Als u een tiener in huis heeft, bent u waarschijnlijk bekend met stilte of vage reacties wanneer u een gesprek probeert, de neiging om de hele dag weg te slapen tenzij u tussenbeide komt, en een voorkeur voor telefoons en computers boven persoonlijke tijd met geliefden.
Dit gedrag is vrij kenmerkend voor de meeste tieners, maar het kan ook een teken zijn van depressie. Abrupte veranderingen in hun stemming kunnen ertoe leiden dat u zich afvraagt ​​of ze worstelen met psychische symptomen of gewoon, nou ja, als tiener.
Depressiesymptomen bij tieners zijn vaak:
- ongebruikelijke prikkelbaarheid
- boze uitbarstingen
- vermoeidheid, gebrek aan energie en lethargie
- pijn, pijn of maagproblemen
- minder interesse in hun reguliere bezigheden
- minder interesse om tijd door te brengen met vrienden of familie
- cijfers laten vallen of desinteresse op school
- negatieve of kritische zelfbespreking
- praten over dood, sterven of zelfmoord
Als u deze symptomen op de meeste dagen gedurende meer dan een week of twee opmerkt, kan uw kind een depressie hebben. Hier leest u hoe u het onderwerp voorzichtig benadert en ondersteuning biedt.
1. Vraag (en blijf vragen)
Begin met het zoeken van een rustige, besloten tijd om een ​​gesprek te voeren. Het kan helpen om het onderwerp met slechts één ouder te benaderen, want als u met twee ouders tegelijk geconfronteerd wordt, kan uw kind overweldigd raken of kan er een sfeer van confrontatie ontstaan.
Leg uit welk gedrag u zorgen baart:
- “Ik vraag me af waarom je de laatste tijd niet veel tijd met je vrienden hebt doorgebracht.”
- “Ik maak me zorgen omdat je veel meer slaapt dan normaal.”
- “Ik heb gemerkt dat je tegenwoordig zo snel boos wordt.”
- “Ik maak me zorgen omdat je de laatste tijd niet veel moeite hebt gedaan om op school te werken.”
Volg daarna open vragen:
- “Wat is er gebeurd dat je van gedachten veranderde over je vrienden?”
- “Kun je uitleggen wat je dwarszit?”
- “Waarom voel je je zo?”
- “Denk je aan dood of doodgaan?”
Houd er rekening mee dat het idee dat iemand vragen naar zelfmoord het idee zal geven, slechts een mythe is. Door uw kind naar zelfmoordgedachten te vragen, wordt het gemakkelijker om hen de juiste ondersteuning te geven. Hieronder vindt u meer richtlijnen en bronnen voor zelfmoordpreventie.
Het is volkomen normaal om bang te zijn en ze onmiddellijk naar een professional in de geestelijke gezondheidszorg te willen brengen. Als u ze echter eerst aan het praten krijgt, kunt u een duidelijker beeld krijgen van wat er aan de hand is.
Als ze de eerste keer dat je het vraagt ​​niet opengaan, blijf het dan vragen. Als ze aarzelen om over depressie te praten, herinner ze er dan aan dat het een
2. Wees bereid om te luisteren
Als ze zich toch beginnen open te stellen, gebruik dan actief luisteren om ervoor te zorgen dat ze zich gehoord voelen. Sluit af wat je doet – werk, maaltijdplanning of andere kinderen klaarmaken om naar bed te gaan – zo snel mogelijk en probeer het moment niet voorbij te laten gaan.
Depressie geeft mensen soms het gevoel dat ze dierbaren tot last zijn. Dat betekent dat ze een heel redelijke, “slechts 5 minuten!” als een afwijzing en aarzel om je weer ‘lastig te vallen’.
Als u niet kunt stoppen met wat u doet, neem dan even de tijd om het uit te leggen. ‘Ik wil je mijn volledige aandacht geven, maar ik moet hier eerst voor zorgen. Ik ben binnen ongeveer 45 minuten klaar, en dan kan ik me volledig op jou concentreren. ”
Als het tijd is om te praten:
- Geef ze al je aandacht.
