Wat u moet weten over diepe veneuze trombose (DVT) tijdens de zwangerschap

Het meest voor de hand liggende symptoom van DVT is zwelling en hevige pijn of extreme gevoeligheid in een van uw benen. Tot 90 procent van de DVT-gevallen tijdens de zwangerschap komt voor in het linkerbeen. Andere symptomen van DVT zijn onder meer:

• pijn in het been bij het staan ​​of bewegen
• pijn in het been die erger wordt als u uw voet naar uw knie buigt
• warme huid in het getroffen gebied
• rode huid aan de achterkant van het been, meestal onder de knie
• lichte tot ernstige zwelling

Is het een spierkramp of een symptoom van DVT?

Spierkrampen komen vaak voor tijdens de zwangerschap. Ze hebben meestal invloed op het kalf, vooral ’s nachts tijdens het tweede en derde trimester. Ze kunnen worden voorkomen met:

• uitrekken
• magnesiumsupplementen
• comfortabel, ondersteunend schoeisel

Rekken en bewegen zal de pijn van DVT niet verbeteren. Door spierkrampen zal uw been er niet opgezwollen uitzien.

Longembolie versus DVT

Een ander type bloedstolsel is longembolie (PE), een bloedstolsel in de longen. PE is zeldzaam tijdens de zwangerschap, maar komt vaker voor dan bij niet-zwangere vrouwen. Symptomen van PE zijn onder meer:

• plotselinge kortademigheid
• pijn op de borst of beklemmend gevoel op de borst
• een hoest die met bloed doorweekt sputum produceert
• hoge hartslag

Raadpleeg uw zorgverlener zo snel mogelijk als u DVT vermoedt. Hoewel het geen medisch noodgeval is en het onwaarschijnlijk is dat het u of uw baby schaadt, tenzij er ernstige complicaties zijn, is het het beste om vroeg te worden gecontroleerd.

Het is niet altijd gemakkelijk om DVT tijdens de zwangerschap alleen op basis van symptomen te diagnosticeren. Uw zorgverlener kan een bloedtest aanbevelen, een zogenaamde D-dimeer-test. Een D-dimeer-test wordt gebruikt om stukjes bloedstolsel te identificeren die zijn afgebroken in uw bloedbaan. Er wordt ook een echo gemaakt om DVT te bevestigen, omdat bloedstolselfragmenten tijdens de zwangerschap kunnen toenemen. Een Doppler-echografie, een soort scan die kan bepalen hoe snel het bloed door een bloedvat stroomt, kan zorgverleners helpen vast te stellen of de bloedstroom wordt vertraagd of geblokkeerd. Een vertraagde of geblokkeerde bloedstroom kan een teken zijn van een bloedstolsel. Als een D-dimeer-test en echografie een DVT-diagnose niet kunnen bevestigen, kan uw zorgverlener een venogram of magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) gebruiken. Bij een venogram wordt een vloeistof, een contrastkleurstof genoemd, in een ader in uw voet geïnjecteerd. De kleurstof beweegt door het been en kan worden opgepikt door röntgenfoto’s, die een opening in het bloedvat aangeven waar de bloedstroom wordt gestopt door een stolsel.

DVT is gemakkelijk te behandelen tijdens de zwangerschap. Uw zorgverlener verwijst u door naar een specialist. Specialisten kunnen een hematoloog (bloedspecialist) zijn, evenals een specialist in maternale geneeskunde of verloskundige geneeskunde. Om de DVT te behandelen, zal het bloedverdunnende middel heparine met laag molecuulgewicht (LMWH) een- of tweemaal per dag worden geïnjecteerd om:

• voorkomen dat het stolsel groter wordt
• helpen het stolsel in het lichaam op te lossen
• het risico op verdere stolsels verminderen

U zult regelmatig controles en bloedtesten ondergaan om er zeker van te zijn dat het stolsel is opgelost en dat er geen verdere stolsels zijn verschenen.

DVT tijdens de zwangerschap heeft geen invloed op de baby, tenzij er ernstige complicaties zijn. Heparine is veilig te gebruiken tijdens de zwangerschap omdat het de placenta niet passeert, dus er is geen risico voor uw baby. Uw zwangerschap zou normaal moeten doorgaan. De injecties worden stopgezet zodra u met de normale bevalling begint, of ten minste 12 tot 24 uur voordat de bevalling wordt geïnduceerd of een geplande keizersnede plaatsvindt, afhankelijk van het antistollingsregime dat u volgt. Als u uw baby borstvoeding wilt geven, moet u de injecties na de geboorte stoppen en een tablet genaamd warfarine (Coumadin) nemen om ervoor te zorgen dat het bloed van de baby niet dunner wordt.

Langdurige DVT kan leiden tot permanente zwelling van de aderen en vochtretentie. In zeldzame gevallen wordt het stolsel losgemaakt en verplaatst het zich naar de longen, wat resulteert in een PE.

Factoren die uw risico op DVT tijdens de zwangerschap verhogen, zijn:

• met een voorgeschiedenis van stolsels of DVT
• een familiegeschiedenis van DVT hebben
• ouder zijn dan 35
• met een BMI van 30 of meer
• met een tweeling of meerdere baby’s
• een vruchtbaarheidsbehandeling ondergaan
• een eerdere, recente keizersnede hebben gehad
• langdurig stilzitten
• roken
• met overgewicht of obesitas
• met pre-eclampsie of bepaalde chronische ziekten zoals hoge bloeddruk (hypertensie) en inflammatoire darmaandoening (IBD)
• ernstige spataderen

Er is geen manier om DVT tijdens de zwangerschap te voorkomen, maar er zijn verschillende stappen die u kunt nemen om uw risico te verkleinen:

• Blijf actief met zwangerschapsveilige oefeningen.
• Draag vliegsokken tijdens vliegreizen en loop minstens één keer per uur rond.
• Beweeg uw benen tijdens het zitten, bijvoorbeeld door uw hielen en tenen omhoog en omlaag te bewegen en door uw enkel te buigen.
• Draag een ondersteuningsslang.

• Stop met roken als u rookt.

• Raadpleeg uw arts onmiddellijk als u pijn, gevoeligheid, roodheid of zwelling in uw benen opmerkt.

Zwangere vrouwen met een hoog risico op DVT kunnen een preventieve dosis heparine krijgen, hetzij tijdens de gehele zwangerschap, hetzij gedurende 6 tot 8 weken postpartum.

DVT komt niet vaak voor tijdens de zwangerschap, maar het is een ernstige aandoening die fataal kan zijn als het stolsel losraakt en in de longen terechtkomt. Let op de symptomen en risicofactoren. Laat het uw zorgverlener meteen weten als u DVT vermoedt. Een vroege behandeling kan u en uw baby helpen beschermen.