Nu de overdosiscrisis van opioïden zijn tweede decennium ingaat, is het medicijn naloxon – dat een overdosis opioïden kan omkeren – steeds gebruikelijker geworden.
Het is veranderd van een weinig gebruikt medicijn dat alleen in ambulances en ziekenhuizen wordt bewaard, naar iets dat in de meeste apotheken wordt gevonden en door leken wordt gedragen in portemonnees en rugzakken.
Maar de dosis naloxon in de vorm van neusspray, die het meest voorkomt, is hoog genoeg om een ​​plotselinge, pijnlijke en angstaanjagende ervaring te veroorzaken die versnelde ontwenning wordt genoemd.
Neergeslagen ontwenning verwijst naar ontwenning die wordt veroorzaakt door een medicijn, in plaats van onthouding.
Neergeslagen ontwenning wordt verwacht bij gebruik van naloxon om een ​​overdosis opioïden ongedaan te maken. Maar het kan ook onbedoeld gebeuren wanneer bepaalde medicijnen worden gebruikt om opioïdengebruiksstoornissen te behandelen.
Deze medicijnen omvatten:
- naltrexon (Vivitrol)
- buprenorfine/naloxon (Suboxone, Zubsolv, Bunavail)
- buprenorfine (Subutex, eenmaal per maand Sublocade)
Hier is een nadere blik op de symptomen van versnelde ontwenning, waarom het gebeurt en hoe het te beheren.
Wat zijn de symptomen?
Neergeslagen ontwenning veroorzaakt een reeks ongemakkelijke symptomen. Over het algemeen voelt het als het tegenovergestelde van een opioïde high. In plaats van verminderde pijn en een gevoel van euforie, brengt het plotselinge, intense pijn en angst met zich mee.
Andere symptomen van versnelde ontwenning zijn onder meer:
- diarree
- misselijkheid
- braken
- loopneus
- kippevel
- rillingen
- hoofdpijn
Terwijl spontane ontwenning – ontwenning die optreedt wanneer u stopt met het gebruik van een stof – meestal een geleidelijk proces is, gebeurt versnelde ontwenning snel. Hierdoor kan het buitengewoon desoriënterend en pijnlijk aanvoelen.
Stelt u zich eens voor dat u langzaam tot stilstand komt in uw auto in plaats van op de rem te trappen: u bereikt hetzelfde eindresultaat, maar het is een totaal andere ervaring.
Waarom gebeurt het?
Om te begrijpen wat er gebeurt bij een versnelde opname, helpt het om sloten en sleutels te visualiseren.
Je hebt opioïde receptoren – de lokken – over je hele lichaam, maar vooral in je hersenen en ruggenmerg.
Een opioïde-agonist, waaronder zaken als morfine, fentanyl en heroïne, is als een sleutel tot die sloten. Het glijdt in het slot en draait, activeert – of ontgrendelt – de receptor en triggert een cascade van signalen die de effecten produceren die geassocieerd worden met opioïden, waaronder pijnverlichting, warmte en euforie.
Opioïde-antagonisten, waaronder naloxon en naltrexon, werken in de tegenovergestelde richting. Ze bezetten het slot, maar openen het niet, waardoor het enkele minuten of zelfs uren onbruikbaar wordt voor opioïde-agonisten (inclusief degene die al in uw systeem aanwezig zijn).
Bij mensen die fysiek afhankelijk zijn van opioïden, veroorzaakt dit plotselinge verlies van signalen van de opioïde-receptoren de symptomen van versnelde ontwenning.
Opioïde-antagonisten zijn cruciale medicijnen, maar ze moeten op het juiste moment en op de juiste manier worden ingenomen om versnelde ontwenning te voorkomen.
Hoewel buprenorfine geen opioïdantagonist is, kan het ook een versnelde ontwenning veroorzaken. Dat komt omdat buprenorfine in een derde groep valt die bekend staat als gedeeltelijke opioïde agonisten.
Gedeeltelijke agonisten zitten op de receptor, bezetten het en voorkomen dat iets anders het activeert. Maar ze activeren de receptor slechts gedeeltelijk. Het is vergelijkbaar met een sleutel in een slot steken en hem maar half omdraaien.