- Onderbreek hun zinnen niet, maak ze niet af of vul hun pauzes niet in. Laat ze in hun eigen tijd delen, ook al duurt het even voordat ze de woorden eruit hebben.
- Concentreer u op hun woorden, niet op wat u tegen ze wilt zeggen.
- Vat samen wat ze hebben gezegd om er zeker van te zijn dat u het begrijpt. “Het klinkt alsof je je verdrietig en hopeloos voelt over het leven en dat je de energie niet kunt vinden om iets te doen. Is dat juist?”
- Als u niet zeker weet wat ze betekenen, vraag dan om opheldering.
Je begrijpt misschien niet precies wat ze voelen, maar vermijd het minimaliseren of ongeldig maken van hun pijn door dingen te zeggen als:
- “Oh, dat is niet zo erg.”
- “Iedereen voelt zich wel eens zo.”
- “Ik was de hele tijd humeurig toen ik een tiener was, maar ik ben eruit gegroeid.”
Bied in plaats daarvan compassie en validatie:
- “Ik kan zien hoe je je overweldigd voelt door die gedachten.”
- ‘Dat klinkt pijnlijk, maar je bent niet de enige. Ik ben hier om je te steunen. “
- ‘Ik kan me voorstellen dat je je altijd uitgeput voelt als je je altijd verdrietig voelt. Je maakt zoveel door. “
3. Help ze om ondersteuning te krijgen
Hoewel uw medeleven en begeleiding een groot verschil kunnen maken voor uw kind, is professionele ondersteuning doorgaans de beste manier om de symptomen te verbeteren.
Als ze zich aanvankelijk tegen het idee van therapie verzetten, kan praten met een schooladviseur, kinderarts of favoriete leraar hen helpen zich meer op hun gemak te voelen bij het idee. Ze zijn misschien meer bereid om therapie te overwegen wanneer andere vertrouwde volwassenen hen aanmoedigen om contact op te nemen.
Praten over wat er tijdens de therapie gebeurt, kan ook helpen het proces te demystificeren. Als ze zich zorgen lijken te maken over opname in het ziekenhuis of gedwongen worden medicatie in te nemen, leg dan uit dat een therapeut naar hun gedachten luistert, ondersteuning biedt zonder oordeel en helpt hen manieren te vinden om zich beter te voelen.
U kunt ook uitleggen dat, hoewel medicatie kan helpen bij het verlichten van ernstige symptomen, ze ook andere behandelingsopties hebben.
Overweegt u online therapie? Bekijk onze lijst met de 7 beste online therapieprogramma’s voor tieners.
4. Snijd ze wat speling
Als u uw tiener aanmoedigt om actief te blijven en betrokken te blijven bij huishoudelijke taken, kan dit ervoor zorgen dat ze zich gesteund blijven voelen. Houd er echter rekening mee dat er momenten kunnen zijn dat ze niet veel zin hebben.
Bedenk dat depressie een ziekte is. Als ze griep hadden, zou je ze een pauze geven van huishoudelijke taken en schoolwerk, toch? Depressie kan nog steeds hun energie wegnemen en voorkomen dat ze hun gebruikelijke inspanning leveren.
Ze zouden kunnen:
- vinden het moeilijker dan normaal om zich te concentreren
- beweeg langzamer dan normaal
- lijken gefrustreerd en overdreven zelfkritisch als ze een fout maken
Moedig ze aan om te doen wat ze kunnen en bied vriendelijke herinneringen aan in plaats van vergetelheid te bekritiseren.
Probeer de stress rond schoolwerk niet te vergroten door dingen te zeggen als: “Deadlines voor aanmelding voor de universiteit komen eraan” of “Moet je niet studeren voor de finale?” De kans is groot dat ze de druk al voelen – en zichzelf de schuld geven van hun worstelingen.
