“Niemand wordt een therapeut in de hoop hem rijk te maken.”
Bijna 20 jaar geleden raakte ik in een diepe depressie. Het was al een hele tijd aan het opbouwen, maar toen ik had wat ik nog steeds ‘de storing’ noem, leek het allemaal tegelijk te gebeuren.
Ik had tijdens de vakantie een week vrij gekregen van mijn baan. Maar in plaats van die tijd te gebruiken om bij dierbaren te zijn of op vakantie-avonturen te beginnen, sloot ik mezelf op in mijn appartement en weigerde ik weg te gaan.
In de loop van die week ging ik snel achteruit. Ik sliep niet, maar koos ervoor om dagenlang wakker te blijven kijken naar wat er toevallig op de kabel zat.
Ik heb mijn bank niet verlaten. Ik heb niet gedoucht. Ik deed de jaloezieën dicht en deed nooit de lichten aan, maar leefde in plaats daarvan bij de gloed van dat televisiescherm. En het enige voedsel dat ik at, 7 dagen lang, was Tarwekoekjes gedoopt in roomkaas, altijd binnen handbereik op mijn vloer.
Tegen de tijd dat mijn “staycation” voorbij was, kon ik niet meer aan het werk. Ik kon mijn huis niet verlaten. Alleen al het idee om een van beide te doen, deed mijn hart sneller kloppen en mijn hoofd tollen.
Het was mijn vader die voor mijn deur verscheen en besefte hoe ziek ik was. Hij bezorgde me meteen afspraken met mijn huisarts en een therapeut.
Toen waren de dingen anders. Eén telefoontje naar mijn werk en ik kreeg betaald verlof voor geestelijke gezondheidszorg, met een hele maand de tijd om mezelf weer gezond te maken.
Ik had een goede verzekering die mijn therapieafspraken dekte, dus ik kon me dagelijkse bezoeken veroorloven terwijl we wachtten op de medicijnen die mij waren voorgeschreven om te beginnen. Ik hoefde me nooit zorgen te maken over hoe ik ervoor zou betalen . Ik moest me gewoon concentreren op beter worden.
Als ik vandaag een soortgelijke storing zou hebben, zou dat allemaal niet waar zijn.
Als therapie buiten bereik is
Zoals iedereen in dit land, heb ik de afgelopen twee decennia de verminderde toegang tot betaalbare gezondheidszorg, en vooral betaalbare geestelijke gezondheidszorg, ervaren.
Tegenwoordig voorziet mijn verzekering in een beperkt aantal therapiebezoeken. Maar het komt ook met een jaarlijks eigen risico van $ 12.000 per jaar, wat betekent dat het bijwonen van therapie er bijna altijd in resulteert dat ik hoe dan ook volledig uit eigen zak moet betalen.
Iets wat ik nog steeds een paar keer per jaar doe, al was het maar om in te checken en mijn gedachten te herijken.
De waarheid is dat ik een persoon ben die waarschijnlijk altijd beter af zou zijn met regelmatige therapie-afspraken. Maar in mijn huidige omstandigheden, als alleenstaande moeder die mijn eigen bedrijf runt, heb ik niet altijd de middelen om dat voor elkaar te krijgen.
En helaas is het vaak wanneer ik therapie het meest nodig heb, dat ik het het minst kan betalen.
Een strijd waarvan ik weet dat ik niet de enige ben.
We leven in een samenleving die graag met de vinger wijst naar psychische aandoeningen als zondebok voor alles, van dakloosheid tot massale schietpartijen, maar door die schuld te geven, slagen we er op de een of andere manier nog steeds niet in om mensen de hulp te geven die ze nodig hebben.
Het is een gebrekkig systeem dat niemand succes oplevert. Maar het zijn niet alleen degenen die geestelijke gezondheidszorg nodig hebben die door dat systeem worden getroffen.
Het zijn ook de therapeuten zelf.
Het standpunt van een therapeut
“Niemand wordt een therapeut in de hoop het rijk te maken”, vertelt puber-therapeut John Mopper aan Healthline.
