Dingen om te overwegen

Miskraam komt vrij vaak voor in het eerste trimester. Het gebeurt bij ongeveer 10 procent van de bekende zwangerschappen.

In sommige gevallen kan een miskraam optreden voordat u weet dat u zwanger bent. Als dit gebeurt, merkt u mogelijk niets anders op dan uw normale menstruatie.

Hoe verder je in een zwangerschap bent, hoe kleiner de kans dat een miskraam aanvoelt als een menstruatie.

Lees verder voor meer informatie over een vroege miskraam, inclusief specifieke symptomen om op te letten, wanneer u een arts zou moeten raadplegen, en meer.

Tips voor identificatie

De meest voorkomende symptomen van een vroege miskraam zijn krampen en bloeden.

Spotting of licht bloeden tijdens de vroege zwangerschap is echter niet altijd een teken van een miskraam. Als dit gebeurt, let dan op andere ongebruikelijke symptomen.

Andere symptomen van een miskraam

  • krampen in uw buik of onderrug (dit kan beginnen als menstruatiekrampen, maar de pijn verergert meestal na verloop van tijd.)
  • misselijkheid
  • diarree
  • passerende vloeistoffen, groter dan normale bloedstolsels of weefsel uit uw vagina

Timing

Een miskraam kan op elk moment na de bevruchting optreden. Als je niet wist dat je zwanger was, zou je het gemakkelijk voor een menstruatie kunnen verwarren.

Zowel een menstruatie als een miskraam kunnen spotting tot hevig bloeden veroorzaken.

Na de eerste acht weken of zo, is de kans kleiner dat u een miskraam voor een bepaalde periode zult verwarren.

Looptijd

Je weet hoe lang en zwaar je typische menstruatie is.

Tijdens een miskraam wordt het bloeden zwaarder en duurt het langer dan een menstruatie.

Naarmate uw baarmoederhals begint te verwijden, kan krampen pijnlijker worden dan typische menstruatiekrampen.

Kenmerken

Bloeden tijdens een miskraam kan bruin lijken en op koffiedik lijken. Of het kan roze tot felrood zijn.

Het kan afwisselend licht en zwaar zijn of zelfs tijdelijk stoppen voordat het opnieuw wordt opgestart.

Als je een miskraam krijgt voordat je acht weken zwanger bent, kan het er hetzelfde uitzien als een zware menstruatie. Later merkt u eerder foetaal of placentaweefsel op.

Menstruatieproducten

Hevig bloeden, stukjes weefsel of grote bloedstolsels op uw menstruatieproducten kunnen betekenen dat u meer dan een zware menstruatie heeft.

Ga naar een dokter als je meer dan twee opeenvolgende uren elk uur door een tampon of maandverband trekt.

Wanneer moet u een arts of andere zorgverlener raadplegen?

U moet een arts of andere zorgverlener bellen wanneer u onverwachte pijn of overmatig bloeden ervaart.

Deze symptomen kunnen het gevolg zijn van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dit gebeurt wanneer een bevruchte eicel buiten de baarmoeder is geïmplanteerd, mogelijk in een eileider. Het is een medisch noodgeval.

U moet ook een arts bellen als u last krijgt van een bloeding naast:

  • slijm
  • zakdoek
  • bloedproppen
  • wat voelt als samentrekkingen van de baarmoeder

Als u denkt dat u een miskraam heeft, vraag dan uw arts het volgende:

  • Moet ik bloed of weefsel afnemen? (Dit is niet altijd nodig.)
  • Moet ik naar de eerste hulp gaan of een afspraak maken op kantoor?
  • Is het prima om zelf te rijden, of raad je het af?

Wat u kunt verwachten op uw afspraak

Als blijkt dat u een miskraam heeft gehad, zal uw arts een lichamelijk onderzoek willen doen.

Zorg ervoor dat u al uw symptomen bespreekt, inclusief de hoeveelheid van:

  • bloeden
  • stolling
  • pijn
  • elk weefsel dat mogelijk is verdreven

Testen kan zijn:

  • een echografie om de baarmoeder te controleren op tekenen van een embryo of een hartslag
  • een bloedtest om te controleren op humaan choriongonadotrofine (hCG), een stof die duidt op zwangerschap

Als er een miskraam is opgetreden

Er is geen manier om een ​​lopende miskraam te stoppen. Als uw arts vaststelt dat u een miskraam heeft gehad, zullen zij het volgende willen controleren:

  • tekenen van infectie
  • oncontroleerbare bloeding
  • weefsel dat mogelijk in uw baarmoeder achterblijft

Het kan twee weken of langer duren voordat het weefsel op natuurlijke wijze volledig is verwijderd. Uw arts zal met u de typische te verwachten bloedingspatronen bespreken. Als u een aantal dagen hevig bloedt of tekenen van infectie heeft, heeft u mogelijk medische behandeling nodig.