Bied in plaats daarvan hulp bij huiswerk en zoek naar manieren om taken beter beheersbaar te maken.
Als ze bijvoorbeeld een onderzoeksproject hebben, kun je:
- help ze te brainstormen over onderwerpen
- bespreek dingen die u in een overzicht wilt opnemen
- breng ze naar de bibliotheek om bronmateriaal te zoeken
5. Breng als gezin veranderingen aan
Veranderingen in levensstijl kunnen veel voordelen hebben voor depressiesymptomen.
Deze wijzigingen kunnen zijn:
- meer fysieke activiteit
- regelmatige voedzame maaltijden
- volop zonneschijn
- toegewijde bedtijden
- een nachtelijke routine om tot rust te komen
Door deze veranderingen in uw gezinsroutine op te nemen, kunt u het welzijn van iedereen verbeteren zonder ze uit te kiezen. Als extra bonus kunnen nieuwe gewoonten de gezinsperiode vergroten, waardoor uw tiener zich meer verbonden en ondersteund voelt.
Een paar dingen om te proberen:
- Maak een gezinswandeling na het eten.
- Wijs het laatste uur of twee voor het slapengaan aan als apparaatvrije tijd. Speel in plaats daarvan een bordspel, werk aan een puzzel of luister samen naar een audioboek.
- Kook waar mogelijk samen als een gezin maaltijden. Betrek kinderen bij het plannen en bereiden van maaltijden. Je kunt elkaar zelfs uitdagen om met nieuwe recepten te komen.
- Zorg ervoor dat iedereen op tijd naar bed gaat om de slaap te krijgen die ze nodig hebben. Tieners hebben nodig
8 tot 10 uur slaap per nacht.
6. Moedig ondersteunende relaties aan
Door belangrijke vriendschappen te onderhouden, kan uw tiener zich sociaal verbonden blijven voelen, zelfs als ze het moeilijk heeft.
Overweeg tijdelijk uw gebruikelijke regels rond gezelligheid te versoepelen. Als je bijvoorbeeld meestal geen logeerpartijtjes of late hangouts op schoolavonden toestaat, kun je enkele uitzonderingen maken totdat hun symptomen verbeteren.
U kunt altijd tijd besteden aan huiswerk of helpen met het avondeten als voorwaarde voor de logeerpartij.
Het is ook de moeite waard om ze aan te moedigen om een ​​nieuwe activiteit of hobby te proberen, zoals gitaarlessen, kunstlessen of een sport. Vrijwilligerswerk en andere vriendelijke daden, zoals buren helpen, kunnen ook gevoelens van depressie helpen verlichten.
Dingen om te vermijden
1. Kritiek en bestraffing
In normale omstandigheden kunt u reageren op niet-afgelegde examens en onvolledig huiswerk door uw tiener huisarrest te geven, de tv-tijd te beperken of hun telefoon weg te nemen.
Depressie is geen ‘vrije doorgang’ voor wangedrag, maar het is belangrijk om de effecten van depressie te scheiden van feitelijk wangedrag. Het wegnemen van hun telefoon, of de belangrijkste manier om met vrienden om te gaan, kan de situatie zelfs erger maken.
In plaats daarvan:
- Laat ze weten dat je begrijpt dat ze het moeilijk hebben en moedig ze aan om het te blijven proberen. Als alternatief voor schermtijd kun je ze aanraden een vriend uit te nodigen om te studeren, spelletjes te spelen of samen naar buiten te gaan.
- Werk samen om oplossingen te vinden. Je zou kunnen zeggen: ‘Ik weet dat het moeilijk is om klusjes bij te houden als je je zo voelt. Wat denk je dat je nu aankunt? “
- Herinner ze eraan dat je van ze houdt en steun ze, wat er ook gebeurt.
