Wat is Onlooker Play?

Waar past het spelen van toeschouwers in de stadia van het spel?

Jean Piaget definieerde de verschillende spelfasen primair door de cognitieve ontwikkelingsstadia die een kind bereikt. Parten zag de dingen een beetje anders. Ze benadrukte dat leren spelen heel veel te maken heeft met het leren omgaan met anderen.

Hier is een korte blik op de zes speelfasen van Parten:

• Onbezet spel. Je kind speelt nog niet – gewoon kijken of staan ​​op één plek en soms willekeurige bewegingen maken.
• Eenzaam spelen. Uw kind is volledig gefocust op zijn eigen activiteit en is zich niet bewust van andere kinderen om zich heen.
• Toeschouwer spelen. Je kind kijkt naar en geeft zelfs commentaar op andere spelende kinderen, maar doet niet mee.
• Parallel spelen. In deze overbruggingsfase spelen kinderen naast elkaar, maar blijven ze in hun gescheiden werelden.
• Associatief spel. Kinderen hebben interactie met elkaar, maar de activiteiten zijn niet op elkaar afgestemd.
• Coöperatief spel. Rond de kleuterschool wordt de speeltijd goed georganiseerd en hebben de kinderen rollen toegewezen.

Wanneer begint het spelen van de toeschouwer?

Houd geen stopwatch vast, want we zijn niet allemaal geprogrammeerd om volgens hetzelfde tijdschema te rijden. Maar als vuistregel kun je verwachten dat het spelen van toeschouwers begint wanneer je peuter tussen de 2 1/2 en 3 1/2 jaar oud is.

Als uw hart breekt omdat u uw kind op de rand ziet staan ​​en rustig toekijkt terwijl de andere kinderen spelen, grijp dan niet naar uw weefsels. Vier het – je peuter heeft weer een mijlpaal bereikt. Onthoud die vorige speeldata waarop uw kind niet eens wist dat er andere kinderen in de kamer waren.

Waarom is het spelen van toeschouwers belangrijk?

Toeschouwers spelen is een groot deel van de ontwikkeling van een kind. Hoewel je kind passief kan lijken als ze alleen maar toekijken, is het eigenlijk behoorlijk druk met het werken aan cognitieve en sociaal-emotionele vaardigheden.

Cognitieve vaardigheden

Observatie verscherpt perceptie, aandacht, geheugen en denken. Door op te merken hoe gebaren en woorden worden gebruikt, leggen kinderen de basis voor de meer complexe symbolen (schrijven en rekenen) die ze op school zullen leren.

Sociaal-emotionele vaardigheden

In zijn beroemde experimenten met Bobo-poppen toonde Albert Bandura, geprezen als de vader van de cognitieve theorie, aan dat kinderen leren hoe ze zich moeten gedragen door anderen te observeren. Het is eenrichtingsverkeer: kijk, assimileer en imiteer.

Meer overtuigingskracht nodig? Psycholoog Lev Vygotsky zegt dat observatie “de natuurlijke staat van gedrag van het kind verfijnt en het hele verloop van zijn ontwikkeling volledig opnieuw verandert”. Observatie leert enkele belangrijke lessen, waaronder:

• De regels van betrokkenheid.Observatie leert kinderen hoe ze kunnen samenwerken met andere kinderen, hoe ze naar de regels moeten luisteren en hoe ze hun eigen impulsen beter kunnen beteugelen. Ze beseffen dat vasthouden aan de structuur van het spel de moeite waard is – ze halen meer plezier uit het spel dan uit het bevredigen van een onmiddellijke impuls.
• Verschillende slagen voor verschillende mensen. Sommige kinderen zijn van nature meer gereserveerd. Onderzoekers noemen deze kinderen langzaam opwarmen. Ze halen het meeste uit het spel van de toeschouwer. Terwijl ze naar andere kinderen kijken die spelen, leren ze. Gewapend met deze kennis krijgen ze het zelfvertrouwen dat nodig is om door te gaan naar de volgende fase van het spel.

Toeschouwersgedrag dat u kunt herkennen

Je peuter houdt ervan om naar andere spelende kinderen te kijken. Maar in dit vroege stadium zijn ze meer geïnteresseerd in rustig toekijken vanaf de zijlijn dan in directe deelname. Dit is wat u zult opmerken in het toeschouwersstadium:

• Je peuter zit of staat naast andere spelende kinderen, maar bemoeit zich er niet mee.
• Ze kunnen binnen gehoorsafstand blijven, zodat ze in de gaten kunnen houden wat er aan de hand is.
• Ze kunnen met andere kinderen praten, vragen stellen en suggesties geven, maar meer niet.

