Het Amerikaanse verpleegtekort begrijpen

Actuele verpleegkundige feiten en statistieken

Verpleegkundigen zijn een essentieel onderdeel van de gezondheidszorg. Studies hebben aangetoond dat wanneer ziekenhuizen en andere zorginstellingen het juiste aantal verpleegkundigen hebben, dit de patiëntveiligheid, het sterftecijfer en de algehele patiëntresultaten verbetert.

Helaas is het niet altijd gemakkelijk om voldoende verpleegkundigen te hebben om voor patiënten te zorgen. Al bijna tien jaar kampen de Verenigde Staten met een nijpend tekort aan verpleegsters. Het tekort zal naar verwachting nog enkele jaren aanhouden. In feite zullen tegen 2030 meer dan 1 miljoen nieuwe geregistreerde verpleegkundigen (RN’s) nodig zijn om aan de zorgvraag te voldoen.

Naast nieuw gecreëerde rollen, zullen ook de rollen van verpleegkundigen die naar verwachting met pensioen gaan of het beroep verlaten, moeten worden ingevuld. Het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics (BLS) voorspelt dat dit tot 2029 jaarlijks in totaal 175.900 openingen voor RN’s zal creëren.

RN’s zijn niet de enige rol die het komende decennium nieuwe afgestudeerden nodig hebben. De BLS projecteert ook groei in meerdere verpleegkundige rollen, waaronder:

• Gelicentieerde praktijkverpleegkundigen (LPN’s). Tegen 2029 zullen 65.700 nieuwe LPN-rollen worden gecreëerd, voor een groei van 9 procent.
• Verpleegkundige anesthesisten. Tegen 2029 zullen 6.200 nieuwe functies voor anesthesieverpleegkundige worden gecreëerd, wat een groei van 14 procent betekent.
• Verpleegkundigen. Tegen 2029 zullen er nog eens 110.700 verpleegkundige functies worden gecreëerd, wat een groei van 52 procent betekent.
• Verpleegkundige verloskundigen. Tegen 2029 zullen 800 extra functies voor verpleegkundige verloskundige worden gecreëerd, wat een groei van 12 procent betekent.

De behoefte aan verpleegkundigen met een masterdiploma, zoals anesthesiemedewerkers en nurse practitioners, zal ook leiden tot een zekere behoefte aan nieuwe RN’s. Dit komt omdat de huidige RN’s hun opleiding voortzetten en deze hogere verpleegrollen op zich nemen.

Meer onderwijs voor verpleegkundigen is een ander groot stuk van de totale puzzel. RN’s kunnen ervoor kiezen om licentiestatus te behalen via een bachelordiploma, associate degree of diploma. Recente aanbevelingen hebben gepleit voor 80 procent van de RN’s om een ​​bachelordiploma te behalen, maar momenteel doet slechts 64,2 procent van de RN’s dat.

Welke staten hebben de grootste behoefte?

Er is behoefte aan verpleegkundigen in het hele land, maar bepaalde gebieden kampen met een veel groter tekort dan andere. De zuidelijke en westelijke delen van het land zullen naar verwachting worden geconfronteerd met enkele van de grootste behoeften aan verpleegsters. Californië alleen al heeft naar verwachting in 2030 ongeveer 44.500 nieuwe RN’s nodig.

Het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services voorspelt dat deze staten tegen 2030 de grootste behoefte aan verpleegkundigen zullen hebben (in volgorde van de grootste behoefte):

1. Californië
2. Texas
3. New Jersey
4. zuid Carolina
5. Alaska
6. Georgië
7. zuid Dakota

Waarom is er een verpleegkundig tekort?

Het verpleegkundig tekort is een complex probleem met meerdere oorzaken. Er zijn veel factoren die een rol spelen, van een groter dan ooit tevoren bestaande populatie van oudere volwassenen tot burn-out in de verpleegkunde.

De combinatie van deze factoren drijft het tekort aan verpleegsters en zorgt ervoor dat het in de loop van de tijd groeit.