“In staat zijn om te doen wat ik doe, is het meest verbazingwekkende op aarde”, zegt hij. “Het feit dat ik op een willekeurige dag tegenover zes tot acht tieners kan zitten en gesprekken van zes tot acht uur kan voeren, hopelijk iemands dag op een positieve manier beïnvloeden en ervoor betaald worden? Het is eerlijk gezegd wat me elke ochtend wakker maakt. “
Maar het is dat ervoor betaald worden dat soms een domper kan zetten op het werk dat de meeste therapeuten proberen te doen.
Mopper is mede-eigenaar van Blueprint Mental Health in Somerville, New Jersey. Het team bestaat uit hem en zijn vrouw, Michele Levin, en vijf therapeuten die voor hen werken.
“We hebben geen netwerk meer met verzekeringen”, legt hij uit. “De therapeuten die geen verzekering afsluiten, krijgen de neiging om van sommige mensen een slechte reputatie te krijgen, maar de waarheid is dat als verzekeringsmaatschappijen een eerlijk tarief zouden betalen, we meer open zouden staan om in het netwerk te gaan.”
Dus hoe ziet een “redelijk tarief” er precies uit?
Analyse van de werkelijke kosten van therapie
Carolyn Ball is een erkend professionele adviseur en eigenaar van Elevate Counseling + Wellness in Hinsdale, Illinois. Ze vertelt Healthline dat er veel factoren zijn die een rol spelen bij het bepalen van een therapietarief.
“Als eigenaar van een privépraktijk kijk ik naar mijn opleiding en ervaring, maar ook naar de markt, de huurkosten in mijn omgeving, de kosten voor het inrichten van een kantoor, de kosten van reclame, permanente educatie, beroepskosten, verzekeringen en ten slotte , de kosten van levensonderhoud ”, zegt ze.
Hoewel therapiesessies patiënten meestal tussen de $ 100 en $ 300 per uur laten lopen, komen alle bovengenoemde kosten uit die vergoeding. En therapeuten hebben hun eigen gezin om voor te zorgen, hun eigen rekeningen om te betalen.
Het probleem met verzekeringen
Ball’s praktijk is een andere die geen verzekering afsluit, met name vanwege het lage loon dat verzekeringsmaatschappijen bieden.
“Een ding waarvan ik denk dat mensen zich niet realiseren, is hoe anders het therapie-uur werkt van andere medische beroepen”, legt Ball uit. “Een arts of tandarts kan maar liefst acht patiënten per uur zien. Een therapeut ziet er maar één. “
Dit betekent dat hoewel een arts in staat is om maar liefst 48 patiënten per dag te zien en te factureren, therapeuten over het algemeen beperkt zijn tot ongeveer 6 factureerbare uren.
“Dat is een enorm verschil in inkomen!” Ball zegt. “Ik ben oprecht van mening dat het werk dat therapeuten doen net zo belangrijk is als het werk van andere medische professionals, maar dat het loon aanzienlijk lager is.”
Bovendien brengt facturering via een verzekering vaak extra kosten met zich mee, aldus klinisch psycholoog Dr. Carla Manly.
“Gezien de aard van de facturering van verzekeringen, moeten veel therapeuten een facturatiedienst afsluiten. Dit kan zowel frustrerend als duur zijn ‘, zegt ze, en ze legt uit dat het eindresultaat is dat de therapeut vaak minder dan de helft krijgt van wat oorspronkelijk was gefactureerd.
Als geld mensen van therapie houdt
Therapeuten weten dat hun sessietarieven een afschrikmiddel kunnen zijn om een behandeling te zoeken.
“Helaas denk ik dat dit maar al te vaak voorkomt”, zegt Manly. “Veel mensen met wie ik werk, hebben vrienden en familie die therapie nodig hebben, maar niet om twee belangrijke redenen: kosten en stigma.”
