Uw thuisnetwerk is afhankelijk van IP-adressen om gegevens tussen apparaten te routeren, en soms kan het adres van een apparaat veranderen als u opnieuw verbinding maakt met het netwerk. Hier leest u hoe u een Ubuntu Linux-computer een permanent IP-adres geeft dat herstarten overleeft.
Dynamische en statische IP-adressen
Een statisch IP-adres instellen in Ubuntu
Het GNOME-bureaublad en toepassingen gebruiken
Verbindingsgemak
Dynamische en statische IP-adressen
Alles op uw netwerkthuisnetwerk, of het nu een bekabelde verbinding of Wi-Fi gebruikt, heeft een IP-adres. IP staat voor Internet Protocol. Een IP-adres is een reeks van vier cijfers gescheiden door drie punten. Elk IP-adres dat uniek is binnen dat netwerk.
IP-adressen fungeren als numerieke labels. Je router gebruikt deze labels om gegevens tussen de juiste apparaten te verzenden. Meestal wijst uw router IP-adressen toe. Het weet welke IP-adressen in gebruik zijn en welke vrij zijn. Wanneer een nieuw apparaat verbinding maakt met het netwerk, vraagt het om een IP-adres en wijst de router een van de ongebruikte IP-adressen toe. Dit wordt DHCP of dynamisch hostconfiguratieprotocol genoemd.
Wanneer een apparaat opnieuw wordt opgestart of wordt uit- en ingeschakeld, kan het zijn oude IP-adres opnieuw ontvangen of kan het een nieuw IP-adres krijgen. Dit is normaal voor DHCP en heeft geen invloed op de normale werking van uw netwerk. Maar als je een server of een andere computer hebt die je via het IP-adres moet kunnen bereiken, zul je problemen tegenkomen als het IP-adres het uitschakelen of opnieuw opstarten niet overleeft.
Het vastzetten van een specifiek IP-adres aan een computer heet het toewijzen van een statisch IP adres. Een statisch IP-adres, zoals de naam al doet vermoeden, is niet dynamisch en verandert niet, zelfs niet als de computer wordt uitgezet.
Een statisch IP-adres instellen in Ubuntu
We demonstreren deze techniek op Ubuntu, maar het zou op elke Linux-distributie moeten werken. De nmcli netwerkbeheertool werd uitgebracht in 2004, dus het zou aanwezig moeten zijn op zowat elke standaarddistributie.
Laten we eens kijken naar de netwerkverbindingen die al op de computer bestaan. We gebruiken de connection commando met de show argument.
nmcli connection show
Dit toont wat informatie over elke verbinding. We hebben maar één verbinding geconfigureerd.
De uitvoer is breder dan het terminalvenster. Dit is de informatie die we te zien krijgen.
NAME UUID TYPE DEVICE netplan-enp0s3 1eef7e45-3b9d-3043-bee3-fc5925c90273 ethernet enp0s3
- Naam: Onze netwerkverbinding wordt “netplan-enp0s3” genoemd.
- UUID: De universeel unieke identificatie die Linux gebruikt om intern naar deze verbinding te verwijzen.
- Type: Dit is een ethernetverbinding.
- Apparaat: Deze verbinding maakt gebruik van de “enp0s3” netwerkinterface. Het is de enige netwerkkaart in deze computer.
We kunnen de ip commando om het IP-adres te ontdekken dat deze computer gebruikt.
ip addr
In de uitvoer zien we het item “enp0s3” en het huidige IP-adres, 192.168.86.117. De “/24” is een verkorte manier om te zeggen dat dit netwerk een 255.255.255.0 subnetmasker gebruikt. Noteer dit nummer, we moeten het later gebruiken.
We moeten het IP-adres kiezen dat we gaan instellen als ons statische IP-adres. Het is duidelijk dat u geen IP-adres kunt gebruiken dat al in gebruik is door een ander apparaat. Een veilige manier om verder te gaan is om uw huidige IP-adres te gebruiken. We weten zeker dat niets anders dat IP-adres gebruikt.
Als we een ander IP-adres willen gebruiken, probeer het dan te pingen. We gaan testen of IP-adres 192.168.86.128 in gebruik is. Als al het andere op uw netwerk DHCP gebruikt en u geen antwoord krijgt op de ping commando, moet het veilig zijn om te gebruiken.
ping 192.168.86.128
Zelfs als een ander apparaat dat IP-adres eerder had gebruikt, krijgt het een nieuw IP-adres wanneer het de volgende keer opstart. Niets reageert op de ping-verzoeken. We zijn klaar om door te gaan en 192.168.86.128 te configureren als ons nieuwe statische IP.
We moeten ook het IP-adres van uw standaardgateway weten, meestal uw breedbandrouter. We kunnen dit vinden met behulp van de ip commando en de route optie, die we kunnen afkorten tot “r.”
ip r
Het item dat begint met “default” is de route naar de standaardgateway. Het IP-adres is 192.168.86.1. Nu kunnen we beginnen met het geven van opdrachten om ons statische IP-adres in te stellen.
Het eerste commando is lang.
sudo nmcli con add con-name "static-ip" ifname enp0s3 type ethernet ip4 192.168.86.128/24 gw4 192.168.86.1
Genomen in kleine stukjes, het is niet zo erg als het lijkt. We gebruiken sudo. De nmcli argumenten zijn:
- con: Afkorting van “verbinding”.
