Dit is Black Health Matters, een serie die licht werpt op de gezondheidsrealiteit van zwarte mensen in Amerika. Akilah Cadet, DHSc, MPH, in samenwerking met Healthline, wil voorlichting geven over ongelijkheden om een ​​wereld te inspireren waarin iedereen zijn volledige gezondheidspotentieel kan bereiken, ongeacht de kleur van zijn huid.
Een gezonde buurt bestaat uit veel factoren.
Het heeft toegang tot vers voedsel, stabiele huisvesting, kwaliteitsscholen, gemeenschapsdiensten en plaatsen waar mensen veilig kunnen sporten en spelen.
Deze sociale gezondheidsdeterminanten onderstrepen het belang van de buurt en de fysieke omgeving voor het algehele welzijn.
In de afgelopen maanden hebben we het belang gezien van het pleiten voor zwarte levens. Waar zwarte mensen wonen, is cruciaal voor hun kwaliteit van leven.
Buurt en fysieke omgeving
Huisvesting is de kern van een gezond leven. Vanwege de geschiedenis van slavernij van zwarte mensen in de Verenigde Staten, blijven de divisies van plantages bestaan. Buurten zijn nog steeds gescheiden, met zwarte mensen vaak in slecht gefinancierde gemeenschappen, gescheiden van rijke, blanke buurten.
Een gezonde zwarte gemeenschap heeft:
- veilige huizen en kansen voor rechtvaardig eigenwoningbezit
- gemeenschapsdiensten om sociale steun en bescherming te bieden
- buurten met speeltuinen, wandelpaden, groen gras en schone straten
- scholen met actuele leerboeken, counselors en gezondheidsdiensten
- supermarkten en boerenmarkten voor toegang tot vers fruit en groenten
Veel zwarte gemeenschappen hebben deze middelen niet. In sommige gevallen zijn degenen die dat wel deden, verwijderd of vernietigd.
Huisvesting
Volkshuisvesting, bekend als ‘projecten’, wordt nu gezien als een plek waar mensen met een laag inkomen, voornamelijk zwarten, wonen.
Volkshuisvesting begon in de jaren dertig en werd voor het eerst gebruikt om een ​​tekort aan woningen in de midden- en arbeidersgemeenschappen aan te pakken. Zwart-witte gezinnen konden de woningen van de overheid kopen. Sommige volkshuisvesting was voornamelijk bedoeld voor blanke gezinnen.
De regering zette de segregatie voort in 1934 toen de federale huisvestingsadministratie begon met het herdefiniëren van de praktijk om geen hypotheken te verzekeren in zwarte wijken.
Na de Tweede Wereldoorlog financierde de Federal Housing Administration voorstedelijke ontwikkelingen buiten de steden. Ontwikkelaars kwamen in aanmerking voor overheidsfinanciering als ze hun huis niet zouden verkopen of verhuren aan zwarte mensen.
De GI Bill, aangenomen in 1944, voorzag in een werkloosheidsverzekering, collegegeld en betaalbare woningleningen aan blanke WO II-veteranen. Het werd 1 miljoen zwarte veteranen geweigerd.
De GI Bill was bedoeld om rijkdom te creëren voor degenen die vochten voor ons land. Vanwege de angst voor zwarte vooruitgang, hebben banken in samenwerking met Veterans Affairs die kansen weggenomen.
In plaats daarvan ontstond er een raciale welvaartskloof tussen zwarte en blanke mensen.
Omdat zwarte mensen geen huizen mochten kopen en in buitenwijken wonen, trokken ze naar sociale woningen die oorspronkelijk voor blanken waren gebouwd.
Na verloop van tijd werden de projecten niet langer aan dezelfde gezonde normen gehouden als toen er blanken woonden.
Volgens Adaeze Cadet, vice-president en erkend architect voor HKS Architects, is er “een gebrek aan empathie in het ontwerp voor volkshuisvestingsprojecten”.
Dit beperkt de beloopbaarheid, veiligheid en algehele gezondheid en welzijn.
Empathie werd vergeten, evenals het onderhoud van de gebouwen. Al snel volgde meer politiezorg.