Ze zegt dat ze mensen uit het hele land heeft geholpen om indien nodig goedkope verwijzingen voor therapie te krijgen. “Ik deed dit net voor iemand in Florida”, legt ze uit. “En de ‘goedkope’ services waren tussen $ 60 en $ 75 per sessie, wat voor de meeste mensen veel geld is!”
Niemand betwist dat counselors de kost moeten verdienen, en elk van de praktiserende professionals met wie Healthline sprak, heeft hun tarieven met die behoefte in gedachten bepaald.
Maar het zijn allemaal nog steeds individuen die een helpende beroep zijn begonnen omdat ze mensen willen helpen. Dus wanneer ze worden geconfronteerd met klanten, of potentiële klanten, die echt hulp nodig hebben, maar die zich niet kunnen veroorloven, zoeken ze naar manieren om te helpen.
“Dit is moeilijk voor mij”, legt Ball uit. “In therapie gaan kan de loop van iemands leven positief veranderen. Je emotionele welzijn is van het grootste belang om te genieten van hoogwaardige relaties, betekenis te cultiveren en een duurzaam gevoel van eigenwaarde op te bouwen. “
Ze wil dat iedereen die toegang heeft, maar ze heeft ook een bedrijf. “Ik heb moeite om mijn verlangen om iedereen hulp te bieden in evenwicht te brengen met de noodzaak om de kost te verdienen”, zegt ze.
Therapeuten proberen te helpen
Ball reserveert elke week een aantal glijdende schaalplekken op haar schema voor klanten die de hulp nodig hebben, maar niet de volledige vergoeding kunnen betalen. De praktijk van Mopper doet iets soortgelijks, waarbij elke week afspraken worden gemaakt die strikt pro bono zijn voor gevestigde klanten die die behoefte hebben geuit.
“Sommige diensten gratis aanbieden aan klanten die niet over de middelen beschikken, is eigenlijk gebonden aan onze ethische richtlijnen”, legt Mopper uit.
Manly vervult haar wens om de meest behoeftigen op andere manieren te helpen, door wekelijks vrijwilligerswerk te doen in een lokaal afkickcentrum voor drugs en alcohol, een wekelijkse goedkope ondersteuningsgroep te organiseren en vrijwilligerswerk te doen met veteranen.
Alle drie noemden ze het helpen van mensen bij het vinden van betaalbare diensten als het gewoon niet mogelijk is om ze op kantoor te zien. Enkele van hun suggesties zijn:
- gemeenschapsklinieken
- universiteitscampussen (die soms counseling-afgestudeerde studenten hebben met verlaagde tarieven)
- peer counseling diensten
- diensten zoals Open Path Collective, een non-profitorganisatie die mensen helpt lokale therapiediensten tegen lagere kosten te vinden
-
online therapie, diensten aanbieden via video of chat tegen een gereduceerd tarief
Er zijn opties beschikbaar voor mensen zonder de financiële middelen, maar Manly erkent: “Het vinden van de middelen, wat vaak ‘gemakkelijk’ is voor een therapeut of andere professional, kan ontmoedigend of beangstigend zijn voor iemand die lijdt aan depressie of angst. Daarom is het zo belangrijk om een helpende hand te kunnen bieden bij het aanbieden van verwijzingen. “
Dus als u hulp nodig heeft, laat geld dan niet het ding zijn dat u ervan weerhoudt het te krijgen.
Neem contact op met een plaatselijke therapeut bij u in de buurt en ontdek wat deze kan bieden. Zelfs als u het zich niet kunt veroorloven om ze te zien, kunnen ze u misschien helpen iemand te vinden die u kunt zien.
Leah Campbell is een schrijver en redacteur die in Anchorage, Alaska woont. Ze is naar keuze een alleenstaande moeder nadat een toevallige reeks gebeurtenissen heeft geleid tot de adoptie van haar dochter. Leah is ook de auteur van het boek “Single Infertile Female” en heeft veel geschreven over de onderwerpen onvruchtbaarheid, adoptie en ouderschap. U kunt contact maken met Leah via Facebook, haar website en Twitter.