Lepidopterophobia betekenis

Lepidopterophobia is de angst voor vlinders of motten. Hoewel sommige mensen een lichte angst voor deze insecten hebben, is een fobie wanneer u een buitensporige en irrationele angst heeft die uw dagelijkse leven verstoort.

Lepidoterofobie wordt uitgesproken als lep-ah-dop-ter-a-pho-bee-ah.

Hoe vaak komt deze fobie voor?

De exacte prevalentie van lepidoterofobie is onbekend. Over het algemeen komen specifieke fobieën zoals deze voor bij 5 tot 10 procent van de Amerikaanse bevolking.

Dierlijke fobieën, een categorie van specifieke fobieën, komen zowel vaker voor als ernstiger voor bij jongere mensen.

Een oudere studie schatten dat dierenfobieën – waaronder insecten zoals vlinders en motten – voorkomen bij 12 procent van de vrouwen en 3 procent van de mannen.

Wat veroorzaakt een angst voor vlinders?

Een fobie voor insecten zoals vlinders of motten kan door verschillende dingen worden veroorzaakt:

  • angst voor een mogelijke reactie van insecten, zoals op je springen of je aanraken
  • plotselinge blootstelling aan het insect
  • een negatieve of traumatische ervaring ermee
  • genetica
  • omgevingsfactoren
  • modellenwerk, dat is wanneer een naast familielid de fobie of angst heeft en u het van hen kunt leren

Wat zijn de symptomen van lepidopterofobie?

Symptomen van lepidopterofobie of een andere fobie kunnen van persoon tot persoon verschillen. Het meest voorkomende symptoom is een angst die niet in verhouding staat tot het werkelijke gevaar dat vlinders of motten opleveren.

Symptomen van lepidopterofobie zijn onder meer:

  • aanhoudende en irrationele angst om in contact te komen met vlinders of motten
  • ernstige angst of paniek wanneer u eraan denkt
  • situaties vermijden waarin u deze insecten kunt zien

Symptomen van fobieën in het algemeen zijn onder meer:

  • paniekaanvallen
  • ongerustheid

  • slapeloosheid of andere slaapproblemen

  • lichamelijke symptomen van angst zoals hartkloppingen of kortademigheid

  • angst die uw dagelijks functioneren beïnvloedt
  • de behoefte voelen om te ontsnappen

Een fobie wordt vastgesteld wanneer de symptomen 6 maanden of langer aanwezig zijn.

Symptomen mogen ook niet worden verklaard door andere aandoeningen zoals obsessief-compulsieve stoornis (OCS), posttraumatische stressstoornis (PTSD) of andere angststoornissen.

Hoe om te gaan met deze fobie

Omgaan met uw fobie kan veel verschillende technieken omvatten. Het doel is om uw angst geleidelijk onder ogen te zien en dagelijks te functioneren. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

Hoewel een zorgverlener medicijnen kan voorschrijven, therapie kan geven en u kan helpen bij het opstellen van een behandelplan, merkt u misschien ook dat een ondersteuningssysteem u helpt het hoofd te bieden door u begrepen te voelen.

Bronnen zijn onder meer:

  • Angst en depressie Association of America’s online steungroep
  • Mental Health America’s vind-helppagina
  • Psychologie Zoek vandaag een steungroep

Over het algemeen zijn er een aantal coping-technieken die kunnen worden gebruikt bij de behandeling van angst:

  • ontspanningstechnieken zoals ademhalingsoefeningen

  • regelmatige lichaamsbeweging krijgen
  • het verminderen van uw inname van cafeïne en stimulerende middelen

Hoe een kind te helpen omgaan met lepidopterofobie

Dierlijke fobieën komen meestal voor tijdens de kindertijd en zijn intenser bij jongere mensen.

Kinderen kunnen hun angst uiten door te huilen, een driftbui te geven, te bevriezen of zich vast te klampen aan een ouderfiguur.

Volgens de American Academy of Pediatrics kun je het volgende doen als je kind tekenen van fobie vertoont:

  • Praat met uw kind over hun angsten en help hen te begrijpen dat veel kinderen angsten ervaren, maar dat u kunt samenwerken om ze te overwinnen.
  • Niet vernederen of belachelijk maken hen. Het kan wrok veroorzaken en zal geen vertrouwensomgeving bevorderen.
  • Geruststelling en ondersteuning uw kind door het hoofd te bieden.
  • Forceer moed niet op hen. Het kan even duren voordat uw kind zijn fobie heeft overwonnen. Het is geen goed idee om hen te dwingen moedig te zijn. In plaats daarvan moet u vooruitgang aanmoedigen.

