Lees dit voordat je de feestdagen doorbrengt met ineenkrimpen door de niet zo geweldige manieren en uitingen van dankbaarheid van je peuter.
Zelfs nadat je je werkschema hebt aangepast om je peuter samen naar het park te brengen voor een speciaal buitenavontuur, hebben ze nog steeds een aantal grote meltdowns over belachelijk kleine dingen.
Nadat je een cadeautje van je moeder hebt geopend, roept je peuter: “Ik wilde de andere superheld!”
Nadat ze hebben verklaard dat de verse melk die je ze hebt gegeven niet koud genoeg is, rennen ze naar de gootsteen en gooien die eruit.
Behalve dat je erg geïrriteerd bent, maak je je ook zorgen dat de minder dan waarderende manieren van je peuter – constant om dingen vragen, geliefden niet bedanken voor cadeaus, in paniek raken als je nee zegt – hen naar verwend, ondankbaar gebied leiden.
Het verwende gedrag van uw peuter is volkomen normaal
Ten eerste, voordat je jezelf of iemand anders de schuld geeft voor het veranderen van je lieve kind in een gerechtigd monster, “is het belangrijk om te beseffen dat oprechte dankbaarheid een niveau van cognitieve ontwikkeling vereist dat niet beschikbaar is bij peuters”, zegt Denise Goldbeck, MA, een counselor die Kids leidt. in the Spotlight, een empirisch onderbouwde retraite voor podiumkunsten voor kinderen en gezinnen.
Peuters “hebben letterlijk niet de hersenstructuren en neurale verbindingen waarmee ze kunnen nadenken over de behoeften van andere mensen, bevrediging kunnen uitstellen of in het algemeen rationeel kunnen denken”, zegt Laura Froyen, PhD, een ouderschapsexpert die ouders helpt om effectiever en vredig in hun ouderschap.
Door hun aard, merkt Froyen op, zijn peuters egocentrisch en gemotiveerd om hun verlangens te vervullen. Dit betekent niet dat u onaanvaardbaar gedrag moet accepteren; het onderstreept eerder het belang van ‘ontwikkelingsgeschikte verwachtingen’, zegt ze.
Dus als je merkt dat je woedend wordt over de onbeleefde eisen en het gedrag van je peuter, pauzeer dan, haal diep adem en herinner jezelf eraan dat ze gewoon zijn wat Goldbeck slim ‘pre-dankbaar’ noemt.
En gelukkig kun je daar mee aan de slag!
Tips voor het stimuleren van dankbaarheid
Ook al is dankbaarheid niet echt vanzelfsprekend voor je peuter, je kunt ze toch helpen hun dankbaarheid te vergroten op kleine maar belangrijke manieren die echt ten goede komen aan je hele gezin (en onze wereld!).
Zelfreflectie
Hoewel het gedrag van onze kinderen overduidelijk voor ons is, zijn onze eigen acties (en houding) moeilijker te zien. Omdat kinderen het beste leren door te modelleren, moet u nadenken over uw eigen praktijken en overtuigingen rond dankbaarheid:
- Ben je dankbaar voor de geschenken in je leven?
- Dank je anderen (inclusief je kinderen) voor hun vriendelijkheid?
- Vind je tijd om vrijwilligerswerk te doen en te helpen?
- Betrek je je kinderen bij deze goede daden?
Spreek uw dank uit
Maak er een punt van om regelmatig de verschillende dingen te delen waarvoor u dankbaar bent.
Volgens kinderarts en moederschapscoach Kelly Luu, MD, kan dit zo simpel zijn als te zeggen: “Wat een mooie, zonnige dag! Ik ben zo dankbaar dat we het samen buiten mogen doorbrengen. “
Creëer rituelen rond dankbaarheid
Maak dankbaarheid een tastbaar onderdeel van uw dag. Vraag bijvoorbeeld iedereen om iets te noemen waar ze dankbaar voor zijn tijdens het eten of vraag je peuter om een positief deel van hun dag voor het slapengaan te delen, zegt Luu.
