Sepsi

Sepsis is een levensbedreigende ziekte die wordt veroorzaakt door de reactie van uw lichaam op een infectie. Je immuunsysteem beschermt je tegen veel ziekten en infecties, maar het is ook mogelijk dat het in overdrive gaat als reactie op een infectie. Sepsis ontstaat wanneer de chemicaliën die het immuunsysteem in de bloedbaan afgeeft om een ​​infectie te bestrijden, in plaats daarvan ontstekingen door het hele lichaam veroorzaken. Ernstige gevallen van sepsis kunnen leiden tot septische shock, wat een medisch noodgeval is. Er zijn elk jaar meer dan 1,5 miljoen gevallen van sepsis, volgens de Centra voor ziektebestrijding en -preventie (CDC). Dit type infectie doodt meer dan 250.000 Amerikanen per jaar.

Er zijn drie stadia van sepsis: sepsis, ernstige sepsis en septische shock. Sepsis kan optreden terwijl u zich nog in het ziekenhuis bevindt en herstellende is van een procedure, maar dit is niet altijd het geval. Het is belangrijk om onmiddellijk medische hulp in te roepen als u een van de onderstaande symptomen heeft. Hoe eerder u een behandeling zoekt, hoe groter uw overlevingskansen.

Sepsis

Symptomen van sepsis zijn onder meer:

• koorts boven 38 ºC (101 ºF) of een temperatuur onder 36 ºC (96,8 ºF)
• hartslag hoger dan 90 slagen per minuut
• ademhalingssnelheid hoger dan 20 ademhalingen per minuut
• waarschijnlijke of bevestigde infectie

U moet twee van deze symptomen hebben voordat een arts sepsis kan diagnosticeren.

Ernstige sepsis

Ernstige sepsis treedt op als er orgaanfalen is. U moet een of meer van de volgende symptomen hebben om de diagnose ernstige sepsis te krijgen:

• plekken met verkleurde huid
• verminderde plassen
• veranderingen in mentaal vermogen

• laag aantal bloedplaatjes (bloedstollende cellen)

• problemen met ademhalen
• abnormale hartfuncties

• koude rillingen als gevolg van een daling van de lichaamstemperatuur

• bewusteloosheid
• extreme zwakte

Septische shock

Symptomen van septische shock zijn onder meer de symptomen van ernstige sepsis, plus een zeer lage bloeddruk.

Hoewel sepsis mogelijk levensbedreigend is, varieert de ziekte van mild tot ernstig. In milde gevallen is er een hoger herstelpercentage. Septische shock heeft volgens de Mayo Clinic een sterftecijfer van bijna 50 procent. Als u ernstige sepsis heeft, verhoogt u het risico op een toekomstige infectie. Ernstige sepsis of septische shock kan ook complicaties veroorzaken. Kleine bloedstolsels kunnen zich door uw hele lichaam vormen. Deze stolsels blokkeren de stroom van bloed en zuurstof naar vitale organen en andere delen van uw lichaam. Dit verhoogt het risico op orgaanfalen en weefselsterfte (gangreen).

Elke infectie kan sepsis veroorzaken, maar de volgende soorten infecties veroorzaken eerder sepsis:

• longontsteking
• abdominale infectie
• nierinfectie
• bloedbaan infectie

Volgens het National Institute of General Medical Sciences neemt het aantal sepsisgevallen in de Verenigde Staten elk jaar toe. Mogelijke redenen voor de verhoging zijn onder meer:

• een vergrijzende bevolking, omdat sepsis vaker voorkomt bij senioren
• een toename van de antibioticaresistentie, wat gebeurt wanneer een antibioticum zijn vermogen om bacteriën te weerstaan ​​of te doden, verliest
• een toename van het aantal mensen met ziekten die hun immuunsysteem verzwakken

Hoewel sommige mensen een hoger risico op infectie hebben, kan iedereen sepsis krijgen. Mensen die risico lopen, zijn onder meer:

• jonge kinderen en senioren
• mensen met een zwakker immuunsysteem, zoals mensen met hiv of mensen die chemotherapie ondergaan voor kanker
• mensen die worden behandeld op een intensive care-afdeling (ICU)
• mensen die zijn blootgesteld aan invasieve apparaten, zoals intraveneuze katheters of beademingsslangen

