Tegenwoordige tijd: Aanwezig zijn hoeft geen pijn te doen, zelfs niet bij chronische pijn

Zitten met pijn

Wanneer veel mensen de term ‘mindfulness’ horen, denken ze aan dankbaarheid, negativiteit loslaten, yoga doen en ‘alleen goede vibes’.

Deze karikatuur komt voort uit giftige positiviteit, de sociale eis om altijd gelukkig te zijn. Met echte aandacht heeft het weinig te maken.

Een van de belangrijkste pijlers van mindfulness is simpelweg de dingen te erkennen zoals ze zijn. Dat kun je niet doen als je je pijn ontkent.

Verrassend genoeg staat het beoefenen van mindfulness niet noodzakelijk gelijk aan positief zijn.

Het betekent niet dat je op een vrolijke, inspirerende manier moet pleisteren, simpelweg omdat mensen die zich ongemakkelijk voelen met een handicap of chronische pijn dat misschien van je willen.

In werkelijkheid gaat mindfulness echt over herkennen, reflecteren en reguleren.

Jon Kabat-Zinn, de grondlegger van op mindfulness gebaseerde stressvermindering, leert dat mindfulness een hulpmiddel kan zijn om angst en pijn te verlichten, evenals angst wat betreft pijn.

Deze aanpak wordt ondersteund door: Onderzoek dat aangeeft dat op mindfulness gebaseerde cognitieve therapie (MBCT) een effectieve behandeling kan zijn voor stemmings- en angststoornissen.

In zijn boek Full Catastrophe Living: de wijsheid van je lichaam en geest gebruiken om stress, pijn en ziekte het hoofd te bieden, Kabat-Zinn benadrukt dat een hoofdelement van mindfulness niet het toekennen van een oordeel aan je realiteit is.

Wanneer u met chronische pijn leeft, omvat die realiteit vaak ongemak. Daarom kunnen mindfulness en chronische pijn soms tegenstrijdig lijken.

Als het lichaam pijn ervaart, kan het in de overlevingsmodus gaan. Het stuurt signalen naar de hersenen om te zeggen dat er iets niet klopt en dat het meteen moet worden verholpen.

Vaker wel dan niet, is het gemakkelijker om de hersenen af ​​te leiden en niet aan pijn te denken dan om er echt doorheen te zitten.

Hoewel dit een belangrijke tactiek is op momenten van extreme nood, kan het ook een kloof creëren in de verbinding tussen lichaam en geest.

Mindfullness kan deze kloof gaan dichten.

Volgens onderzoek is aangetoond dat mindfulness:

• angst en depressie verlichten
• vriendelijkheid en mededogen voor jezelf en anderen aanmoedigen
• de impact van pijn op het dagelijks leven verminderen
• helpen bij het ontwikkelen van copingstrategieën voor chronische pijn

Deze resultaten zijn veelbelovend voor mensen met chronische pijn.

Tegelijkertijd is het belangrijk op te merken dat het gebruik van mindfulness om een ​​specifiek doel te bereiken je uit het huidige moment kan halen, waardoor je niet kunt accepteren wat is.

Hoewel mindfulness een effectief hulpmiddel kan zijn, gaat de essentie van mindfulness over het niet gehecht zijn aan de resultaten.

Wat mindfulness echt betekent

Voordat we verder kijken naar het snijvlak van chronische pijn en mindfulness, moeten we eerst begrijpen wat mindfulness eigenlijk is buiten deze maatschappelijke perceptie.

Mindfulness is geen oplossingsgerichte oefening. Het is een manier van zien en zijn.

Mindfulness is een praktijk die al duizenden jaren bestaat en een nietje is geweest in veel verschillende religies, waaronder het hindoeïsme en het boeddhisme.