Als uw arts niet zeker weet of al het zwangerschapsweefsel uit uw baarmoeder is verwijderd, kan hij ter bevestiging een echografie bestellen.

Uw arts kan medicijnen voorschrijven, zoals misoprostol (Cytotec), om de samentrekkingen van de baarmoeder te versterken, zodat u het weefsel kunt verwijderen.

U zult krampen en bloeden ervaren als u weefsel en bloed passeert.

De meeste mensen passeren het weefsel binnen 24 uur na inname van het medicijn. Voor anderen kan het een paar dagen duren. Hoe dan ook, het vereist geen ziekenhuisopname.

Uw arts kan u mogelijk pijnstillers voorschrijven om uw symptomen te verlichten.

Als uw bloedgroep Rh-negatief is, heeft u een injectie met Rh-immunoglobuline nodig. Dit kan complicaties bij een toekomstige zwangerschap helpen voorkomen.

Er zijn ook een paar chirurgische opties om weefsel uit de baarmoeder te verwijderen. Dit bevat:

  • Vacuümaspiratie. Uw arts brengt een dunne buis met een afzuigapparaat in uw baarmoeder. Dit kan worden gedaan met lokale anesthesie in het kantoor van uw arts.
  • Verwijdering en curettage (D&C). Uw arts verwijdt uw baarmoederhals en gebruikt vervolgens een instrument dat een curette wordt genoemd om uw baarmoederslijmvlies te schrapen. Dit kan poliklinisch in een chirurgisch centrum of operatiekamer worden gedaan. Regionale of algemene anesthesie kan worden gebruikt.

Beide behandelingen zijn goed bestudeerd en worden als veilig beschouwd. Ze dragen elk een zeer klein risico op ernstige complicaties.

De oorzaak begrijpen

Als u een miskraam heeft gehad, is het belangrijk om te begrijpen dat het niet uw schuld is.

In veel gevallen kunnen artsen de oorzaak niet achterhalen. Hier zijn enkele dingen die kunnen bijdragen aan een miskraam:

Tijdens het eerste trimester

Maar liefst 80 procent van de miskramen vindt plaats in het eerste trimester.

Wanneer een miskraam optreedt in de eerste vijf weken na de bevruchting, wordt dit een ‘chemische zwangerschap’ genoemd. Het is zo vroeg dat u misschien niet wist dat u zwanger was.

Hoewel je menstruatie misschien zwaarder lijkt dan normaal, is er misschien geen ander merkbaar teken van een miskraam.

Miskramen in het eerste trimester hebben vaak te maken met chromosoomafwijkingen die de normale ontwikkeling verstoren. Ontbrekende of extra chromosomen zijn gekoppeld aan 50 procent van alle miskramen.

Soms ontwikkelt een bevruchte eicel zich gewoon niet tot een embryo (aangetaste eicel).

Het kan helpen om te weten dat seks, lichaamsbeweging, ochtendmisselijkheid en eerder gebruik van orale anticonceptiva geen miskraam veroorzaken. Zelfs een accidentele val veroorzaakt dit niet noodzakelijkerwijs.

Volgens het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) kunnen roken en alcoholgebruik in het eerste trimester resulteren in een iets hoger risico op een miskraam. Maar het onderzoek hiernaar is gemengd.

Het is ook vermeldenswaard dat het drinken van minder dan 200 milligram cafeïne per dag het risico op een miskraam niet lijkt te vergroten.

Sommige dingen die het risico op een vroege miskraam kunnen verhogen, zijn:

  • vleesbomen of andere afwijkingen van de baarmoeder

  • hyperthyreoïdie of hypothyreoïdie

  • ongecontroleerde diabetes
  • gebruik van cocaïne of soortgelijke drugs

Tijdens het tweede trimester

Ongeveer 2 tot 3 procent van de miskramen vindt plaats tijdens het tweede trimester.