Neonatale sepsis is wanneer uw baby binnen de eerste levensmaand een bloedinfectie krijgt. Neonatale sepsis wordt geclassificeerd op basis van het tijdstip van de infectie, afhankelijk van of de infectie is opgelopen tijdens het geboorteproces (vroeg begin) of na de geboorte (laat begin). Dit helpt de arts om te beslissen wat voor soort behandeling hij moet toedienen. Een laag geboortegewicht en premature baby’s zijn vatbaarder voor laat optredende sepsis omdat hun immuunsysteem onvolwassen is. Hoewel de symptomen subtiel en niet-specifiek kunnen zijn, zijn er enkele tekenen:

• lusteloosheid
• niet goed borstvoeding
• lage lichaamstemperatuur
• apneu (tijdelijk stoppen met ademen)
• koorts
• bleke kleur
• slechte huidcirculatie met koele ledematen
• zwelling van de buik
• braken
• diarree
• toevallen
• zenuwachtigheid
• gele verkleuring van de huid en het oogwit (geelzucht)
• problemen met voeden

Neonatale sepsis is nog steeds een belangrijke doodsoorzaak bij zuigelingen, maar met een vroege diagnose en behandeling zal de baby volledig herstellen en heeft hij geen andere problemen. Met maternale universele screening en de juiste neonatale tests is het risico op neonatale sepsis aanzienlijk afgenomen.

Omdat ons immuunsysteem verzwakt naarmate we ouder worden, kunnen senioren risico lopen op sepsis. In een 2006 studievormden mensen ouder dan 65 jaar bijna 70 procent van de sepsisgevallen. Bovendien worden chronische ziekten, zoals diabetes, nierziekte, kanker, hoge bloeddruk en HIV, vaak aangetroffen bij mensen met sepsis. De meest voorkomende soorten infecties die sepsis veroorzaken bij senioren zijn luchtweginfecties zoals longontsteking of urogenitaal zoals een urineweginfectie. Andere infecties kunnen komen met een geïnfecteerde huid als gevolg van doorligwonden of scheuren van de huid. Hoewel deze infecties een tijdje niet worden opgemerkt, is verwarring of desoriëntatie een veel voorkomend symptoom om op te letten bij het identificeren van een infectie bij senioren.

Sepsis is niet besmettelijk. De ziekteverwekkers die de oorspronkelijke infectie veroorzaakten die tot sepsis leidden, kunnen echter besmettelijk zijn. Sepsis verspreidt zich in het lichaam van een persoon van de oorspronkelijke infectiebron naar andere organen via de bloedbaan.

Als u symptomen van sepsis heeft, zal uw arts tests bestellen om een ​​diagnose te stellen en de ernst van uw infectie te bepalen. Een van de eerste tests is een bloedtest. Uw bloed wordt gecontroleerd op complicaties zoals:

• infectie
• stollingsproblemen
• abnormale lever- of nierfunctie
• verminderde hoeveelheid zuurstof
• een onbalans in mineralen, elektrolyten genaamd, die zowel de hoeveelheid water in uw lichaam als de zuurgraad van uw bloed beïnvloeden

Afhankelijk van uw symptomen en de resultaten van uw bloedtest, kan uw arts andere tests bestellen, waaronder:

• een urinetest (om te controleren op bacteriën in uw urine)
• een wondsecretietest (om een ​​open wond op een infectie te controleren)
• een slijmafscheidingstest (om ziektekiemen te identificeren die verantwoordelijk zijn voor een infectie)

Als uw arts de bron van een infectie niet kan bepalen met behulp van de bovenstaande tests, kan hij / zij een intern beeld van uw lichaam bestellen met behulp van een van de volgende:

• Röntgenfoto’s om de longen te bekijken

• CT-scans om mogelijke infecties in de appendix, pancreas of darmgebied te bekijken

• echo’s om infecties in de galblaas of eierstokken te bekijken

• MRI-scans, die infecties van de weke delen kunnen identificeren

Er zijn twee instrumenten, of sets criteria, die artsen gebruiken om de ernst van uw aandoening te bepalen. Een daarvan is het systemische ontstekingsreactiesyndroom (SIRS). SIRS wordt gedefinieerd als u aan twee of meer van de volgende criteria voldoet:

