Hoe u uw angst voor de oceaan kunt overwinnen

Wat zijn de symptomen?

Thalassofobie kan uw kwaliteit van leven negatief beïnvloeden. Omdat een fobie een soort angststoornis is, zijn de symptomen van thalassofobie dezelfde als die vaak worden aangetroffen bij angst.

symptomen van thalassofobie

Als u aan de oceaan denkt, kunt u het volgende ervaren:

• agitatie en rusteloosheid, vooral in het dagelijks leven
• verontrustend, meer dan normaal
• moeite met vallen en slapen, en mogelijk slapeloosheid
• paniek- en angstaanvallen, die vaak genoeg kunnen voorkomen om een ​​paniekstoornis te zijn

Sommige mensen met angststoornissen kunnen ook paniekaanvallen krijgen. Tijdens een paniekaanval kunt u het gevoel hebben dat uw hart sneller gaat kloppen of bonzen en kunt u zich misselijk voelen. U kunt ook last krijgen van trillen, zweten of duizeligheid. Sommige mensen hebben zelfs een gevoel van naderend onheil en dissociatie.

Als je bang bent voor de oceaan, kunnen de manifestaties van angst op elk moment verschijnen. Ze kunnen bijvoorbeeld verschijnen wanneer u in de buurt van een strand bent of langs de oceaan rijdt. Ze kunnen verschijnen wanneer u in een vliegtuig over de oceaan vliegt.

Afhankelijk van de ernst van de thalassofobie, kunt u zelfs angst ervaren als u naar een foto van de oceaan kijkt of zelfs het woord ‘oceaan’ hoort.

Wat veroorzaakt het?

Er zijn verschillende redenen waarom iemand angst voor de oceaan kan ontwikkelen. Blootstelling aan prikkels die een angstreactie veroorzaken, kan leiden tot de ontwikkeling van een fobie. Deze stimulus kan een traumatische gebeurtenis zijn, zoals bijna verdrinken of getuige zijn van een haaienaanval in de oceaan. Dit type fobie wordt een ervaringsfobie genoemd.

Fobieën kunnen ook ontstaan ​​zonder enige ervaring of trauma. Dit soort niet-ervaringsgerichte fobieën kan ontstaan ​​door de volgende oorzaken:

• Genetische factoren. Het hebben van een familielid met angst voor de oceaan kan uw risico op het ontwikkelen van thalassofobie vergroten.
• Omgevingsfactoren. Het horen van andere traumatische gebeurtenissen, zoals verdrinkingen of aanvallen in de oceaan, kan angst voor de oceaan veroorzaken.
• Ontwikkelingsfactoren. Als het angstreactiegebied van de hersenen zich niet goed heeft ontwikkeld, kan er gemakkelijker een fobie ontstaan.

Het is belangrijk om te weten dat bij thalassofobie de angst voor de oceaan een automatische, irrationele reactie wordt die de persoon niet kan beheersen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Uw arts kan verschillende hulpmiddelen gebruiken om thalassofobie te diagnosticeren. De eerste stap is om te bepalen of er een onderliggende oorzaak van uw angst is. In sommige gevallen zijn er lichamelijke oorzaken voor een toename van angst, zoals het prikkelbare darm syndroom of bepaalde neurologische aandoeningen.

Nadat uw arts heeft vastgesteld dat er geen fysieke oorzaak is voor uw fobie, kan hij / zij verwijzen naar diagnostische criteria van de American Psychiatric Association om de diagnose van een specifieke fobie te begeleiden – in dit geval thalassofobie. Deze diagnostische criteria kunnen zijn:

• een aanhoudende buitensporige, onredelijke angst voor de oceaan
• een onmiddellijke vecht-of-vluchtreactie bij blootstelling aan de oceaan
• een volledige ontwijking van de oceaan
• een aanhoudende angst voor de oceaan gedurende minstens 6 maanden
• een erkenning dat de angst niet in verhouding staat tot de dreiging van de oceaan

Als u een bepaald aantal van de diagnostische criteria heeft, kan uw arts bepalen of u thalassofobie heeft.

Is er een effectieve behandeling?

Angst voor de oceaan overwinnen is mogelijk met het juiste type therapie. Er zijn veel behandelingsopties en het kan even duren voordat een behandeling is gevonden die bij u past.

hulp vinden bij fobieën

Als u bang bent voor de oceaan, of een andere fobie die uw kwaliteit van leven beïnvloedt, zijn er organisaties die u kunnen helpen:

• National Alliance on Mental Illness (NAMI): NAMI heeft zowel een telefoon- als een sms-crisislijn.

• National Institute of Mental Health (NIH): De NIH heeft een volledige lijst met bronnen voor zowel onmiddellijke als langdurige hulp.

• Behavioral Health Treatment Services Locator (SAMHSA): De Substance Abuse and Mental Health Services Administration heeft een tool waarmee u psychiatrische behandelingsdiensten in uw omgeving kunt lokaliseren.

• National Suicide Prevention Lifeline: De Suicide Prevention Lifeline is een gratis hulpmiddel dat 24/7 beschikbaar is om mensen in een crisis te helpen.

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is een behandelingsoptie die zich richt op het veranderen van uw negatieve gedachten en gedrag naar gezondere. In een studie vanaf 2013 gebruikten onderzoekers neuroimaging-technieken om de impact van CGT op sommige fobische aandoeningen te bepalen.

Fobieën kunnen veroorzaken zichtbare activering en veranderingen in de zenuwbanen van de hersenen. De onderzoekers ontdekten dat CGT een significant positief effect heeft op zenuwbanen bij mensen met specifieke fobieën, zoals angst voor de oceaan.

Een andere behandelingsoptie wordt blootstellingstherapie genoemd, wat eigenlijk een subset van CGT is. De meeste mensen met fobieën vermijden actief het object of de situatie waar ze bang voor zijn, wat de fobie kan verergeren. Blootstellingstherapie werkt door de persoon in een veilige omgeving bloot te stellen aan zijn of haar angst.

Voor thalassofobie kan dit betekenen dat u afbeeldingen of video’s van de oceaan moet zien met een deskundige in de geestelijke gezondheidszorg. Uiteindelijk kan het zelfs betekenen dat je een strand bezoekt of tenen in de oceaan duikt, nogmaals, met een professional aan je zijde. Na verloop van tijd kan dit soort veilige blootstelling de algehele angst voor de oceaan verminderen.

Er zijn ook enkele experimentele procedures om fobieën te behandelen, zoals auriculaire chemotherapie en virtual reality-therapie. Beide therapieën zijn afhankelijk van de visuele systemen van de hersenen. Omdat ze echter relatief nieuw zijn, is meer onderzoek nodig om te bepalen hoe effectief ze zijn.

Medicatie wordt niet per se aanbevolen voor mensen met angst voor de oceaan, aangezien de bovengenoemde therapieën een groot succespercentage hebben. Voor mensen die kortstondige ondersteuning nodig hebben voor de symptomen van angst, kan medicatie echter een optie zijn.

het komt neer op

Thalassofobie, of angst voor de oceaan, is een specifieke fobie die uw kwaliteit van leven negatief kan beïnvloeden. Als je denkt dat je hulp nodig hebt om je angst voor de oceaan te overwinnen, kan een professional in de geestelijke gezondheidszorg je helpen.

Thalassofobie kan worden behandeld door middel van cognitieve gedragstherapie en blootstellingstherapie, die beide een hoog slagingspercentage hebben. Behandeling van uw angst voor de oceaan kan na verloop van tijd uw kwaliteit van leven helpen herstellen.