Immunosuppressieve nanodeeltjes vertragen de progressie van atherosclerose in diermodellen

Wetenschappers van de Centro Nacional de Investigaciones Cardiovasculares Carlos III (CNIC) hebben in samenwerking met nationale en internationale onderzoekscentra een belangrijk immuuncelsubtype geïdentificeerd dat betrokken is bij de ontwikkeling van atherosclerose. In een studie gepubliceerd in Circulatieonderzoekhet team testte een experimentele therapie in diermodellen op basis van immunosuppressieve nanodeeltjes en toonde aan dat het de ziekteprogressie kan vertragen.

Atherosclerose is een chronische hart- en vaatziekten die miljoenen mensen wereldwijd treft. De ziekte wordt gekenmerkt door de accumulatie van cholesterol-vooral lipoproteïne met lage dichtheid (LDL)-in de arteriële wanden, wat leidt tot plaquevorming die de bloedstroom beperkt.

Na verloop van tijd kunnen plaques scheuren, wat ernstige complicaties veroorzaakt, zoals hartaanvallen en beroertes. Hoewel atherosclerose van oudsher wordt beschouwd als een vasculaire aandoening, hebben recente studies de centrale rol van ontsteking en de immuunrespons bij het stimuleren van de ziekte benadrukt. Dit heeft nieuwe wegen geopend voor de behandeling van de ziekte door het immuunsysteem te moduleren.

Het nieuwe CNIC -onderzoek, uitgevoerd door de immunobiologiegroep onder leiding van David Sancho, onthult dat conventionele dendritische cellen van type 1 (CDC1’s) een sleutelrol spelen in dit inflammatoire proces. Het team gebruikte muismodellen om te analyseren hoe de aanwezigheid of afwezigheid van deze cellen de ontwikkeling van atherosclerose beïnvloedt.

“We gebruikten genetisch gemodificeerde muizen die een voedingsdieet met een hoog cholesterol kregen om de aandoeningen te repliceren die atherosclerose bevorderen”, legt hoofdauteur Miguel Galán Burgos uit. “Toen we het aantal CDC1’s kunstmatig verhoogden, verslechterden arteriële laesies. Maar toen de muizen specifiek CDC1’s misten, werd plaque -vorming aanzienlijk verminderd – zelfs met een ongezond dieet.”

Verdere analyse van immuuncellen in de slagaders toonde aan dat de afwezigheid van Cdc1s geassocieerd was met een vermindering van T -lymfocyten, beide CD4⁺ Th1 en CD8⁺ Subsets, waarvan bekend is dat ze ontstekingen en vasculaire schade stimuleren. De onderzoekers ontdekten ook dat het Sting -molecuul, uitgedrukt door CDC1S, van cruciaal belang is voor deze cellen om hun schadelijke effecten in atherosclerose uit te oefenen.

Gerichte nanodeeltjes om ontsteking te onderdrukken

Een belangrijke innovatie in de studie was de ontwikkeling van een experimentele therapie op basis van nanodeeltjes geladen met de immunosuppressiva dexamethason en gecoat met antilichamen. Deze nanodeeltjes werden ontwikkeld in samenwerking met Jesús Ruiz Cabello en Susana Carregal Romero, van de Molecular and Functional Biomarkers Research Group van het Centre for Cooperative Research in Biomaterials (CIC Biomagune) in San Sebastian, in het framework van Laura Fernández Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Menndez Mregez Mregez Mregez Mregez Mregez Mregez Mregez Menndez Mregez Mregez Menndez Mregez Mregez Menndez Mregez Mregez Menndez Mregez’s Doctoral.

De nanodeeltjes zijn specifiek ontworpen om CDC1’s te richten. “Wanneer we de nanodeeltjes in diermodellen van atherosclerose toedienden, hebben we een duidelijke vermindering van de plaquegrootte en in de bijbehorende inflammatoire respons waargenomen. Belangrijk is deze benadering die arteriële ontsteking beheerste zonder het vermogen van het lichaam om virale infecties te bestrijden, de auteurs uit te leggen.

De resultaten versterken de rol van CDC1’s bij het stimuleren van atherosclerose en introduceren een veelbelovende nieuwe therapeutische benadering die de immuunwortel van de ziekte aanpakt. Door zich precies te richten op de betrokken immuuncellen, kan deze strategie een veiliger, effectiever alternatief bieden voor huidige behandelingen, waardoor systemische bijwerkingen worden geminimaliseerd.

De combinatie van de studie van moleculaire biologie en materiaaltechniek vormt een belangrijke vooruitgang in de strijd tegen hart- en vaatziekten en legt een sterke basis voor toekomstige ontwikkeling van gepersonaliseerde immunotherapieën.