Zoals we allemaal weten, is het verliezen van iemand die dicht bij ons staat een van de diepste wonden die we in ons leven oplopen. Roman Mazurenko was startende ondernemer en ster van de Moskouse Boheme voordat hij stierf bij een auto-ongeluk. Maar voor zijn vrienden leeft hij op de een of andere manier nog steeds. Omdat Roman nu een bot is.
Deze programmeur bleef na zijn dood met haar vriend praten met behulp van AI
Iemand verliezen die dicht bij ons staat, is een van de diepste wonden die we in ons leven oplopen. Een laat mens laat echter veel meer na: een digitale erfenis van sms-berichten, statusupdates en foto’s.
Maar denk gewoon dat als je de kans krijgt om weer met ze te praten? Wat als je de schaduw van een persoon kunt aanraken nadat hij of zij te laat is? Sommige mensen verwelkomen dit concept misschien met open armen, maar anderen zullen het argumenteren en zich verzetten tegen de toenemende onderbreking van technologie in ons dagelijks leven.
Eugenia Kuyda is mede-oprichter en hoofd van Luka, het is een AI-start-up ontwikkeld in San Francisco, het maakt chatbots die gebruikers helpen met het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI: Artificial Intelligence) om het leven gemakkelijker te maken. Deze AI-expertise is gebruikt om de Russische programmeur en ondernemer opnieuw tot leven te brengen, terwijl Eugenia Kuyda haar dode vriend Roman digitaal tot leven wekte – met verbluffende resultaten.
In 2012 richtte hij de start-up Stampsy op en volgde drie jaar later zijn goede vriend Eugenia Kuyda in de VS op. Maar Stampsy had niet het gewenste succes, Mazurenko betwijfelde of het uitgeput was, op zoek naar een nieuwe oriëntatie. In een huis bezoekt hij Moskou, november 2015, maar helaas werd hij aangereden door een auto en stierf aan zijn verwondingen.
Het verdriet in zijn vriendenkring was groot, de vraag: hoe herdenken we deze vrije geest, deze oogverblindende persoonlijkheid? Kuyda kwam op het idee om een roman-Bot te ontwikkelen, toen ze oude sms’jes las die ze met hem had uitgewisseld. Daarom dacht ze: wat als ze een kunstmatig neuraal netwerk zou voeden met duizenden chatberichten van de Romeinen die hij in de loop der jaren naar zijn vrienden had gestuurd? Wat als de bot leert een roman te schrijven?
Op 24 mei 2016 verscheen de roman Kuyda-Bot op Facebook. Wie met hem wil chatten, kan dat via de Luka-app. Op @Roman-commando wordt hij gevraagd en beantwoord met records die Mazurenko daadwerkelijk heeft gebruikt in zijn chats. Het algoritme is afgestemd op het gebruik van het digitale chatarchief van Mazurenko-zinnen die zo goed mogelijk in een gesprek passen. Sinds kort kan hij niet alleen sets selecteren maar ook nieuwe componeren.
Dit werkt verrassend goed, aangezien veel van zijn vrienden het gevoel hebben met haar overleden vriend te schrijven. Het helpt hen om hun verdriet te overwinnen. Voor sommigen is het een plek geworden om over hun problemen te praten. Enkele vrienden toonden zich echter verontrust door Kuyda’s project.
Beide reacties zijn begrijpelijk. Het idee om te chatten met een AI-versie van een overleden vriend is even griezelig, fascinerend en uitdagend. Ze gooit volgens een aantal lastige zaken.
Wie bepaalt eigenlijk via de digitale erfenis van een dode? Zou hij het ermee eens zijn dat zijn privégedachten en berichten aan individuele mensen tegelijk door een groot publiek kunnen worden gelezen – alleen in een nieuwe context geplaatst en dat de impact op rouwenden eigenlijk positief is of zo’n bot vasthoudt.
Eugenia Kuyda deelt deze zorgen niet. Ze ontwikkelden de bot en hij hielp haar het verdriet te verwerken. De “Verge” -journalist vertrouwde Kuyda toe dat chatten met de Roman-Bot iets voor hen is, zoals “een bericht naar de hemel sturen. Voor mij gaat het meer om een bericht in een flesje sturen dan om er een te ontvangen”.