Een fobie kan ernstig zijn en een leven lang meegaan als ze niet wordt behandeld. Het is een goed idee om eerst naar de kinderarts van uw kind te gaan als u denkt dat ze fobiesymptomen hebben.

Wanneer moet u een medische professional raadplegen?

Als u denkt dat u of uw kind symptomen van een fobie ervaart, is het altijd een goed idee om een ​​deskundige in de geestelijke gezondheidszorg te raadplegen voor evaluatie.

Ze kunnen helpen andere aandoeningen uit te sluiten, een diagnose te stellen en een behandelplan op te stellen dat bij de situatie past.

Als de fobie uw dagelijkse leven zwaar begint te belasten, moet u zo snel mogelijk hulp zoeken.

Als ze ernstig zijn, kunnen fobieën:

  • interfereren met uw relaties
  • invloed hebben op de arbeidsproductiviteit
  • beperk uw sociale activiteiten
  • zelfrespect verminderen

Sommige fobieën kunnen verergeren tot het punt waarop mensen het huis niet meer willen verlaten, vooral als ze paniekaanvallen krijgen als ze aan de angst worden blootgesteld. Door sneller te worden behandeld, kan deze progressie worden voorkomen.

Hoe behandel je lepidopterofobie?

Er zijn verschillende behandelingen beschikbaar voor fobieën die zeer effectief zijn. Bij het behandelen van een fobie is de eerste stap om aan te pakken waarom je de angst hebt en van daaruit verder te gaan.

Afhankelijk van de ernst van de fobie en de bereidheid om eraan te werken, kan de behandeling weken, maanden of langer duren. Indien onbehandeld, kunnen insectenfobieën zoals lepidopterofobie tientallen jaren aanhouden.

Cognitieve gedragstherapie (CGT)

Gedragstherapie is een van de meest effectieve behandelingen voor fobieën. CBT richt zich op het begrijpen en veranderen van uw denk- en gedragspatronen.

Een therapeut zal met u samenwerken om u te helpen begrijpen waarom u deze angst heeft. Samen kun je coping-mechanismen ontwikkelen voor wanneer de angst begint op te komen.

Exposure-therapie

Blootstellingstherapie is een vorm van CGT waarbij je wordt blootgesteld aan de angst totdat je ongevoelig wordt.

Het doel van dit type therapie is dat uw angst vermindert en uw angstreactie afneemt naarmate de tijd verstrijkt en u steeds opnieuw wordt blootgesteld.

Blootstellingstherapie kan u ook helpen inzien dat u in staat bent om uw angst onder ogen te zien en dat er niets ergs zal gebeuren als u dat doet.

Medicatie

Hoewel er geen specifieke door de FDA goedgekeurde medicijnen zijn voor de behandeling van fobieën, zijn er verschillende die kunnen worden voorgeschreven:

  • Antidepressiva. Deze omvatten selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) zoals escitalopram (Lexapro) en fluoxetine (Prozac).
  • Benzodiazepinen. Deze medicijnen tegen angst worden vaak op korte termijn gebruikt en kunnen helpen bij symptomen van paniek. Voorbeelden zijn alprazolam (Xanax) en diazepam (Valium).
  • Buspiron. Buspiron is een dagelijks middel tegen angststoornissen.
  • Bètablokkers. Deze medicijnen zoals propranolol (Inderal) worden meestal gebruikt voor hartgerelateerde aandoeningen, maar kunnen ook off-label worden voorgeschreven voor angst.

Andere behandelingen

  • virtuele therapie, een nieuwere vorm van therapie waarbij u wordt blootgesteld aan de fobie via computer of virtual reality
  • hypnose
  • gezinstherapie, een therapie die bedoeld is om gezinsleden te helpen de communicatie te verbeteren en de beste emotionele steun te bieden

Meenemen

Lepidopterophobia is de angst voor vlinders of motten. Net als andere fobieën, kan het slopend zijn als het niet wordt behandeld.

CGT, zoals blootstellingstherapie, samen met levensstijltechnieken, kunnen u helpen om met deze fobie om te gaan.

U kunt ook overwegen een steungroep te zoeken.

Zoek hulp als een fobie uw leven verstoort.

Behandelingen zijn zeer effectief en kunnen u helpen om zonder angst uw dagelijkse leven te leiden.