Als u afhankelijk bent van opioïden, kan deze gedeeltelijke afname van de signalering van de opioïde-receptoren nog steeds voldoende zijn om versnelde ontwenning te veroorzaken als het niet goed wordt getimed.
ter info
Er is een algemene misvatting dat buprenorfine/naloxon, inclusief Suboxone-strips en -tabletten, versnelde ontwenning veroorzaken vanwege de naloxoncomponent.
In deze combinatie wordt naloxon echter gebruikt om misbruik van de medicatie te ontmoedigen. Bij sublinguaal gebruik, zoals bedoeld, is de naloxon inactief.
Hoe lang duurt het?
Zonder enige vorm van interventie kunnen de symptomen van versnelde ontwenning van enkele uren tot een paar dagen aanhouden.
De exacte tijdlijn is afhankelijk van verschillende factoren, waaronder uw:
- metabolisme
- geschiedenis van opioïdengebruik
- algemene gezondheid
Hoe wordt het behandeld?
De meest directe manier om versnelde ontwenning te stoppen, is door een opioïde te gebruiken, wat dit een lastige situatie maakt als u probeert te stoppen met het gebruik van opioïden.
Als u opioïden gebruikt om de versnelde ontwenning te stoppen, moet u wachten tot ze uw systeem verlaten voordat u de behandeling met een opioïde-antagonist, zoals naltrexon, of een gedeeltelijke agonist, zoals buprenorfine, kunt hervatten.
Maar je hebt een paar opties om verlichting te vinden zonder opioïden.
Als u toegang heeft tot een arts of een andere voorschrijver, kunt u om een ​​dosis buprenorfine vragen om uw symptomen te helpen stoppen.
Om dit medicijn voor te schrijven, moeten professionals echter een “x-waiver” hebben ingevuld, dus dit is niet altijd een handige optie. Anderen aarzelen misschien om het voor te schrijven om verschillende redenen, waaronder stigma rond stoornissen in het gebruik van opioïden.
Dat klopt: buprenorfine, dat versnelde ontwenning kan veroorzaken, kan ook worden gebruikt om versneld ontwenningsverschijnselen te behandelen.
Als u afhankelijk bent van opioïden, kan het voldoende zijn om van een volledige agonist, zoals heroïne, naar een gedeeltelijke agonist, zoals buprenorfine, te gaan om een ​​versnelde ontwenning te veroorzaken. Maar als u al een versnelde ontwenning ervaart, kan een dosis buprenorfine verlichting bieden.
Als gedeeltelijke agonist zal het niet de effecten van een volledige agonist, zoals heroïne, nabootsen. Maar de gedeeltelijke activering van de opioïde-receptoren zal voldoende zijn om uw symptomen te verlichten zonder het risico van een overdosis.
Het is normaal om aarzelend te zijn over het gebruik van buprenorfine voor versnelde ontwenning, vooral als het een rol speelde bij het veroorzaken ervan. Als u echter al een versnelde ontwenning ervaart, is dit een van de beste opties voor verlichting.
U kunt ook naar de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp gaan, waar het personeel medicijnen kan verstrekken en uw toestand kan controleren totdat u zich goed genoeg voelt om naar huis te gaan.
Hoewel het mogelijk is om zelf door de ervaring van versnelde ontwenning heen te komen, kan medische hulp krijgen
Kan ik thuis iets doen?
U kunt de symptomen van versnelde ontwenning verlichten met andere medicijnen en comfortmaatregelen:
- Vraag om andere medicijnen. Als uw voorschrijver u geen buprenorfine/naloxon zal geven, vraag dan naar medicijnen die de symptomen indirect verlichten. Ze kunnen aanbieden om iets voor te schrijven dat helpt bij misselijkheid of angst en rusteloosheid, naast andere symptomen.
- Gebruik vrij verkrijgbare medicijnen. Als u diarree heeft, probeer dan loperamide (Immodium). U kunt ook niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen gebruiken, zoals ibuprofen (Advil), om eventuele pijntjes en kwalen weg te nemen. Zorg ervoor dat u zich aan de door de fabrikant aanbevolen dosering houdt.