Voorbeelden van toeschouwersspel

• In Montessori-klaslokalen variëren kinderen meestal van 2 1/2 tot 6 jaar. Het is normaal dat de jongere kinderen vanaf een veilige afstand naar de oudere kinderen kijken die spelen.
• Herinner je je dat kind dat langzamer opwarmt? Dit kind voelt zich veilig vanaf een afstand toekijken, maar kan een suggestie geven als het de kans krijgt.
• Toeschouwers van sport zijn ook betrokken bij toeschouwersspel – aan sommige goede dingen komt nooit een einde!

Hoe u uw toeschouwer aanmoedigt

We willen allemaal onze kinderen helpen om belangrijke mijlpalen te bereiken. En, om eerlijk te zijn, het doet pijn als je je kind aan de zijlijn ziet – zelfs als je weet dat deze ontwikkelingsfase snel voorbij zal zijn. Dus, wat kunt u doen om de toeschouwers naar de volgende fase te duwen? Hier zijn enkele geweldige ideeën:

• Wees erbij als uw kind speelt om steun en zorg te bieden. Onderzoekers raden aan om je telefoon uit te schakelen als je bij je kind bent. Wanneer u aan het spel deelneemt, zullen toeschouwers waarschijnlijk ook deelnemen.
• Geef je peuter de kans om een ​​rollenspel te spelen. Bouw een verzameling hoeden, sjaals, portemonnees, schoenen, dekens, borden, kapotte telefoons, toetsenborden en al het andere dat je wilt weggooien. Bewaar de rekwisieten op lage planken en in open bakken, zodat uw kind gemakkelijk kan kiezen en kiezen. Als je met je peuter speelt of een vriend of vriendin uitnodigt voor een speelafspraakje, geven de rekwisieten hem een ​​startpunt om te spelen.
• Je kunt de wielen van succesvol spel smeren met open vragen als: “Is het tijd om de baby te voeden?” of “Hoe kun je de boerderij bouwen?”
• Afspeelafspraakjes kunnen je zenuwen oprekken, want samen spelen is een leercurve. Verwacht ruzies en, als ze zich voordoen, scheidsrechter kalm – de kinderen doen wat kinderen doen.
• Heeft u onlangs een airconditioner geïnstalleerd of een nieuw apparaat gekocht? Bewaar de doos waarin ze binnenkomen en maak een huis. Ga je gang en kruip naar binnen, en je peuter zal waarschijnlijk hetzelfde doen.

Wanneer eindigt het spelen van de toeschouwer?

Wanneer uw peuter de leeftijd van 3 1/2 tot 4 jaar bereikt, gaat ze waarschijnlijk door naar de volgende fase van ontwikkelingsspel – parallel spelen. In dit stadium zul je zien dat je kind daadwerkelijk naast andere kinderen speelt, maar nog niet samen speelt. De kinderen zullen waarschijnlijk hun middelen delen, maar ze zullen geen gemeenschappelijk doel hebben.

Je merkt misschien dat je kind en hun vriend met blokken spelen, maar ze zullen elk hun eigen toren bouwen. Blijf bij de hand voor het geval ze over de blokken beginnen te kibbelen! De kinderen vinden het misschien geweldig met je kostuumbox, maar ze zullen waarschijnlijk geen rollen toewijzen.

Wanneer u zich zorgen moet maken over de ontwikkeling van uw kind

Wat gebeurt er als u merkt dat uw kind niet is doorgegaan naar het speelpodium van de toeschouwer? Misschien zijn ze nog steeds volledig bezig met de eenzame speelfase en tonen ze geen interesse in wat de andere kinderen om hen heen doen.

Adem rustig … het gebeurt. De richtlijnen voor de leeftijdscategorieën van de speelfasen zijn slechts richtlijnen. Tot 15 procent van de kinderen is langzamer met opwarmen. Deze kinderen zijn misschien verlegen of super voorzichtig.

En een waarschuwing: soms, zelfs als een kind parallel of associatief spel onder de knie heeft, kunnen ze toch terugglijden naar het toeschouwersstadium. Dat is volkomen normaal. Heb je ook geen dagen waarop je helemaal gelukkig bent om achterover te leunen en de wereld aan je voorbij te zien trekken?

Dat gezegd hebbende, neem contact op met uw kinderarts als u zich zorgen maakt over de ontwikkeling van uw kind.

Wat is het volgende?

Je kind wordt volwassen. Naarmate hun cognitieve, communicatieve en sociaal-emotionele vaardigheden samenkomen, zul je merken dat het toeschouwersspel is veranderd in parallel en vervolgens associatief spel. Pas op, want binnenkort vragen ze om de autosleutels!