- toevoegen: Zouden gaan toevoegen een connectie.
- con-name “static-ip”: De naam van onze nieuwe verbinding is ‘static-ip’.
- ifname enp0s3: De verbinding gebruikt netwerkinterface “enp0s3”.
- typ ethernet: We maken een ethernetverbinding.
- ip4 192.168.86.128/24: Het IP-adres en subnetmasker in klasseloze interdomein-routeringsnotatie. Hier moet u het nummer gebruiken dat u eerder hebt genoteerd.
- gw4 192.168.86.1: Het IP-adres van de gateway die we voor deze verbinding willen gebruiken.
Om van onze verbinding een werkende verbinding te maken, moeten we nog een paar details geven. Onze verbinding bestaat nu, dus we voegen niets toe, we wijzigen instellingen, dus we gebruiken de mod argument. De instelling die we wijzigen zijn de IPv4 DNS-instellingen. 8.8.8.8 is het IP-adres van de primaire openbare DNS-server van Google en 8.8.4.4 is de reserve DNS-server van Google.
Merk op dat er een “v” in “ipv4” staat. In de vorige opdracht was de syntaxis “ip4” zonder een “v.” De “v” moet worden gebruikt wanneer u instellingen wijzigt, maar niet wanneer u verbindingen toevoegt.
nmcli con mod "static-ip" ipv4.dns "8.8.8.8,8.8.4.4"
Om ons IP-adres statisch te maken, moeten we de methode waaraan het IP-adres zijn waarde verkrijgt. De standaardinstelling is “auto”, de instelling voor DHCP. We moeten het instellen op ‘handmatig’.
nmcli con mod "static-ip" ipv4.method manual
En nu kunnen we onze nieuwe verbinding starten of “opvoeden”.
nmcli con up "static-ip" ifname enp0s3
We hebben geen foutmeldingen gekregen, wat geweldig is. Laten we gebruiken nmcli om nog eens naar onze connecties te kijken.
nmcli con show
Hier is de uitvoer:
NAME UUID TYPE DEVICE static-ip da681e18-ce9c-4456-967b-63a59c493374 ethernet enp0s3 netplan-enp0s3 1eef7e45-3b9d-3043-bee3-fc5925c90273 ethernet --
Onze statische-ip-verbinding is actief en gebruikt apparaat “enp0s3”. De bestaande verbinding “netplan-enp0s3” is niet langer gekoppeld aan een fysieke netwerkinterface omdat we “enp0s3” eruit hebben geknepen.
Het GNOME-bureaublad en toepassingen gebruiken
Klik op de pictogrammen helemaal rechts op de systeembalk om het systeemmenu weer te geven en klik vervolgens op de menuoptie “Bedraad verbonden”. Als u een draadloze verbinding gebruikt, klikt u in plaats daarvan op de naam van uw wifi-netwerk.
De beschikbare verbindingen worden weergegeven. Een punt geeft aan welke in gebruik is. Onze nieuwe verbinding is de actieve verbinding. Klik op de menuoptie “Bekabelde instellingen” of “Wi-Fi-instellingen”.
De details van de actieve verbinding worden weergegeven. We kunnen zien dat onze nieuwe “static-ip” -verbinding het IP-adres, de standaardgateway en DNS-servers heeft die we ervoor hebben ingesteld. U kunt tussen de beschikbare verbindingen wisselen door direct op hun namen te klikken.
Klik op het tandwielpictogram om de instellingen voor de “static-ip” -verbinding in te voeren.
Er wordt een dialoogvenster geopend. Klik op het tabblad “IPv4”.
Omdat we ons nieuwe IP-adres statisch hebben ingesteld, is het keuzerondje “Handmatig” geselecteerd. U kunt dit terugzetten naar DHCP door het keuzerondje “Automatisch (DHCP)” te selecteren en op de groene knop “Toepassen” te klikken.
Om een nieuwe verbinding tot stand te brengen met behulp van de toepassing “Instellingen”, klikt u op de knop “+” op de pagina “Netwerken”, boven de lijst met bekabelde verbindingen.
Er verschijnt een dialoogvenster. We moeten een naam voor deze verbinding opgeven.
We noemen onze nieuwe verbinding ‘static-2’. Klik op het tabblad “IPv4”.
Selecteer het keuzerondje “Handmatig” en vul de velden “Adres”, “Netmasker” en “Gateway” in. Vul ook het DNS-veld in en klik vervolgens op de groene knop “Toepassen”. Let op de komma tussen de DNS-vermeldingen.
Onze nieuwe verbinding wordt vermeld in het deelvenster “Bekabelde” verbindingen.
Verbindingsgemak
De … gebruiken nmcli commando of het GNOME-bureaublad en apps, kunt u heel gemakkelijk en snel tussen netwerkverbindingen springen.
Het is handiger om een selectie van verbindingsprofielen te hebben en er tussen te schakelen als dat nodig is, in plaats van er een te hebben die u blijft bewerken. Als er iets vreselijk misgaat met de verbinding die je aan het bewerken of toevoegen bent, kun je altijd terugvallen op een van de bestaande verbindingen.