Claustrofobie is de irrationele angst voor besloten ruimtes.
Mensen die last hebben van claustrofobie doen vaak hun best om besloten ruimtes te vermijden, zoals liften, tunnels, metrotreinen en openbare toiletten. Maar het vermijden van deze plaatsen kan de angst versterken.
Sommige mensen met claustrofobie ervaren mild ongerustheid wanneer ze zich in een kleine ruimte bevinden, terwijl anderen ernstige angst hebben of een paniek aanval.
De meest voorkomende ervaring is een gevoel van of angst om de controle te verliezen.
Naar schatting wordt ongeveer 10% van de Britse bevolking tijdens hun leven getroffen door claustrofobie.
Triggers van claustrofobie
Veel verschillende situaties of gevoelens kunnen claustrofobie veroorzaken. Zelfs nadenken over bepaalde situaties zonder eraan te worden blootgesteld, kan een trigger zijn.
Veel voorkomende triggers van claustrofobie zijn onder meer:
- liften
- tunnels
- metro treinen
- draaideuren
- publieke toiletten
- auto’s met centrale vergrendeling
- auto wast
- winkel kleedkamers
- hotelkamers met verzegelde ramen
- vliegtuigen
Als u zich de afgelopen 6 maanden angstig heeft gevoeld omdat u zich in een kleine of drukke ruimte bevindt, of als u deze situaties om deze reden heeft vermeden, is de kans groot dat u last heeft van claustrofobie.
Angst voor de MRI-scan
Als u claustrofobie heeft en een MRI scan, laat het personeel van het ziekenhuis dit vóór de dag van uw afspraak weten.
Zij kunnen u wellicht een licht kalmerend middel geven of zullen u adviseren om met een huisarts te praten voor een recept.
In sommige gevallen kunt u mogelijk naar een open of rechtopstaand MRI-centrum gaan, bedoeld voor mensen met ernstige MRI-angst. Maar deze klinieken zijn vaak alleen privé beschikbaar.
Symptomen van claustrofobie
Paniekaanvallen komen vaak voor bij mensen met claustrofobie. Ze kunnen erg beangstigend en beangstigend zijn.
Naast overweldigende angstgevoelens kan een paniekaanval ook lichamelijke symptomen veroorzaken, zoals:
- zweten
- beven
- opvliegers of koude rillingen
- kortademigheid of ademhalingsmoeilijkheden
- een verstikkend gevoel
- een snelle hartslag (tachycardie)
- pijn op de borst of een beklemmend gevoel op de borst
- een gevoel van vlinders in de buik
- ziek voelen
- hoofdpijn en duizeligheid
- zich flauw voelen
- gevoelloosheid of spelden en naalden
- een droge mond
- een behoefte om naar het toilet te gaan
- suizen in je oren
- zich verward of gedesoriënteerd voelen
Als u ernstige claustrofobie heeft, kunt u ook psychische symptomen krijgen, zoals:
- angst om de controle te verliezen
- angst om flauw te vallen
- gevoelens van angst
- angst om dood te gaan
Wat veroorzaakt claustrofobie?
Claustrofobie wordt vaak veroorzaakt door een traumatische gebeurtenis tijdens de vroege kinderjaren.
Volwassenen kunnen bijvoorbeeld claustrofobie ontwikkelen als ze als kind:
- werden opgesloten of bewaard in een besloten ruimte
- werden gepest of misbruikt
- had een ouder met claustrofobie
Claustrofobie kan ook worden veroorzaakt door onaangename ervaringen of situaties, zoals turbulentie tijdens het vliegen of vastzitten in een metaaltunnel tussen stations.
Een kind dat opgroeit met een ouder die claustrofobie heeft, kan zelf claustrofobie ontwikkelen door besloten ruimtes te associëren met de angst van hun ouders en zich hulpeloos te voelen om de persoon van wie ze houden te troosten.
Claustrofobie behandelen
De meeste mensen met een fobie zijn zich er volledig van bewust dat ze er een hebben. Veel mensen leven met claustrofobie zonder dat het formeel is gediagnosticeerd en besteden veel aandacht aan het vermijden van besloten ruimtes.
Maar hulp krijgen van een huisarts en een specialist met ervaring in gedragstherapie, zoals een psycholoog, kan vaak nuttig zijn.
Claustrofobie kan met succes worden behandeld en genezen door geleidelijk te worden blootgesteld aan de situatie die uw angst veroorzaakt. Dit staat bekend als desensibilisatie of zelfblootstellingstherapie.
U kunt dit zelf proberen met zelfhulptechnieken, of je zou het kunnen doen met de hulp van een professional.
Cognitieve gedragstherapie (CGT) is vaak erg effectief voor mensen met fobieën.
CGT is een gesprekstherapie die uw gedachten, gevoelens en gedrag onderzoekt en praktische manieren ontwikkelt om effectief met uw fobie om te gaan.
U kunt gratis psychologische therapieën krijgen, inclusief CGT, op de NHS.
U heeft geen verwijzing van uw huisarts nodig.
U kunt uzelf rechtstreeks doorverwijzen naar een dienst voor psychologische therapieën.
Zoek een dienst voor psychologische therapieën bij u in de buurt
Als je wilt, praat dan met een huisarts en zij kunnen je doorverwijzen.
Omgaan met een paniekaanval
Blijf indien mogelijk waar u bent tijdens een paniekaanval. Het kan tot een uur duren, dus als u aan het rijden bent, moet u mogelijk stoppen en parkeren waar dat veilig is. Haast u niet naar een veilige plaats.
Herinner jezelf er tijdens de aanval aan dat de beangstigende gedachten en sensaties een teken van paniek zijn en uiteindelijk zullen verdwijnen.
Concentreer u op iets dat niet bedreigend en zichtbaar is, zoals de tijd die op uw horloge verstrijkt of artikelen in een supermarkt.
De symptomen van een paniekaanval piekt meestal binnen 10 minuten, waarbij de meeste aanvallen tussen 5 en 30 minuten duren.
Hulp en ondersteuning
Goede doelen, zoals Angst UK en Angstzorg UK, zijn nuttige bronnen van informatie en advies over hoe effectief om te gaan met angst en fobieën.
Ze kunnen u ook in contact brengen met andere mensen die soortgelijke ervaringen hebben gehad.
Anxiety UK heeft een hulplijn op 03444 775774 die geopend is van maandag tot en met vrijdag van 9.30 uur tot 17.30 uur. Gesprekken worden tegen het lokale tarief in rekening gebracht.
U kunt per e-mail contact opnemen met Anxiety Care UK op recoveryinfo@anxietycare.org.uk voor advies en ondersteuning.