De groeiende populatie van oudere volwassenen

De generatie geboren tussen 1946 en 1964, bekend als babyboomers, is een van de grootste in de Amerikaanse geschiedenis. Ongeveer 21 procent van de huidige Amerikaanse volwassenen zijn babyboomers. In 2029 zullen er naar verwachting 71 miljoen Amerikanen van 65 jaar of ouder zijn.

Leeftijdsgebonden aandoeningen leiden tot een aanzienlijke stijging van de behoefte aan gezondheidszorg. In feite is de Centra voor ziektebestrijding en -preventie (CDC) meldt dat meer dan de helft van de Amerikanen ouder dan 65 twee of meer chronische gezondheidsproblemen heeft.

En met de vooruitgang in de gezondheidszorg en bewegingen om de toegang tot gezondheidszorg te verbeteren, zal de babyboomgeneratie waarschijnlijk een langere levensduur hebben dan eerdere generaties.

hervormingen in de gezondheidszorg

Recente veranderingen in het gezondheidszorgsysteem hebben het aantal Amerikanen dat toegang heeft tot zorg vergroot. Hierdoor is de focus van de zorg verlegd naar veel verpleeggestuurde rollen.

Zo maakte de Affordable Care Act het voor meer Amerikanen mogelijk om een ​​ziektekostenverzekering af te sluiten. In veel staten betekende de Affordable Care Act dat meer mensen in aanmerking kwamen voor Medicaid. Nieuw verzekerden kunnen nu de zorg zoeken die ze in voorgaande jaren niet konden krijgen, waardoor er een vraag ontstond naar meer verpleegkundigen.

Er zijn de afgelopen jaren ook initiatieven geweest om het ziekenhuisverblijf tot een minimum te beperken. Dit heeft geleid tot een toenemend belang van eerstelijnszorg, spoedeisende zorg en thuiszorg.

Verpleegkundigen hebben een belangrijke rol te spelen en zullen een grotere vraag zien naarmate de gezondheidszorg in Amerika blijft veranderen.

Pensioen en burn-out

De miljoenen Amerikanen die het komende decennium halverwege de zestig zullen worden, betekenen niet alleen dat er een grotere behoefte aan gezondheidszorg zal zijn. Die Amerikanen zullen ook met pensioen gaan en vacatures achterlaten op gebieden als verpleging.

In feite is de gemiddelde leeftijd van RN’s in dit land 50 jaar oud. Bovendien versnelde de COVID-19-pandemie de pensionering van veel verpleegkundigen in het hele land, wat leidde tot een nog groter verpleegtekort.

Door de pensionering van ervaren verpleegkundigen is er ook een gebrek aan verpleegkundigen die gekwalificeerd zijn om nieuwe verpleegkundigen op te leiden en op te leiden. Nu de huidige verpleegkundigen met pensioen gaan, hebben verpleegprogramma’s in het hele land bekwame leraren nodig om hun plaats in te nemen. Zonder voldoende docenten kunnen verpleegprogramma’s niet genoeg verpleegkundigen opleiden om het tekort aan te pakken.

Verpleegkundigen die de pensioengerechtigde leeftijd bereiken, zijn echter niet de enigen die het beroep verlaten. Zoals de COVID-19-pandemie heeft aangetoond, is verpleging een ongelooflijk stressvolle en veeleisende baan. Verpleegkundige burn-out en gebrek aan ondersteuning komen vaak voor en leiden ertoe dat bekwame RN’s het veld verlaten of overstappen naar andere zorgfuncties.

Hoe ziet de gevolgen van een verpleegkundig tekort eruit?

