Volgens de laatste rapporten zijn onlangs in slechts 4 dagen duizenden vermiste kinderen in India geïdentificeerd met behulp van gezichtsherkenningstechnologie. Het project, uitgevoerd in een experimentele test uitgevoerd door de politie van New Delhi, had een ongelooflijk resultaat.
laten zien
Nieuw gezichtsherkenningssysteem helpt bij het opsporen van 3000 vermiste kinderen in slechts 4 dagen
Duizenden vermiste kinderen in India zijn in slechts 4 dagen geïdentificeerd met behulp van gezichtsherkenningstechnologie. Het project, uitgevoerd in een experimentele test uitgevoerd door de politie van New Delhi, had een ongelooflijk resultaat.
Gezichtsherkenning ten dienste van complexe problemen
Met toegang tot een database van meer dan 60.000 foto’s van vermiste kinderen, waarbij deze beelden werden vergeleken met ongeveer 45.000 beelden van niet-geïdentificeerde wezen in zorginstellingen in de hele stad, was het mogelijk om 2930 kinderen te herkennen met behulp van software uit een pilotprogramma dat in slechts vier dagen werd getest.
Met een bevolking van meer dan een miljard mensen is India het op één na dichtstbevolkte land ter wereld. Het kampt met veel sociale problemen, waaronder de verdwijning van duizenden kinderen van de straten, steegjes en sloppenwijken. De software heeft verrassend genoeg ongeveer 3.000 vermisten geïdentificeerd.
“Momenteel worden in India bijna 200.000 kinderen vermist en ongeveer 90.000 zijn ondergebracht in verschillende kinderopvanginstellingen”, legt de activist Bhuwan Ribhu van de kinderopvanggroep Bachpan Bachao Andolan uit, die hielp bij het ontwikkelen van het onderzoek.
Het handmatig kruisen van al deze kinderen en hun foto’s is een vrijwel onmogelijke taak. Ribhu’s organisatie startte het project juist om het grote aantal gegevens dat wordt bijgehouden door TrackChild, de Indiase nationale database van vermiste kinderen, beter te filteren.
Na het realiseren van de mogelijkheden van de gezichtsherkenningssoftware, ging de organisatie de strijd aan voor het Hooggerechtshof van Delhi om de database beschikbaar te stellen aan de politie, die hun gezichtsherkenningssysteem gebruikte om duizenden afbeeldingen te analyseren.
TrackChild kan nu dezelfde technologie gebruiken
Gezien het immense succes van deze operatie in New Delhi, is het mogelijk dat andere politiediensten TrackChild-gegevens gebruiken om vermiste kinderen te ontdekken. Daarnaast kan de database zelf verbeterd worden zodat gezichtsherkenningssoftware intern draait.
Deze inspanningen zijn zeer nuttig en welkom in de realiteit van India, maar deze kleine stap lost het probleem niet definitief op. Dit komt omdat de redenen achter deze verdwijningen complex, vaak gewelddadig en onethisch zijn. Sommige kinderen worden op straat ontvoerd om te worden verkocht voor prostitutie of kinderarbeid. Anderen vluchten voor hun ouders vanwege mishandeling thuis.
Er zijn zelfs gevallen bekend van gezinnen die hun kinderen verkopen of opzettelijk ongewenste dochters achterlaten op drukke plaatsen.
Natuurlijk zijn er te midden van zoveel duizenden gevallen kinderen die zichzelf hebben verloren, zoals altijd is gebeurd, soms in ongebruikelijke en ongelukkige omstandigheden, zoals Saroo Brierley, wiens dramatische levensverhaal het thema is geworden van de film “Lion – De lange weg naar huis”, uit 2016.
Een film die de pure en harde realiteit vertelt
Het verhaal vertelt het geval van Brierley dat hij op jonge leeftijd verloren was gegaan aan zijn oudere broer op een treinstation. Hij viel in slaap in een konvooi en kon pas uit het voertuig ontsnappen nadat hij bijna 500 mijl door India had gereisd. Op jonge leeftijd kende het kind niet eens de naam van zijn geboorteplaats en kon het nooit de weg terug vinden.
Het kostte hem ongeveer 25 jaar om eindelijk zijn biologische moeder te beoordelen, een gelukkig einde aan een verontrustende maar veel voorkomende geschiedenis van lijden onder jonge mensen in India.
Nieuwe gezichtsherkenningstechnologieën komen in handen van de autoriteiten om burgers te controleren die gezocht worden voor misdaden en die op de berg zijn en voor veiligheid door gebruik te maken van de sporen die ons gezicht draagt.
Dus, wat vind je hiervan? Deel eenvoudig al uw mening en gedachten in het commentaargedeelte hieronder.