Gemeenschapsdiensten en bescherming
Het politiegeweld in zwarte gemeenschappen heeft de
Politiegeweld is ongerechtvaardigd buitensporig geweld tegen burgers door wetshandhaving dat illegaal is of wordt beschouwd als een schending van de burgerrechten.
De politie heeft in 2020 meer dan 800 mensen vermoord, van wie 28 procent zwarte mensen waren. Zwarte mensen vormen slechts 13 procent van de bevolking van het land.
Zwarte mensen lopen drie keer meer kans om door de politie te overlijden. Dat aantal stijgt afhankelijk van waar een zwarte persoon woont.
Het politiegeweld in zwarte gemeenschappen zorgt voor een toename van
Alyasah A. Sewell, universitair hoofddocent sociologie aan de Emory University, identificeerde een verband tussen buitensporige politiemacht tegen voetgangers in zwarte gemeenschappen en een hoger risico op obesitas, diabetes en hoge bloeddruk.
EEN
Die schatting komt neer op 55 miljoen meer dagen van slechte geestelijke gezondheid onder volwassenen van zwarte Amerikanen.
Zwarte buurten hebben middelen nodig om raciale stress en trauma weg te nemen, zoals gemeenschapsdiensten, toegang tot geestelijke gezondheidszorg en het uitbannen van politiegeweld.
Politiegeweld is een probleem voor de volksgezondheid dat de kwaliteit van leven van zwarte mensen vermindert.
Groene wijken
Het Instituut voor Lokaal Bestuur definieert een gezonde buurt als een plek waar bewoners van alle leeftijden en capaciteiten fysiek actief kunnen zijn in een veilige omgeving. Het moet vrij zijn van gevaren en verontreinigende stoffen die de huidige of toekomstige gezondheid in gevaar brengen.
Sommige zwarte buurten bieden mensen geen mogelijkheden om zich veilig te voelen, laat staan ​​om te bewegen.
Gebrek aan activiteit, leven in armoede, gebrek aan toegang tot voedzaam voedsel en geen huis hebben, dragen bij tot hogere niveaus van hoge bloeddruk, beroerte en diabetes op
Een studie van Princeton University wees uit dat hogere niveaus van astma bij zwarte kinderen te wijten waren aan segregatie, niet aan ras. De kinderen in het onderzoek woonden in buurten met een laag inkomen met hogere niveaus van
Wanneer mensen pleiten voor Black Lives Matter, zijn buurten ook belangrijk.
Gelukkig vindt er een verschuiving plaats in de ontwerpruimte.
“Het architecturale veld verandert naarmate meer mensen naar holistisch design gaan kijken”, zegt Cadet. “Holistisch ontwerp omvat het kijken naar de belanghebbende of het gemeenschapslid en de duurzaamheid van gezonde, groene buurten.”
Zwarte mensen moeten worden betrokken bij het proces om te beslissen wat hun gemeenschap veilig en gezond maakt.
Scholen
Brown vs. Board of Education desegregeerde scholen in 1954. Zes decennia later bevindt meer dan 50 procent van de Amerikaanse basisscholen zich in raciaal geconcentreerde schooldistricten die voor het grootste deel gescheiden zijn door inkomen.
Het resultaat zijn goed gefinancierde scholen die rijke, voornamelijk blanke buurten bedienen en ondergefinancierde scholen die voornamelijk arme gemeenschappen van kleur bedienen.
Scholen in rijkere buurten ontvangen meer geld van onroerendgoedbelasting dan scholen in buurten met een laag inkomen. In traditioneel zwarte buurten heeft dit een negatief effect op:
- klassen maten
- leerboek kwaliteit
- computertoegang
- retentie van leerkrachten
- beschikbaarheid van counselors en loopbaanbegeleiding
- campus veiligheid
Nu schooldistricten lokaal worden gefinancierd, worden staten geacht de hiaten op te vullen voor gelijke toegang tot onderwijs. Staten dragen niet altijd hun deel, en segregatie, bestemmingsplannen en redlining blijven bestaan.
Bovendien worden zwarte kinderen op scholen gediscrimineerd, zelfs in hun eigen buurt.
Tijdens het schooljaar 2015-16 vormden zwarte jongens 8 procent van de studentenpopulatie, maar goed voor 25 procent van de schorsingen. Evenzo vormden zwarte meisjes nog eens 8 procent van de studenten, maar 14 procent van de schorsingen.