• koorts van meer dan 100,4 ° F (38 ° C) of minder dan 96,8 ° F (36 ° C)
• hartslag van meer dan 90 slagen per minuut
• ademhalingssnelheid van meer dan 20 ademhalingen per minuut of arteriële kooldioxide-spanning (PaCO₂) van minder dan 32 mm Hg
• abnormaal aantal witte bloedcellen

Een ander hulpmiddel is de snelle sequentiële beoordeling van orgaanfalen (qSOFA). Het gebruikt de resultaten van drie criteria:

• lage bloeddruk
• hoge ademhalingsfrequentie (meer dan 22 ademhalingen per minuut)
• Glasgow-comaschaalscore van minder dan 15 (deze schaal wordt gebruikt om uw bewustzijnsniveau te bepalen.)

Een positieve qSOFA wordt bepaald als twee of meer van de bovenstaande metingen abnormaal zijn. Sommige artsen geven er de voorkeur aan om qSOFA te gebruiken, omdat qSOFA, in tegenstelling tot de SIRS-criteria, geen laboratoriumtests vereist. De resultaten van een van deze beoordelingen zullen uw arts helpen bij het bepalen van de zorg.

Sepsis kan snel evolueren tot septische shock en overlijden als het niet wordt behandeld. Artsen gebruiken een aantal medicijnen om sepsis te behandelen, waaronder:

• antibiotica via IV om infectie te bestrijden
• vasoactieve medicijnen om de bloeddruk te verhogen
• insuline om de bloedsuikerspiegel te stabiliseren
• corticosteroïden om ontstekingen te verminderen
• pijnstillers

Ernstige sepsis kan ook grote hoeveelheden IV-vloeistoffen en een beademingsapparaat vereisen om te ademen. Dialyse kan nodig zijn als de nieren zijn aangetast. Nieren helpen bij het filteren van schadelijk afval, zout en overtollig water uit het bloed. Bij dialyse voert een machine deze functies uit. In sommige gevallen kan een operatie nodig zijn om de bron van een infectie te verwijderen. Dit omvat het aftappen van een met pus gevuld abces of het verwijderen van geïnfecteerd weefsel.

Uw herstel van sepsis hangt af van de ernst van uw aandoening en eventuele reeds bestaande aandoeningen die u heeft. Veel mensen die overleven, zullen volledig herstellen. Anderen zullen echter blijvende effecten melden. De Britse Sepsis Trust zegt dat het tot 18 maanden kan duren voordat overlevenden zich als hun normale zelf gaan voelen. De Sepsis Alliance zegt dat ongeveer 50 procent van de overlevenden van sepsis te maken heeft met het post-sepsis syndroom (PSS). De alliantie zegt dat deze toestand langetermijneffecten omvat, zoals:

• beschadigde organen
• slapeloosheid
• nachtmerries
• invaliderende spier- en gewrichtspijn
• vermoeidheid
• slechte concentratie
• verminderd cognitief functioneren
• verminderd gevoel van eigenwaarde

Ernstige gevallen van sepsis kunnen tot de dood leiden.

Door maatregelen te nemen om de verspreiding van een infectie te voorkomen, kunt u het risico op het ontwikkelen van sepsis verkleinen. Deze omvatten:

• Op de hoogte blijven van uw vaccinaties. Laat u vaccineren tegen griep, longontsteking en andere infecties.
• Goede hygiëne beoefenen. Dit betekent dat u regelmatig de juiste wondverzorging, handen wassen en baden moet oefenen.
• Onmiddellijke zorg krijgen als u tekenen van infectie ontwikkelt. Elke minuut telt als het gaat om sepsisbehandeling. Hoe eerder u wordt behandeld, hoe beter het resultaat.

Het is belangrijk om te onthouden dat sepsis een medisch noodgeval is. Elke minuut en elk uur telt, vooral omdat de infectie zich snel kan verspreiden. Er is niet één symptoom van sepsis, maar het heeft eerder een combinatie van symptomen. Roep onmiddellijk medische hulp in als u vermoedt dat u sepsis heeft, vooral als u een bekende infectie heeft. Lees het artikel in het Spaans