Kan een bloedtest helpen bij het diagnosticeren en behandelen van een bipolaire stoornis?

Wat veroorzaakt een bipolaire stoornis?

Onderzoekers kennen de oorzaak van een bipolaire stoornis niet. Het lijkt te worden beïnvloed door een combinatie van een paar factoren:

• Genetica. Bepaalde genen kunnen mensen vatbaar maken voor een bipolaire stoornis. Iemand heeft meer kans om het te ontwikkelen als ze een naaste verwant met bipolaire stoornis of depressie.
• Hersenstructuur en functie. Chemische stoffen in de hersenen zoals noradrenaline, serotonine en dopamine spelen een rol bij veel neurologische verschillen, waaronder psychiatrische en stemmingsverschillen. Onderzoekers hebben ook ontdekt dat de grootte en structuur van sommige delen van de hersenen enigszins kunnen verschillen bij mensen met een bipolaire stoornis, volgens de National Alliance on Mental Illness.
• Spanning. Aanzienlijke stress kan manie veroorzaken bij iemand met genetische aanleg. Een echtscheiding, financiële problemen, ernstige ziekte en de dood van een geliefde zijn allemaal voorbeelden van stressoren die kunnen leiden tot het ontstaan ​​van een bipolaire stoornis.

Naarmate artsen meer te weten komen over de oorzaak van een bipolaire stoornis, kunnen er nieuwe ontwikkelingen zijn in de diagnose en behandeling.

Hoe wordt de bipolaire stoornis gediagnosticeerd?

Artsen stellen een bipolaire stoornis vast op basis van een klinische evaluatie. Het kan bestaan ​​uit een interview en discussie over ervaringen, symptomen en progressie daarvan in de tijd. Er moet ten minste één episode van manie of hypomanie zijn voor een diagnose van een bipolaire stoornis. Artsen beoordelen vervolgens de ernst van die afleveringen om het type te bepalen.

Een arts kan ook een lichamelijk onderzoek uitvoeren en bloedonderzoek uitvoeren. Ze doen dit om andere mogelijke oorzaken van symptomen naast een bipolaire stoornis uit te sluiten.

Een grote uitdaging voor artsen is het onderscheid maken tussen unipolaire en bipolaire depressie. Unipolaire depressie wordt ook wel depressieve stoornis (MDD) genoemd en heeft dezelfde criteria als bipolaire depressie. Geschiedenis van manie of hypomanie samen met depressie maakt deel uit van de diagnostische criteria voor bipolaire stoornis, waarvan er verschillende soorten zijn.

Uw arts kan geen bipolaire stoornis diagnosticeren op basis van een hersenscan of bloedtest. Nieuw onderzoek heeft echter een mogelijk verband blootgelegd tussen de expressie van een belangrijk hersenmolecuul en de diagnose van stemmingsstoornissen.

Wat kan een bloedtest detecteren?

Bloedonderzoek als basis voor de diagnose bipolaire stoornis of depressie staat nog in de kinderschoenen. Maar er is de afgelopen jaren veelbelovend onderzoek gedaan.

Recente studies hebben de rol van van de hersenen afgeleide neurotrofe factor (BDNF) onderzocht. Dit molecuul heeft een grote invloed op leren en geheugen. De uitdrukking ervan is echter complex. Wetenschappers hebben verbanden gevonden tussen stemmingsstoornissen en de niveaus van proBDNF en mBDNF in het bloed.

EEN 2017 studie van 105 deelnemers vonden de niveaus van mBDNF in het bloed van mensen met een bipolaire stoornis lager dan bij mensen met MDD. Verder was de verhouding tussen mBDNF en proBDNF in de bipolaire stoornisgroep ook lager dan in die met MDD.

De onderzoekers merkten op dat dit een veelbelovende ontwikkeling was, omdat mensen met een bipolaire stoornis vaak een verkeerde diagnose krijgen van MDD. Een bloedtest kan daarom helpen bij het identificeren van mensen met een bipolaire stoornis die depressieve episodes ervaren.

Een studie uit 2021 van een nieuwe testtest toonde aan dat het mogelijk is om lage bloed-mBDNF-spiegels te diagnosticeren bij mensen met MDD of bipolaire stoornis met een nauwkeurigheid van 80 tot 83 procent.

Biedt deze laatste studie een afdoende test voor een bipolaire stoornis?

Het lijkt misschien een opwindende ontwikkeling dat een eenvoudige bloedtest mogelijk een bipolaire stoornis kan diagnosticeren. Maar op de vraag of een bloedtest overtuigend bewijs kan leveren van een bipolaire stoornis, antwoordt Dr. Jeffrey Ditzell, een psychiater in een privépraktijk in New York City, ontkennend.

“Nog niet. De testtest wordt momenteel gebruikt om proBDNF dat mogelijk neuro-inflammatoir is, te onderscheiden van (volwassen) mBDNF dat als neuroprotectief wordt beschouwd, “vertelde Ditzell aan Healthline.

De test gebruikt een grenswaarde voor mBDNF-serumspiegels van minder dan 12,4 nanogram per milliliter. Dit vertegenwoordigt vooruitgang ten opzichte van eerdere tests en biedt ondersteuning voor een klinische diagnose van MDD of bipolaire stoornis.

Ditzell gaat echter verder met te zeggen dat het onwaarschijnlijk is dat de bloedtest de diagnostische criteria voor bipolaire stoornis in de nabije toekomst zal verschuiven.

“De BDNF-niveaus kunnen nuttig zijn, maar de diagnose van de toestand van een bipolaire stoornis blijft een klinische en de tests, hoewel ondersteunend, mogen op dit moment niet als bevestigend worden beschouwd.”

Wat betekenen bevindingen voor behandelingen?

Behandeling voor een bipolaire stoornis omvat vaak een combinatie van medicatie, psychotherapie, veranderingen in levensstijl, sociale en gezinsondersteuning. Het kan enige tijd duren om de juiste medicatie te vinden.

Vanuit dit perspectief kan het idee van een bloedtest voor bipolaire stoornis enige hoop bieden. Uit de studie van 2021 bleek dat de mBDNF-spiegels hoger waren bij degenen die antidepressiva gebruikten. Dit suggereert dat misschien een bloedtest de effectiviteit van sommige medicijnen kan beoordelen.

Op de vraag of mensen met een bipolaire stoornis die in behandeling zijn, om dit soort bloedonderzoek moeten vragen, legt Ditzell uit dat de tests verder moeten worden ontwikkeld.

“Ik denk niet dat we er nog zijn, maar hopelijk zijn we er in de toekomst”, zei Ditzell. “Ik zou me niet haasten om zo’n test te vragen, omdat deze momenteel van beperkte diagnostische waarde is en mogelijk te duur is.”

Afhaal

Bloedanalyse van mBDNF-niveaus kan mogelijk mensen met een bipolaire stoornis en artsen helpen om een ​​juiste diagnose en effectieve behandeling te krijgen. Aangezien dit onderzoek zich in de beginfase bevindt, is het waarschijnlijk dat klinische evaluatie voorlopig de basis zal blijven voor de identificatie en behandeling van bipolaire stoornissen.