Deze discrepantie is een direct gevolg van bias.
Deze praktijken zorgen voor verdere segregatie, lagere gestandaardiseerde testscores en leiden tot prestatieafwijkingen tussen zwarte en blanke studenten.
Toegang tot gezond voedsel
Met veelvoorkomende gezondheidsproblemen zoals hoge bloeddruk en diabetes in de zwarte gemeenschap, is gezonde voeding van vitaal belang.
Zwarte buurten zijn meestal voedselmoerassen of voedselwoestijnen, plaatsen zonder vers fruit en groenten.
Volgens het Amerikaanse ministerie van landbouw (USDA) hebben 39,4 miljoen gezinnen alleen toegang tot fastfood- en gemakswinkels, geen supermarkten en boerenmarkten.
De USDA merkt ook op dat zwarte mensen bijna 2,5 keer meer kans hebben om in een buurt te wonen met weinig tot geen supermarkten in vergelijking met blanke mensen.
Onderbevolkte gemeenschappen met beperkt vervoer betekenen dat zwarte gezinnen verder moeten reizen om toegang te krijgen tot gezond voedsel.
Actie ondernemen
Vergeet niet te stemmen
Veel van wat er in gemeenschappen gebeurt, wordt bepaald tijdens lokale verkiezingen. Dit omvat toegang tot onderwijs, gemeenschapsprogramma’s, beleid en stadsdiensten.
Woon een gemeenteraadsvergadering bij
Ontdek welke inspanningen worden geleverd in gemeenschappen die niet rechtvaardig zijn. Maak een openbare opmerking over een herontwikkelingsproject of behoefte aan een gezonde buurt.
Word opgeleid
Lees “The Colour of Law” van Richard Rothstein, of luister naar zijn samenvatting van segregatie in buurten.
Leer acht manieren om politiegeweld tot een minimum te beperken via Campaign Zero. Bezoek het Mapping Police Project voor een schat aan kennis, feiten en visuals om op social media te delen.
Eis gelijk onderwijs
Houd uw plaatselijke schooldistrict verantwoordelijk voor gelijk onderwijs. Woon een vergadering van het schoolbestuur bij of bekijk hun staatrapport om actie te ondernemen.
Denk aan je gezondheid
Er zijn veilige manieren om te trainen en je lichaam naar binnen te bewegen als je niet naar buiten kunt vanwege de luchtkwaliteit, COVID-19 of een gebrek aan veiligheid in de buurt.
Gebruik deze lijst om de juiste routine voor u te vinden.
Ondersteuning van toegang tot voedsel
Steun The Food Trust, een non-profitorganisatie die zich inzet om het beleid te verbeteren, toegang tot boodschappen te bieden en boerenmarkten naar voedselwoestijnen te brengen.
Veilige buurten redden levens
Zwarte mensen vechten voor hun menselijkheid. We zouden niet moeten vechten om ook in humane buurten te leven.
Gezonde gemeenschappen bieden zwarte mensen rechtvaardige kansen om een ​​lang, bloeiend leven te leiden.
Op de vraag welke drie dingen er nodig zijn voor een gezonde zwarte gemeenschap, zegt architect Adaeze Cadet: “Toegang tot groene ruimte, vers voedsel en een gevoel van verbondenheid. Je zorgt meer voor je gemeenschap als je echt het gevoel hebt dat je er deel van uitmaakt. ”
Ik ben het er niet meer mee eens.
Akilah Cadet, MPH, werkt samen met technologiebedrijven, non-profitorganisaties, detailhandel en kleine bedrijven om diversiteit, gelijkheid en inclusiestrategieën te verzekeren die Black Indigenous People of Color (BIPOC), vrouwen en de gemarginaliseerde gemeenschappen op de werkplek ondersteunen. Als zwarte vrouw gebruikt ze haar persoonlijke en professionele ervaringen om haar antiracismewerk te inspireren door middel van coaching, strategie, facilitering en organisatieverandering. Ze is er trots op in Oakland, CA te wonen, heeft een zeldzame hartaandoening en is een trotse voorstander van Beyoncé. Volg haar hier.