- Blijf gehydrateerd. Dit heeft hoge prioriteit, vooral als u moet overgeven of diarree heeft. Nip aan water of een sportdrank, of snack op waterrijk voedsel zoals meloen, komkommer, ananas en perziken. Als eten of drinken moeilijk is, probeer dan een sportdrank in een ijsblokjesbakje in te vriezen en langzaam op de blokjes te zuigen. Je kunt dit ook doen met gewone ijsblokjes, maar de sportdrank helpt de elektrolyten aan te vullen.
- Houd isopropylalcohol bij de hand. Het klinkt misschien vreemd, maar licht snuiven van isopropylalcohol kan misselijkheid in een mum van tijd verlichten. Zorg er wel voor dat je een veilige afstand houdt, zodat het niet echt in je neus komt.
- Ontspannen. Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan als u symptomen van versnelde ontwenning ervaart, maar doe wat u kunt om u op uw gemak te voelen. Dat kan betekenen dat je jezelf afleidt met herhalingen van je favoriete programma, videogames speelt, stretcht of contact opneemt met vrienden of familie.
Als u uw ontwenningsverschijnselen toch zelf behandelt met uw eigen voorraad opioïden, wees dan uiterst voorzichtig. Test ze met fentanylstrips, maar weet dat deze tests geen andere verontreinigingen detecteren, zoals etizolam en isotonitazeen.
Probeer iemand in de buurt te hebben en zorg ervoor dat ze naloxon bij de hand hebben en weten hoe ze het moeten gebruiken.
Als dat niet mogelijk is, kunt u de Never Use Alone-hotline bellen op 800-484-3731. Iemand blijft bij je aan de lijn en roept om hulp als je niet meer reageert. U hoeft alleen uw fysieke locatie op te geven en uw telefoonnummer te bevestigen.
Een noodgeval herkennen
Meestal is een versnelde terugtrekking pijnlijk, maar niet levensbedreigend. Dat gezegd hebbende, er kunnen dingen misgaan, vooral als je onderliggende gezondheidsproblemen hebt.
Bel 911 of ga naar de eerste hulp als u of iemand anders een plotselinge ontwenning ervaart, samen met een van de volgende symptomen:
- moeite om wakker en coherent te blijven
- ongebruikelijke hartslag of het gevoel dat het hart een slag overslaat
- pijn op de borst
- moeite met ademhalen
- verstijving van het lichaam
- ongecontroleerde, schokkerige bewegingen
- verlies van bewustzijn
Als je niet zeker weet hoe alert iemand is, vraag dan:
- wat hun naam is
- in welke stad zijn ze?
- de naam van een beroemde figuur die ze zouden kennen (bijvoorbeeld “Wie is de president?”)
- wie je voor hen bent (bijvoorbeeld: “Hoe heet ik?” of “Hoe kennen we elkaar?”)
Als iemand moeite heeft met het beantwoorden van deze vragen, of als de antwoorden na verloop van tijd minder duidelijk worden, kun je het beste hulp inroepen.
het komt neer op
Neergeslagen ontwenning is een moeilijke en pijnlijke ervaring, maar het is meestal niet gevaarlijk. Hoewel er dingen zijn die u kunt doen om de symptomen thuis te verlichten, aarzel niet om contact op te nemen met een professional of naar de eerste hulp te gaan.
Als u tijdens het starten van de behandeling een plotselinge ontwenning ervaart, probeer dan niet ontmoedigd te raken. Mensen die medicatie gebruiken voor opioïdengebruiksstoornissen als onderdeel van hun herstel, hebben de neiging om:
Claire Zagorski behaalde een bachelordiploma aan de Universiteit van Texas in Austin en een masterdiploma aan het Health Science Center van de Universiteit van Noord-Texas. Ze heeft klinisch geoefend als paramedicus in meerdere behandelomgevingen, waaronder als lid van de Austin Harm Reduction Coalition. Ze richtte Longhorn Stop the Bleed op en zet zich in voor het ondersteunen van zorgprofessionals die de principes van harm reduction in hun praktijk willen integreren.