Er zijn een paar gadgets die regelmatig tegen een stootje kunnen van velen van ons, en als een robotrevolutie ooit tot bloei komt, zal die waarschijnlijk met een van hen beginnen. Maar laten we, totdat die noodlottige dag aanbreekt, een paar van de technische apparaten bekijken die we maar al te graag willen verwaarlozen. Omdat ze geen ziel hebben – nog niet in ieder geval.
GPS navigatie
Er is geen persoon in mijn leven tegen wie ik brutaler ben dan de GPS-navigatiestem, of het nu Google Maps of Apple Maps is of welke robotdame dan ook probeert te helpen. Denk er eens over na: deze armzalige app gebruikt geavanceerde satelliettechnologie om me te helpen snel ergens te komen en me te laten weten of er onderweg vertragingen of auto-ongelukken zijn.
Maar als ik uiteindelijk een idee heb van waar ik heen ga, zal ik tegen hem schreeuwen dat hij zijn mond moet houden en snel de telefoon pakken om hem uit te zetten, zonder zelfs maar ‘Bedankt’ of ‘Zonder jou had ik het niet kunnen doen’ te zeggen. In plaats daarvan hoort het “Oké, ik snap het” alsof ik de hele tijd wist waar ik heen ging en de aanwijzingen slechts suggesties waren waar ik niet om vroeg.
Koptelefoon
Het maakt niet uit hoe mooi de koptelefoon is, of het nu grote of kleine oordopjes zijn, of ze nu wel of niet met een hoesje worden geleverd – op een gegeven moment worden ze in mijn rugzak of op de achterbank van mijn auto gegooid en gedwongen om af te weren voor zichzelf in die oerwouden. Mijn tandenborstel krijgt in ieder geval een kleine standaard, en hij kost veel minder.
Ik huiver als ik denk aan die arme kleine koptelefoons los in mijn laptoptas, bibberend van angst terwijl ze omringd zijn door losse pinda’s, spijkers, paperclips, gummies en oude, niet meer functionele USB-drives die boos zijn en door de buitenste regionen zwerven van de rugzak zoals bladloper. “Ik hoor hier niet”, moet de koptelefoon denken.
Controllers voor videogames
Het is waarschijnlijk het beste dat de meeste controllers voor videogames geen snoeren meer hebben. We kenden allemaal die ene vriend die de controller als een maniak heen en weer rukte, waardoor de console bijna uit het raam vloog. Ze behandelden controllers alsof het Wii-bewegingscontrollers waren, lang voordat die technologie bestond.
Maar we zijn allemaal ruw tegen ze. We drukken veel te hard alsof de controller druk en urgentie kan herkennen, gooien ze neer als ze gefrustreerd zijn, en soms kijken we naar de controller alsof er iets mis mee is in plaats van te erkennen hoeveel we zuigen in het spel. Ze zijn gewoon jarenlang bestand tegen ons misbruik, en wanneer een van de knoppen onvermijdelijk begint te plakken vanwege verkeerd gebruik, gooien we ze weg of laten we die ene vriend die je niet leuk vindt ze gebruiken.
USB-drives
USB-drives hebben tegenwoordig de mogelijkheid om alle gegevens van onze computers op een kleine stick te bewaren, en volgens films die ik heb gezien, bevatten ze altijd belangrijke geheime documenten of virussen die een corrupt bedrijf kunnen stoppen of robotoverheersers kunnen vernietigen. Dus waarom onthoud ik beter waar ik een BIC-pen heb neergezet?
Er zijn waarschijnlijk een handvol verloren USB-drives met dingen waarvan ik ten onrechte denk dat ze belangrijk zijn, verspreid over het hele land. We zijn zo delicaat met ze wanneer we er een in onze computer steken, maar de rest van de tijd stuiteren ze rond waar ze zich ook in bevinden als een strandbal met gegevens. Misschien zouden we wat respectvoller zijn als die gegevens eruit zouden kunnen vloeien als een braadpan in een overvolle kom met Saran-wrap.
Uw huidige slechte telefoon
Dit is altijd een van onze meest bedroevende relaties met technologie. Je telefoon is misschien een beetje oud en bekrast, en hij weet dat je hem niet meer respecteert en een nieuwe wilt. Het ziet je langs de Apple Store-etalage lopen als die afgezaagde meme met een man die naar een andere vrouw kijkt. Hij ziet dat je hem snel opbergt als je hem in de buurt van vrienden gebruikt, zodat ze niet staren.
Toch doet het nog steeds ijverig zijn werk, het verzenden van je teksten en het updaten van je apps, en het maken van perfect fatsoenlijke foto’s. In sommige gevallen duurt het echter zo lang dat je het versleten karakter begint te respecteren alsof het de oude man in een coming-of-age-film is die het respect krijgt van de coole kinderen. “Je hebt het nog steeds, oude man”, luidt de vreselijke dialoog meestal.
Onthoud dat er altijd een jongere telefoon zal zijn, maar die van jou heeft meerdere updates doorstaan ​​en dingen gezien. Het kent de wegen van de wereld. Of misschien is het gewoon een oude, slechte telefoon. Ik weet het niet. Ga je gang en koop een nieuwe als je wilt.