RAW-afbeeldingen bevatten veel meer gegevens dan JPEG’s. Als u een DSLR- of spiegelloze camera gebruikt, zou u meestal met RAW moeten fotograferen – deze maakt optimaal gebruik van wat uw camera kan. U kunt zelfs RAW-opnamen maken op uw iPhone. Er zijn echter een paar situaties waarin u geen RAW-opnamen hoeft te maken of zelfs niet zou moeten fotograferen.
VERWANT: Hoe u goede RAW-foto’s maakt
Als de foto’s er niet toe doen of als u ze snel wilt kunnen delen
Af en toe word ik gestrikt om foto’s te maken op een kerstfeest of familie-evenement. Dit zijn geen portretten van hoge kwaliteit; het zijn slechts momentopnames van – normaal gesproken dronken – mensen. De enige reden waarom mij wordt gevraagd, is dat mensen weten dat ik een goede camera heb. Als je eenmaal een reputatie als fotograaf hebt gekregen, zal dit je vrijwel zeker overkomen.
Wanneer ik in een van deze gebeurtenissen word lastiggevallen, is het mijn doel om mijn camera in de diafragmaprioriteitsmodus te zetten, een flitser op mijn camera te zetten als dat nodig is, en dan rond te dwalen terwijl ik mijn eigen ding doe, af en toe foto’s maken. Het is een van de weinige keren dat ik opzettelijk JPEG fotografeer, omdat het betekent dat ik aan het einde van de avond alle foto’s naar een Dropbox-map (of wat dan ook) kan slepen zonder er zelfs maar naar te kijken, en ze naar de organisator kan sturen. Ze krijgen alle foto’s en ik hoef er niet een paar uur mee te werken in Lightroom.
Als je veel bursts fotografeert
Wanneer u een burst met uw camera maakt, worden alle afbeeldingen in een buffer opgeslagen voordat ze naar de geheugenkaart worden geschreven. De grootte van deze buffer is een van de belangrijkste dingen die de duur van een burst-opname beperken. Omdat JPEG’s veel kleiner zijn dan RAW-bestanden, kunnen de meeste camera’s meer JPEG’s in hun buffer opslaan en dus langere bursts maken.
VERWANT: Waarom vertraagt mijn camera of stopt het met het maken van bursts?
Mijn Canon 5DIII kan bijvoorbeeld zes RAW- of JPEG-opnames per seconde maken. De buffer kan maar 18 RAW-foto’s bevatten, wat betekent dat ik een burst van drie seconden op volle snelheid krijg voordat het begint te vertragen. Het kan echter 64 JPEG-afbeeldingen bevatten: dat is een volle tien seconden continu-opnamen.
VERWANT: Hoe u betere foto’s kunt maken in de burst-modus
Wanneer ik sportgames fotografeer of andere situaties waarin ik veel snelle bursts wil kunnen maken, schakel ik over naar JPEG. Soms is het belangrijker om de foto te maken dan om van niets een hoogwaardige foto te maken.
Wanneer u een time-lapse opneemt
Tijdsverloop – die fast motion-video’s die een uur, een dag of zelfs langer comprimeren tot een YouTube-lengte die kan worden bekeken – vereisen een enorm aantal foto’s. Het meest gebruikte formaat is 24 fps, dus voor elke seconde beeldmateriaal moet je 24 foto’s maken. Dat betekent dat een time-lapse-video van twee en een halve minuut uit 3.360 foto’s bestaat.
Sommige time-lapse-fotografen fotograferen in RAW, maar het levert enorm veel werk op en, nog belangrijker, vereist een serieus krachtige computer. De meeste laptops zijn niet in staat om zoveel gegevens te verwerken. (Bij 25 MB per RAW-bestand bevat die korte tijd meer dan 80 GB aan gegevens).
Het eenvoudigste, als je net begint, is om je belichting direct op locatie te krijgen en JPEG’s te maken. Je computer zal je er dankbaar voor zijn.
Vroeger was er nog een andere reden om geen RAW-opnamen te maken – toen opslagruimte schaars was – maar dat maakt niet zo veel meer uit: goede SD-kaarten kosten nu tussen de $ 10 en $ 30. Buiten de bovenstaande situaties zou je standaard in RAW moeten fotograferen.