Hoewel de praktijk uniek is voor elk individu, blijven de belangrijkste concepten erachter relatief constant. Deze concepten omvatten:

• bewustzijn van het hier en nu
• zelfreflectie
• zelfregulering
• niet-oordelen en mededogen

Deze vier categorieën zijn essentieel om met succes mindfulness te beoefenen en de vruchten van de beoefening te plukken.

Hoewel ze niet alle pijlers van mindfulness dekken, kunnen deze principes helpen om de verwarring, angst en oordeel die vaak gepaard gaan met pijn, te demystificeren.

Bewust zijn van het heden

Om te beginnen betekent mindful zijn dat je je bewust bent van dit moment in de tijd.

Het is normaal dat onze hersenen het verleden naar boven halen of naar de toekomst springen. ‘Should haves’ en ‘what ifs’ worden steeds terugkerende angsten die niet gemakkelijk weg te werken zijn.

In plaats van te piekeren over dingen waar je geen controle over hebt, is het idee met mindfulness om te erkennen wat er op dit moment gebeurt.

Soms kan het keer op keer door de vijf zintuigen rennen je hersenen trainen om meer aanwezig te zijn in het algemeen.

Wanneer je merkt dat gedachten over het verleden en de toekomst verminderen, kun je in de richting van introspectie gaan.

Onthoud dat dit geen eenmalig proces zal zijn, of zelfs een lineair proces. De aard van de geest is dat hij graag denkt.

Wees niet ontmoedigd als je doorgaat om jezelf terug te brengen naar de huidige beweging elke keer dat je gedachten wegdrijven – en dat zullen ze ook. Dit proces is het hele punt.

Het bewustzijn naar binnen keren

Zelfreflectie houdt in dat je naar binnen kijkt en de fysieke, emotionele en mentale sensaties opmerkt die zich voordoen.

Dit is waar mindfulness met chronische pijn een beetje ontmoedigend kan worden.

Als je constant pijn hebt, is het normaal om er afleiding van te willen. De pijn, de scherpte en het ongemak 24/7 erkennen, is vermoeiend.

Het kan echter een gevoel van genezing brengen.

Als je een sterk zelfbewustzijn hebt, kun je herkennen wanneer er iets mis is of zelfs onderscheid maken tussen de soorten pijn die je voelt.

Is het een pijn? Komt het van een bepaalde plaats? Dit zijn allemaal nuttige dingen om op te letten, niet alleen ter wille van zelfkennis, maar ook om je gevoel van zelfhulp te versterken.

Een gevoel van keuzevrijheid ontwikkelen

Uit zelfreflectie komt zelfregulering.

Dit is waar de effecten van mindfulness volledig in het spel komen. Begeleide ademhaling of progressieve ontspanning zijn geweldige manieren om te werken aan zelfregulatie.

Tijdens dit proces kunnen lichaam en geest verbinding maken. Misschien voel je je emotioneel meer ontspannen. Als gevolg hiervan zou je lichaam dit voorbeeld kunnen volgen.

Neutraliteit, niet-oordelen en mededogen

Mindful zijn betekent ten slotte neutraal zijn – tot op zekere hoogte.

Als het op pijn aankomt, beschouwen we die sensaties automatisch als negatief of iets ‘slecht’.

Hoewel pijn zeker voelt slecht, het hoeft dit kenmerk niet te hebben. Je lichaam is niet “fout” of “slecht” om pijn te voelen. Integendeel, het voelt het gewoon.

Het punt van het herkennen en loslaten van oordeel is om de natuurlijke menselijke impuls los te laten om te categoriseren en te reageren op wat het ook is dat we voelen.

Wanneer we iets als ‘slecht’ beschouwen, is ons instinct om het te repareren of er vanaf te komen. Als het gaat om chronische pijn, is er niet altijd een oplossing. Het loslaten van deze behoefte om te repareren, veranderen of corrigeren kan ongelooflijk bevrijdend zijn.

In plaats van een gevoel van machteloosheid, kan het leiden tot een gevoel van keuzevrijheid en vrijheid van de druk om dingen ‘beter’ te maken.

