Gordelroos, ook wel herpes zoster genoemd, is een ziekte die wordt veroorzaakt door een reactivering van het varicella-zoster-virus dat leidt tot waterpokken. Het virus kan tientallen jaren in uw zenuwcellen sluimeren zonder symptomen te vertonen.

Gordelroos komt het meest voor bij mensen ouder dan 50 jaar 1 op de 3 mensen in de Verenigde Staten zullen het in hun leven ontwikkelen. Het belangrijkste symptoom van gordelroos is een pijnlijke uitslag aan één kant van uw lichaam die daarna meestal verdwijnt 2 tot 4 weken.

De uitslag kan op elk deel van uw lichaam verschijnen, maar verschijnt meestal aan één kant van uw romp of romp. De locatie van een gordelroosuitslag hangt af van de zenuw in uw lichaam waarvan het virus zich verspreidt. Meestal bevindt de uitslag zich in een of twee delen van uw huid die dermatomen worden genoemd.

Blijf lezen terwijl we bekijken hoe en waarom gordelroos langs zenuwbanen volgt.

Gordelroos en zenuwbanen

Gordelroos wordt veroorzaakt door een reactivering van het virus dat waterpokken veroorzaakt. Alleen mensen die waterpokken of waterpokkenvaccins hebben gehad, kunnen gordelroos krijgen. Het hebben van een waterpokkenvaccin kan leiden tot gordelroos omdat het vaccin het virus bevat dat waterpokken veroorzaakt.

Gordelroos is niet besmettelijk, maar mensen die geen waterpokken hebben gehad, kunnen waterpokken krijgen als ze in contact komen met open blaren van iemand met gordelroos.

Nadat uw lichaam een ​​waterpokkeninfectie heeft bestreden, blijft het herpes zoster-virus in uw lichaam sluimeren hersenzenuwen en spinale ganglia totdat het opnieuw wordt geactiveerd. Spinale ganglia zijn zenuwcellen die uw ruggenmerg verbinden met zenuwen in uw lichaam en ledematen.

Het virus wordt opnieuw geactiveerd wanneer uw immuunsysteem het niet langer kan onderdrukken. Reactivering komt het meest voor bij oudere volwassenen omdat het immuunsysteem de neiging heeft om zwakker te worden met de leeftijd, evenals bij mensen met een onderdrukt immuunsysteem.

Zodra het virus actief is, verspreidt zich gewoonlijk langs sensorische zenuwvezels die van uw ruggenmerg naar uw huid leiden. Deze zenuwen dragen sensorische informatie zoals gevoelens van pijn, jeuk of druk van je huid naar je ruggenmerg en hersenen.

Zodra het virus het einde van deze sensorische zenuwen bereikt, bereikt het uw huid en leidt het meestal tot uitslag. Deze uitslag komt vaak voor in een of twee nabijgelegen huidgebieden die dermatomen worden genoemd.

Herpes zoster, gordelroos, dermatomen, reactivering van gordelroos, zenuwbanen die gordelroos volgt
Gordelroos dermatomen. Illustratie door Alexis Lira.

Wat zijn dermatomen?

Jij hebt 31 spinale zenuwen aan elke kant van uw lichaam die helpen informatie tussen uw lichaam en wervelkolom te verzenden. Elk van deze zenuwen is geassocieerd met een dermatoom, behalve de C1 spinale zenuw in uw nek.

Een dermatoom is een deel van uw huid waar het gevoel wordt geleverd door één spinale zenuw.

De spinale zenuw C5 die zich aan de rechterkant van uw lichaam bevindt, is bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het leveren van sensorische informatie van uw rechtersleutelbeen en bovenschouder naar uw ruggenmerg en hersenen. Alle huid in deze regio is één dermatoom.

Gordelroosuitslag heeft de neiging zich langs een of twee dermatomen aan één kant van uw lichaam te vormen. Hun locatie hangt af van van welke zenuw het virus zich verspreidt. De uitslag passeert de middellijn van uw lichaam niet, omdat elke spinale zenuw alleen sensorische informatie levert voor de linker- of rechterkant van uw lichaam.

Hoe gordelroos zenuwbanen beïnvloedt?

Aangezien het herpes zoster-virus langs uw sensorische zenuwen reist, kan het schade en ontsteking veroorzaken die tot pijn leidt, zelfs nadat uw uitslag is verdwenen.

Postherpetische neuralgie

De meest voorkomende complicatie op lange termijn van gordelroos is een aandoening die postherpetische neuralgie wordt genoemd.

