Wist u allemaal dat een groep ingenieurs een manier heeft gevonden om de apparaten in het dagelijks gebruik te gebruiken die kleine hoeveelheden gegevens door het lichaam kunnen overbrengen. Op deze manier reist de informatie door het lichaam om te dienen als een “draadloze elektronische sleutel”, maar we hoeven de lucht niet te gebruiken om zich voort te planten.
Nu kunt u wachtwoorden veilig door uw lichaam verzenden
Een groep ingenieurs heeft een manier gevonden om de apparaten in het dagelijks gebruik te gebruiken die kleine hoeveelheden gegevens door het lichaam kunnen overbrengen. Kortom, de informatie zal door het lichaam reizen om te dienen als een “draadloze elektronische sleutel”, maar we hoeven de lucht niet te gebruiken om zich voort te planten.
Stel dat u uw huis bezoekt, de deur nadert, die op slot zit, dan legt u uw hand op de metalen hendel en met de andere hand in uw zak ontgrendelt u het slot en kunt u nu eenvoudig naar binnen.
Een beweerde dief die de dynamiek van uw huis observeert, ziet dat er tenslotte geen sleutel is, gooi gewoon een hand om te hanteren en gaan. Je gaat normaal naar buiten, sluit de deur en opent blijkbaar de weg voor de dief. Deze nadert, draai aan de deurkruk maar er gebeurt niets omdat hij op slot zit.
Wat is het concept van “Signaal reist door het lichaam”?
We hebben het niet over een slim sluitapparaat via wifi of bluetooth, dat werd aangestuurd door de smartphone of de smartwatch. Wat is het dan?
Het werk, ontwikkeld aan de University of Washington’s Networks and Mobile Systems, is gebaseerd op onderzoekstechnologieën die een wachtwoord door het menselijk lichaam kunnen sturen. De technologie maakt gebruik van touchpads en vingerafdruklezers om signalen te creëren die door de huid gaan en, in tegenstelling tot draadloze transmissies, omdat de transmissies “on-body” niet in de lucht kunnen worden onderschept.
Dezelfde benadering kan echter ook worden gebruikt om veilige draagbare apparaten te koppelen, we hebben het over elk apparaat, van calorietellers tot insulinepompen, en deze informatie doorgeven aan hun eigenaren en aan anderen.
De techniek maakt gebruik van het feit dat de meeste apparaten elektromagnetische signalen zwak uitzenden wanneer ze normaal worden gebruikt. Sommige gadgets, zoals digitale en trackpad-afdruklezers, produceren bijzonder betrouwbare signalen, volgens Vikram Iyer, een van de twee hoofdauteurs van het document dat de resultaten presenteerde.
De onderzoekers verbonden elektronische apparaten met zenders. In vingerafdruklezers is het snel gelukt om het verzenden van standaardsignalen in en uit te schakelen. Wat betreft de touchpads, ze creëerden cyclische herhaling van patronen, dat wil zeggen, herhaaldelijk aan en uit.
Geïmproviseerde zenders hebben bewezen te werken, maar zijn niet efficiënt. De maximale overdrachtssnelheid die de onderzoekers konden bereiken was 50 bits per seconde. In dit tempo zou het ongeveer twee dagen duren om een foto van drie megabyte te downloaden, maar 50 bits is voldoende bandbreedte om een viercijferige code in minder dan een seconde te verzenden.
Het trackpad op een IBM Thinkpad maakte een snellere overdracht mogelijk, volgens Mehrdad Hessar, een andere co-auteur van het project, maar de vingerafdruklezer van een iPhone 6s stuurde het krachtigste signaal.
Dit is echter duidelijk een zeer veilige technologie, de “on-body” is gebaseerd op dezelfde veiligheid voor de gebruiker, omdat er geen aanmelding vereist is in de lucht, wat kwaadaardige tingen die kunnen onderscheppen, voorkomt.
Maar er is een manier om het signaal dat door ons lichaam gaat, te ‘aanvallen’. We kunnen meerdere apparaten tegelijk in ons lichaam hebben om te spelen en ze kunnen het signaal onderscheppen. Als een van hen malware heeft, bijvoorbeeld smartwatch, kan dit de veiligheid in gevaar brengen, maar het bestaan van een smartwatch met bepaalde malware die dit type signaal kan onderscheppen, zijn er veel gunstige variabelen zodat dit in gevaar kan komen. Op dit gebied is er echter niet veel aan de hand, zei Iyer.