Wetenschappers hebben weer een belangrijke stap gezet in de richting van de ontwikkeling van levensechte cyborgs door simpelweg te illustreren hoe de biologische cellen elektronisch kunnen worden geprogrammeerd om op verschillende manieren te werken, wat de eerste doorbraak zou kunnen zijn om echte CYBORGS te worden.
Programmeerbare cellen, de eerste doorbraak die levensechte CYBORGS wordt
High-tech implantaten, mind-control protheses en heads-up displays zoals Google Glass maken duidelijk dat de cyborg-droom van machinaal versterkte mensen niet langer beperkt is tot sciencefiction.
Elektronica is aanwezig in ons dagelijks leven, maar we gebruiken het tot nu toe niet als onderdeel van ons lichaam. Als het waar is dat er oplossingen zijn, voornamelijk met medische toepassingen, dat als ze op een bepaalde manier een deel van ons worden om een of andere fout van ons lichaam te leveren. De lijst is lang, van pacemakers tot protheses die door de geest worden bestuurd, via apparaten zoals Google Glass.
Ongetwijfeld is deze benadering verre van cyborgs te worden, maar de fantasie van de Universiteit van Maryland leidde naar een hoger niveau en leidde tot een nieuw onderzoek naar hoe je biologische cellen elektrisch kunt besturen, om ze op verschillende manieren te programmeren.
Elektrische stromen naar onze cellen
In het verleden werd ontdekt dat we cellen in ons lichaam hadden die een uitwisseling van informatie mogelijk maakten met behulp van een elektrische stroom zoals neuronen of cardiomyocyten. Dit leidde tot uitvindingen zoals defibrillatoren, elektrocardiogrammen of elektro-encefalogrammen. De meeste moleculen van ons lichaam kunnen echter geen informatie uitwisselen met elektronica, zoals cholesterol, hormonen of eiwitten.
Onderzoek van de Universiteit van Maryland heeft tot doel een dialoog op gang te brengen tussen deze moleculen en elektronica. De onderzoekers beschrijven een elektrogeen uitwisselingssysteem tussen bacteriecellen waardoor ze zich kunnen gedragen op een manier waarvan de bedoeling nooit in de natuur was. Wetenschappers hebben het mogelijk gemaakt, bijvoorbeeld door de spanning op een bacterie te zetten die groen licht kan afgeven.
Een andere observatie die werd uitgevoerd, is dat sommige bacteriën vooruitgingen toen ze op de stroom werden aangebracht en stopten toen deze stopte met aanbrengen. Dit kan erg interessant zijn als het nemen van medicatie voor specifieke lichaamsdelen toepassingen.
Volgens de onderzoekers zelf zou een draagbaar type Fitbit kunnen worden gebruikt om insuline of antibiotica toe te dienen aan patiënten die het nodig hebben via de huid, en zelfs de biomarkers van de patiënt te detecteren.
Een interessante ontwikkeling die de effecten van sommige ziekten kan verzachten en het leven van degenen die eraan lijden kunnen verbeteren. Hopelijk zien we dergelijke vorderingen vaker.