2. Zelfbeschadigend gedrag beoordelen
Het kan erg pijnlijk zijn om te ontdekken dat uw tiener zichzelf op andere manieren is gaan snijden of verwonden. Hoewel zelfbeschadiging nooit iets is om te negeren, is het niet betekent automatisch dat uw kind zelfmoord overweegt.
Je eerste instinct kan zijn om hun kamer te doorzoeken en hulpmiddelen voor zelfbeschadiging weg te gooien, hun lichaam elke dag te controleren of ze altijd in je zicht te houden. Maar deze reacties maken uw kind vaak alleen maar beschaamd en verdrijven ze.
Een medelevende, oordeelvrije reactie is altijd nuttiger:
- Vraag: “Kun je me meer vertellen over de gevoelens waardoor je jezelf pijn wilt doen?”
- Zeg: ‘Ik zie dat je veel pijn hebt, maar ik maak me zorgen over je veiligheid. Kunnen we het hebben over enkele alternatieve dingen om te proberen die kunnen helpen? “
3. Dingen persoonlijk opvatten
Het kan zijn dat uw kind niet altijd over zijn gevoelens wil praten of over de vooruitgang die hij in de therapie maakt, wil vertellen. Je wilt zeker weten dat ze beter worden, maar door ze te pushen, zullen ze zich niet meer op hun gemak voelen bij het openen.
Het is belangrijk dat u op de hoogte bent van eventuele bijwerkingen van de behandeling of terugkerende verontrustende gedachten. Anders herinner je ze eraan dat je er bent wanneer ze willen praten, en geef ze de ruimte om te delen in hun eigen tijd.
Als het tijd is voor onmiddellijke hulp
Niet iedereen met een depressie denkt aan zelfmoord. Veel mensen die Doen heb zelfmoordgedachten, maak nooit een plan of probeer nooit zelfmoord te plegen. Dat gezegd hebbende, wil je elke melding van zelfmoord serieus nemen.
Het is tijd om meteen professionele ondersteuning te krijgen als u een van de volgende symptomen bij uw kind opmerkt:
- het schrijven van verhalen of gedichten over sterven
- risicogedrag vertonen, inclusief middelen- of alcoholgebruik
- praten over doodgaan of een uitweg uit hun pijn willen
- meer teruggetrokken worden van anderen
- zeggen dat anderen beter af zouden zijn zonder hen
- persoonlijke bezittingen weggeven
Als ze je vertellen dat ze aan zelfmoord denken:
- Vraag of ze tijdens de therapie een crisis- of veiligheidsplan hebben gemaakt en volg die stappen.
- Breng ze in contact met hun therapeut voor begeleiding bij de volgende stappen.
- Moedig hen aan om de Crisis Text Line te sms’en (tekst HOME naar 741741) of bel de National Suicide Prevention Lifeline (800-273-8255) voor 24/7 crisisondersteuning.
- Breng ze naar de eerste hulp voor ondersteuning.
Ontdek hier meer bronnen voor zelfmoordpreventie.
Laat ze niet alleen als ze in een crisis verkeren, en zorg ervoor dat ze geen toegang hebben tot wapens of medicijnen.
het komt neer op
U kent uw kind, dus u weet waarschijnlijk wanneer er iets niet klopt. Als ze regelmatig zwak of prikkelbaar lijken, praat dan met hen over het krijgen van hulp bij depressie.
Vergeet vooral niet te benadrukken dat u aan hun kant staat en er alles aan zult doen om hen steun te krijgen. Ze halen je misschien van je af, maar ze luisteren en jouw woorden kunnen een verschil maken.
Onthoud dat depressie niemands schuld is – niet die van hen, en niet die van u.
Crystal Raypole werkte eerder als schrijver en redacteur voor GoodTherapy. Haar interessegebieden omvatten Aziatische talen en literatuur, Japanse vertalingen, koken, natuurwetenschappen, seksuele positiviteit en geestelijke gezondheid. Ze zet zich in het bijzonder in om het stigma rond psychische problemen te helpen verminderen.