Stotteren, ook wel stotteren genoemd, is een relatief veel voorkomend spraakprobleem in de kindertijd, dat kan aanhouden tot in de volwassenheid.
Wat is stotteren?
Stotteren is wanneer:
- je herhaalt geluiden of lettergrepen, bijvoorbeeld door “mu-mu-mu-mummie” te zeggen
- je maakt geluiden langer – bijvoorbeeld “mmmmmmummy”
- een woord blijft hangen of komt er helemaal niet uit
Het stamelen varieert in ernst van persoon tot persoon en van situatie tot situatie. Iemand kan periodes van stotteren hebben, gevolgd door momenten waarop ze relatief vloeiend spreken.
Lees meer over hoe stotteren je kan beïnvloeden.
Soorten stotteren
Er zijn 2 hoofdsoorten stotteren:
- ontwikkelingsstammering – de meest voorkomende vorm van stotteren die optreedt in de vroege kinderjaren, wanneer spraak- en taalvaardigheden zich snel ontwikkelen
- verworven of laattijdig stotteren – is relatief zeldzaam en komt voor bij oudere kinderen en volwassenen als gevolg van hoofdletsel, beroerte of progressieve neurologische aandoening. Het kan ook worden veroorzaakt door bepaalde drugs, medicijnen of psychologisch of emotioneel trauma
De informatie hier is gericht op ontwikkelingsstammen.
Wat veroorzaakt stotteren?
Het is niet met zekerheid te zeggen waarom een ​​kind begint te stotteren, maar het wordt niet veroorzaakt door iets dat de ouders hebben gedaan.
Ontwikkelings- en erfelijke factoren kunnen een rol spelen, samen met kleine verschillen in hoe efficiënt de spraakgebieden van de hersenen werken.
Spraakontwikkeling
Spraakontwikkeling is een complex proces waarbij communicatie plaatsvindt tussen verschillende delen van de hersenen en tussen de hersenen en de spieren die verantwoordelijk zijn voor ademhaling en spreken.
Als elk onderdeel van dit systeem goed werkt, worden de juiste woorden in de juiste volgorde uitgesproken, met het juiste ritme, pauzes en nadruk.
Een kind dat eenvoudige zinnen leert maken, heeft oefening nodig om de verschillende spraakgebieden in de hersenen te ontwikkelen en de “bedrading” (neurale paden) te creëren die nodig zijn om de verschillende delen goed samen te laten werken.
Er kunnen spreekproblemen optreden als sommige delen van dit ontwikkelingssysteem niet worden gecoördineerd. Dit kan herhalingen en onderbrekingen veroorzaken, vooral als het kind veel te zeggen heeft, opgewonden is of zich onder druk voelt staan.
Naarmate de hersenen zich blijven ontwikkelen, lossen sommige van deze problemen op of kunnen de hersenen dit compenseren, en daarom groeien veel kinderen uit het stotteren.
Geslachtsverschillen en genen
Stotteren komt vaker voor bij jongens dan bij meisjes. Het is onduidelijk waarom dit zo is.
Er wordt aangenomen dat genen ook een rol spelen. Ongeveer 2 op de 3 mensen die stotteren hebben een familiegeschiedenis van stotteren, wat suggereert dat de genen die een kind van zijn ouders erft, ervoor kunnen zorgen dat ze meer kans hebben om te stotteren.
Wanneer u hulp kunt krijgen
U moet advies inwinnen als u zich zorgen maakt over de spraak- of taalontwikkeling van uw kind.
Behandeling voor stotteren is vaak succesvol bij kinderen in de voorschoolse leeftijd, dus het is belangrijk om zo snel mogelijk naar een specialist te worden verwezen.
Praat met een huisarts of gezondheidsbezoeker over uw zorgen. Zij kunnen uw kind eventueel doorverwijzen naar een logopedist (SLT) voor een onderzoek.
In veel gebieden kunt u de spraak- en taaldiensten van kinderen rechtstreeks bellen en uw kind zelf doorverwijzen.
Stamma (The British Stammering Association) heeft meer informatie en ondersteuning voor mensen die stotteren en ouders van stotterende kinderen. U kunt de hulplijn bellen op 0808802 0002 van maandag tot en met vrijdag van 10.00 tot 12.00 uur en van 18.00 tot 20.00 uur voor informatie over de diensten die in uw regio beschikbaar zijn.
Als u een volwassene bent die stamelt en dit heeft een aanzienlijke impact op uw sociale leven en werk, dan kunt u een huisarts vragen om u door te verwijzen naar een SLT.
Behandelingen voor stotteren
Er zijn verschillende benaderingen van spraak- en taaltherapie die mensen die stamelen kunnen helpen gemakkelijker te spreken.
Je werkt samen met een therapeut om een ​​passend plan te kiezen dat is afgestemd op jouw kind of jou.
Dit kan betrekking hebben op:
- een omgeving creëren waarin uw kind zich meer ontspannen en zelfverzekerd voelt bij het praten
- strategieën om de spreekvaardigheid te vergroten en communicatieve vaardigheden te ontwikkelen
- werken aan gevoelens die samenhangen met stotteren, zoals angst en ongerustheid
Elektronische apparaten om stotteren te verminderen zijn ook beschikbaar en kunnen sommige oudere kinderen en volwassenen helpen, maar ze zijn meestal niet beschikbaar op de NHS.
Lees meer over stotteren.
Wie is er getroffen
Studies suggereren dat ongeveer 1 op de 12 jonge kinderen een fase van stotteren doormaakt.
Ongeveer 2 op de 3 kinderen die stamelen, zullen eruit groeien, hoewel het moeilijk te voorspellen is wanneer dit bij een bepaald kind zal gebeuren.
Geschat wordt dat stotteren ongeveer 1 op de 100 volwassenen treft, waarbij mannen ongeveer 3 tot 4 keer meer kans hebben om te stotteren dan vrouwen.