In tegenstelling tot veel andere sectoren waar werkgeverstekorten optreden, is er geen manier om de vraag naar gezondheidszorg te minimaliseren. Ziekenhuizen en andere zorginstellingen hebben altijd gekwalificeerde verpleegkundigen nodig. Helaas betekent dat ook dat een tekort verschillende uitdagingen met zich meebrengt, zoals:

• Verpleegkundige burn-out. Burn-out is zowel oorzaak als symptoom van het verpleegkundig tekort. Onderbezette verpleegafdelingen verhogen de druk en stress op verpleegkundigen. De mentale en fysieke tol van deze druk kan al snel leiden tot een burn-out.
• Langere wachttijden voor zorg. Patiënten moeten langer wachten als zorginstellingen niet over het verplegend personeel beschikken dat ze nodig hebben. Bij het zien van meer patiënten zijn verpleegkundigen vaak gehaast en gestrest. Dat kan de patiënttevredenheid verlagen en de patiëntresultaten negatief beïnvloeden.
• Medicatiefouten en sterfgevallen. Patiëntenzorg en veiligheid worden verbeterd als er een passend aantal verpleegkundigen aanwezig is. Fouten in medicatie en andere zorgverlening zijn waarschijnlijker wanneer faciliteiten onderbemand zijn. Deze fouten kunnen ernstige gevolgen hebben.

Hoe lossen we het tekort op?

Het verpleegkundig tekort heeft vele oorzaken die allemaal moeten worden aangepakt. We hebben meerdere oplossingen nodig om dit gecompliceerde probleem aan te pakken. Enkele mogelijke te nemen stappen zijn:

• Meer educatieve mogelijkheden. Verpleegkundige programma’s kunnen hun inschrijving vergroten door opties te bieden die het voor aspirant-verpleegkundigen gemakkelijker maken om de opleiding te krijgen die ze nodig hebben. Het aanmoedigen en ondersteunen van studenten om een ​​bachelordiploma te behalen en door te stromen naar het hoger onderwijs is een belangrijke stap op weg naar het voorbereiden van gekwalificeerde verpleegkundigen. Bovendien kunnen online cursusopties en flexibele schema’s school voor meer mensen mogelijk maken.
• Verhoogd leiderschap van verpleegkundigen. Het op zich nemen van leiderschapsrollen in zorgstelsels kan kansen creëren voor verpleegkundigen. Ervaren verpleegkundigen in deze rollen kunnen mentoring en opleiding geven aan jongere verpleegkundigen en een mogelijk carrièrepad demonstreren aan pas afgestudeerden. Ze kunnen de secundaire arbeidsvoorwaarden en arbeidshulpmiddelen creëren die helpen bij het aantrekken en behouden van nieuwe verpleegkundigen.
• Belangenbehartiging. Zorgbeleid dat wordt aangestuurd door belangenbehartigingsorganisaties van verpleegkundigen kan helpen om veranderingen teweeg te brengen die het tekort aan verpleegkundigen en de behoeften van verpleegkundigen aanpakken. Wetgeving die regelt hoeveel verpleegkundigen er nodig zijn in zorginstellingen, zou bijvoorbeeld de opleiding en werving van verpleegkundigen kunnen stimuleren. Verbeterde personeelspraktijken kunnen ook een ondersteunende werkplek bieden voor huidige verpleegkundigen en helpen bij het werven van nieuwe verpleegkundigen.

Het tekort aan verpleegkundigen in de Verenigde Staten wordt veroorzaakt door vele factoren, waaronder een grotere behoefte aan zorg, een groot aantal werknemers dat de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en recente gezondheidswetgeving.

De situatie wordt nog gecompliceerder door burn-out in de verpleegkunde. Aangezien burn-out vaak wordt veroorzaakt door personeelstekort en werkstress, wat er op zijn beurt toe leidt dat verpleegkundigen het veld verlaten, zal de burn-outcyclus doorgaan totdat het verpleegkundig tekort en de behoeften van verpleegkundigen kunnen worden aangepakt.

Verbeterde toegang tot verpleegkundig onderwijs, verbeterde personeelspraktijken en meer leiderschapsrollen voor verpleegkundigen zijn enkele mogelijke oplossingen voor dit complexe probleem.