseren van de feiten door de media zorgt voor een door angst gedreven stoofpot”, zegt Ridge. Ze bestrijdt die angst door lokale bewoners te leren over insecten uit New England, zoals Europese horzels en cicada-dodende wespen die vaak worden aangezien voor Aziatische gigantische horzels. “Men creëert een nieuw verhalenboek met informatie waarop bellers kunnen ontspannen, zich op hun gemak voelen en gedijen”, zegt ze.