Postherpetische neuralgie verwijst naar pijn of intense jeuk die aanhoudt nadat een gordelroosuitslag is genezen. Naar schatting 10 tot 18 procent van mensen met gordelroos ontwikkelt postherpetische neuralgie.

De meeste mensen herstellen binnen een jaar van postherpetische neuralgie, maar in sommige gevallen kan het permanent zijn.

Motorische zenuwbeschadiging

Het herpes zoster-virus kan ook de zenuwen infecteren die u helpen uw spieren te bewegen. Er wordt over nagedacht 0,5 tot 5 procent van de mensen met gordelroos ontwikkelt een aandoening die segmentale zosterparese wordt genoemd. Deze aandoening leidt tot zwakte in de spieren rond de uitslag van de gordelroos.

Hersenzenuwbeschadiging

In sommige gevallen tast het herpes zoster-virus een van de belangrijkste zenuwen in uw hoofd aan, de hersenzenuwen. Minder dan 1 procent van de gevallen van gordelroos beïnvloeden hersenzenuw VII (gezichtszenuw) en leiden tot een aandoening die het Ramsay Hunt-syndroom wordt genoemd.

Dit syndroom kan symptomen veroorzaken zoals:

  • gezichtsverlamming aan één kant

  • oorpijn
  • blaren in je oor
  • smaakveranderingen in de voorste tweederde van uw tong
  • droge ogen
  • gehoorverlies
  • hoogtevrees
  • oorsuizen

Hoe wordt langdurige zenuwbeschadiging behandeld?

Beschadigde sensorische zenuwen kunnen leiden tot een aandoening die postherpetische neuralgie wordt genoemd, waarbij pijn aanhoudt nadat uw uitslag is verdwenen.

Vier soorten van medicijnen worden gebruikt om pijn van postherpetische neuralgie te behandelen. Soms wordt een combinatie van medicijnen gebruikt.

Anticonvulsiva

Anticonvulsiva, zoals: gabapentine en pregabaline, zijn goedgekeurd door de Food and Drug Administration (FDA) om postherpetische neuralgie te behandelen. Deze medicijnen binden aan calciumkanalen en beïnvloeden de afgifte van neurotransmitters om pijn te verlichten.

antidepressiva

Een breed scala aan antidepressiva kan in lage doseringen worden gebruikt om pijn te helpen beheersen. Een groep antidepressiva die vaak voor dit doel wordt gebruikt, zijn tricyclische antidepressiva. Deze medicijnen remmen de heropname van serotonine en noradrenaline.

opioïden

Opioïde medicijnen zijn effectief bij de behandeling van zenuwpijn, maar artsen zijn vaak terughoudend om ze voor te schrijven, tenzij andere opties falen. Opioïden zijn vaak het laatste redmiddel vanwege hun potentieel om tot afhankelijkheid of een overdosis te leiden. Opioïden op recept omvatten:

  • hydrocodon
  • oxymorfon
  • morfine
  • codeïne
  • fentanyl

Actuele lokale anesthetica

Twee soorten crèmes worden vaak gebruikt om zenuwpijn te beheersen. Lidocaïne is FDA-goedgekeurd specifiek voor de behandeling van postherpetische neuralgie. Capsaïcinecrème is zonder recept verkrijgbaar en is enigszins effectief gebleken, maar veel mensen ervaren brandende pijn tijdens het aanbrengen.

Leven met postherpetische neuralgie

Postherpetische neuralgie kan erg pijnlijk zijn, maar hier zijn enkele dingen die u thuis kunt doen om uw ongemak te verminderen:

  • draag comfortabele kleding gemaakt van katoen of zijde om irritatie te verminderen
  • breng een ijspak gewikkeld in een handdoek aan op het pijnlijke gebied
  • eet een gebalanceerd dieet
  • neem voldoende rust
  • stress minimaliseren
  • oefen regelmatig

Meenemen

Hetzelfde virus dat waterpokken veroorzaakt, kan ook gordelroos veroorzaken. Het virus kan tientallen jaren na de waterpokkeninfectie in uw zenuwen sluimeren voordat het weer actief wordt.

Eenmaal opnieuw geactiveerd, verspreidt het virus zich naar uw huid door langs uw zenuwen te reizen. Het gebied waar uw uitslag verschijnt, hangt af van van welke zenuw het virus reist.

Gordelroos wordt verondersteld te verschijnen wanneer uw immuunsysteem het virus niet langer kan onderdrukken. Door uw immuunsysteem gezond te houden door een uitgebalanceerd dieet te volgen, regelmatig te sporten en stress te minimaliseren, kunt u uw kans op het ontwikkelen van gordelroos verkleinen. U kunt ook een van de twee door de FDA goedgekeurde gordelroosvaccins krijgen.