Het accepteren van iemands huidige realiteit van chronische pijn kan helpen om het rouwproces dat vaak gepaard gaat met een levenslange aandoening te verlichten. Het kan mensen die door pijn gaan ook helpen hun ervaringen te verwerken.

Pijn hebben is een cyclus die vaak voelt alsof er nooit een einde aan komt. Mindfulness haalt echter de tijdlijn uit de vergelijking.

Het vraagt ​​je aanwezig te zijn, neutraal te zijn en tegelijk mens te zijn.

Mindfulness op jouw manier oefenen

Laten we nu eens kijken hoe u mindfulness-oefeningen realistisch kunt toepassen in uw dagelijks leven.

Er zijn drie dingen om in gedachten te houden:

• Milieu is belangrijk.
• Comfort is niet altijd mogelijk.
• Stel je eigen doelen.

Het mooie van mindfulness is dat het overal beoefend kan worden: in de auto, op het werk, midden op de grond.

Toch kan het kiezen van de juiste omgeving voor je eigen persoonlijke mindfulnessbeoefening een enorm verschil maken.

Er is geen goede of verkeerde plek om mindfulness te beoefenen, maar als je chronische pijn hebt, is het belangrijk om prioriteit te geven aan een omgeving die goed aansluit bij de behoeften van zowel je lichaam als geest.

Misschien betekent dit dat je je mindfulness-oefening begint in een bed of op een bank omringd door kussens. Waar je ook kiest om jezelf te centreren, wees je bewust van waar je bent.

Een manier om je omgeving te erkennen en jezelf te aarden als voorbereiding op je aandachtige oefening, is door de 5-4-3-2-1-techniek toe te passen.

Comfort is niet altijd mogelijk

Zelfs met de juiste omgeving is volledig comfortabel zijn niet altijd een haalbaar doel, vooral niet op dagen van slechte pijn.

Onthoud op deze momenten dat mindfulness je vraagt ​​om je realiteit te omarmen zoals die is in het huidige moment.

Voor die momenten waarop je gewoon geen verlichting van pijn kunt vinden, is het oké om het ongemak te omarmen. Wijs er geen oordeel aan toe.

Oefen met het zeggen: “Ik voel me niet op mijn gemak”, en dat is alles.

[Not], “Ik zou me op mijn gemak moeten kunnen voelen”, of jezelf dwingen volkomen stil te blijven.

Ga je gang, krab die jeuk. Verschuif je benen en kantel je heupen om die ongemakkelijke druk te verlichten.

Jij en je lichaam mogen zijn. Zich ongemakkelijk voelen, geïrriteerd zijn, pijn hebben. Dit is niet-oordelen en mededogen in actie.

Stel je eigen doelen met mindfulness

Je moet altijd je eigen doelen stellen met aandacht in plaats van het advies aan te nemen van anderen die niet weten wat je ervaart.

Als je doel pijnverlichting is, ga ervoor.

Als het lichaamsbewustzijn is, ga maar door.

Als het gewoon een manier is om 5 minuten aan jezelf te wijden, dan is dat wat het zou moeten zijn.

Uw redenen zijn geldig.

Uiteindelijk zal je mindfulnessbeoefening je hoogstwaarschijnlijk op plaatsen brengen die je niet had verwacht.

Blijf tijdens de reis in harmonie met jezelf en je behoeften.

Mindfulness is, net als het leven, een proces. Waar je ook terechtkomt, weet dat dit niet het einde is. Het is gewoon een ander begin.

Aryanna Denk is een gehandicapte schrijver uit Buffalo, New York. Ze heeft een MFA in fictie van Bowling Green State University in Ohio, en schrijft vaak over haar eigen ervaringen met het leven met meerdere chronische ziekten. Als ze niet schrijft, werkt Aryanna als instructeur en pleitbezorger voor handicaps bij een plaatselijke universiteit. Leer meer over haar door haar te bezoeken Twitter.