Sommige dingen die het risico kunnen vergroten, zijn:

  • aandoeningen die bloedstolsels kunnen veroorzaken
  • vroege pre-eclampsie of eclampsie
  • foetale afwijkingen

  • vleesbomen of andere afwijkingen van de baarmoeder

  • infectie van de baarmoeder
  • lupus
  • eerdere operatie van de baarmoederhals
  • trauma
  • ongecontroleerde diabetes

  • hyperthyreoïdie of hypothyreoïdie

  • hoge bloeddruk
  • gebruik van cocaïne of soortgelijke drugs

Tijdens het derde trimester

Het verliezen van een zwangerschap vanaf de 20e week van de zwangerschap tot in het derde trimester wordt beschouwd als doodgeboorte, niet als miskraam.

Over het algemeen neemt het risico op doodgeboorte toe met de leeftijd van de moeder.

Inzicht in uw toekomstige vruchtbaarheid

Als u een miskraam heeft gehad, betekent dit niet dat u er nog een krijgt, en dat betekent niet dat u geen kinderen kunt krijgen.

De meeste mensen die een miskraam krijgen, kunnen doorgaan met een succesvolle zwangerschap.

Een miskraam heeft geen invloed op uw vermogen om zwanger te raken. U kunt binnen twee weken na een vroege miskraam ovuleren en zwanger worden.

Als u niet opnieuw zwanger wilt worden, moet u onmiddellijk anticonceptie gebruiken.

Ongeveer 1 procent van de mensen heeft meerdere miskramen. Als u meerdere miskramen heeft gehad, kan uw arts speciale tests aanbevelen.

Zelfs als je drie miskramen op rij hebt gehad, is er een kans van 70 procent dat je volgende zwangerschap succesvol zal zijn.

Wat u kunt verwachten van lichamelijk herstel

Uw arts zal u waarschijnlijk adviseren om gedurende twee weken seks, tampons en douches te vermijden. Dit zal infectie helpen voorkomen.

Ze willen misschien ook dat u na ongeveer twee weken een zwangerschapstest doet. Dit kan hen helpen bepalen of uw hormoonspiegels weer normaal zijn.

Bel in de tussentijd uw arts als u:

  • bloedt zwaarder dan verwacht of merkt dat het bloed helderrood blijft
  • weken door meer dan twee maxi-pads per uur gedurende meer dan twee uur
  • merk een stinkende afscheiding op
  • ervaren buikgevoeligheid of ernstige pijn
  • aanhoudende krampen hebben
  • koorts of koude rillingen krijgen

De eerste paar dagen kunt u bloedstolsels en weefsel voorbij zien gaan, maar dit zou na ongeveer een week moeten afnemen. Het duurt ongeveer vier tot acht weken voordat je normale menstruatie terugkeert.

Milde lichaamsbeweging na een vroege miskraam is meestal prima, maar raadpleeg uw arts. Het kan afhangen van hoe ver u was en van uw algehele gezondheid.

Hoe om te gaan

Er zijn veel emoties die iemand kan hebben na een miskraam. Sommigen voelen woede, verdriet of diep verlies. Anderen voelen zich misschien opgelucht.

Deze gevoelens kunnen te maken hebben met het feit of u wist dat u zwanger was of dat u probeerde een baby te krijgen.

Zwangerschap en miskraam veroorzaken ook hormoonfluctuaties, die uw emoties kunnen beïnvloeden.

Iedereen is anders, dus er is geen juiste manier om over een miskraam te denken. Het kan even duren voordat alles is verwerkt.

Misschien vindt u het nuttig om met uw partner, familie of vrienden te praten over wat u doormaakt.

U kunt ook overwegen om naar steungroepen te kijken voor mensen die een miskraam hebben gehad. Soms helpt het om met anderen te praten die hetzelfde hebben meegemaakt.

Hier zijn een paar plaatsen waar u ondersteuning kunt zoeken:

  • het kantoor van uw arts of het plaatselijke ziekenhuis voor doorverwijzingen naar ondersteunende diensten
  • geestelijkheid

  • Compassionate Friends, met een doorzoekbare database met lokale hoofdstukken

  • March of Dimes Loss and Grief Forum

  • Deel ondersteuning bij zwangerschap en zuigelingenverlies met online ondersteuning en informatie over het vinden van lokale groepen

Als het verdriet na een paar weken blijft verergeren, overleg dan met een arts over uw behandelingsopties. U kunt baat hebben bij rouwbegeleiding of behandeling voor depressie.

het komt neer op

Miskraam is niet jouw schuld.

Lichamelijk herstel duurt doorgaans enkele weken. Iedereen heeft zijn eigen tijdschema voor emotioneel herstel.

Het is niet nodig om jezelf te haasten of te doen alsof je er “overheen” bent omwille van iemand anders.

En als je het nodig hebt, is het een redelijk iets om hulp te zoeken. Je bent niet de enige hierin.