Je kunt zelfs ieders dankbare woorden in een notitieboekje noteren en ze als gezin regelmatig herlezen, voegt Froyen eraan toe.
Gebruik respectvolle communicatie
Als we willen dat onze kinderen respectvol zijn, moeten we natuurlijk hetzelfde doen. Maar hoe ziet dat eruit met een snikkende, gillende peuter?
De sleutel is om oprecht naar uw kind te luisteren en hun gevoelens te herhalen met korte zinnen: “Je bent gek! Boos! Boos!” – expressief zijn met je gezicht en veel gebaren gebruiken, zegt Harvey Karp, MD, kinderarts en auteur van de bestseller “Happiest Toddler on the Block”. (Dit artikel gaat dieper in op de techniek.)
Grenzen stellen
Om respectvol gedrag verder aan te moedigen, stelt u grenzen door specifiek en positief te zijn en uw zinnen niet te beginnen met ‘niet doen’, zegt Karp.
Ook, merkt hij op, wees bereid om door te gaan met respectvolle, redelijke consequenties, zoals in: ‘Schat, ik weet dat je echt heel graag in het park wilt blijven, maar we moeten naar huis om het avondeten te maken. Wil je nu vertrekken of nog 2 minuten spelen? Oké, je stelt de timer in en als meneer Dinger belt, kun je hem uitschakelen en kunnen we inpakken om naar huis te gaan. ”
Wijs op dankbaar gedrag
Label dankbaarheid zowel bij je eigen kind als bij de mensen om hen heen, zegt LaTrice L. Dowtin, PhD, LCPC, een speltherapeut en een baby- en vroege kindertijdspecialist bij PlayfulLeigh Psyched.
Ze zegt bijvoorbeeld dat als je kind je knuffelt nadat je iets leuks voor hem hebt gedaan, dan reageer je met: “Aww, je geeft me een knuffel omdat ik je heb geholpen met kleuren. Je moet je dankbaar zijn voor mijn hulp. “
Verwelkom alle emoties
“Als ouders alle emoties kunnen ondersteunen, worden kinderen op de juiste manier expressief, accepterend en dankbaar”, zegt Dowtin. “Kinderen moeten het gevoel hebben dat teleurstelling net zo natuurlijk en gezond is als geluk.”
Dit begint met het valideren van de emoties van uw kind.
Douglas E. Noll, JD, een advocaat en professionele bemiddelaar die ouders leert hoe ze emotioneel bekwame kinderen kunnen opvoeden, noemt dit ‘naar het bestaan van uw kind luisteren’.
Vergelijkbaar met de suggestie van Karp hierboven, merkt Noll op dat in plaats van je 2-jarige dochter te vertellen die net haar teen stootte om te stoppen met huilen en een grote meid te zijn, je zou kunnen zeggen: “Oh schat, je bent bang. Je grote teen doet pijn. Je voelt je erg van streek. “
Maak dankbaarheid leuk
Omdat peuters dol zijn op spelen, cultiveer je dankbaarheid door middel van games en slimme projecten.
Allison Wilson, senior directeur van curriculum en innovatie aan de Stratford School in Californië, deelt deze zoete suggesties:
- Schrijf waar iedereen dankbaar voor is op een ornament / pompoen / blad / hart en maak het je middelpunt voor je vakantiediner.
- Creëer een dankbaarheid-uitdaging van een maand, met elke dag een andere zorgzame handeling: een klusje doen voor een geliefde, een eten noemen waar je van houdt, iemand een compliment geven, iets voorstellen waar je dankbaar voor bent, of iets bedenken dat uitdrukt hoe jij voelen.
- Ga op een speurtocht naar dankbaarheid door een lijst met eenvoudige items of ervaringen te maken die iedereen thuis of tijdens een wandeling kan spotten.
Vergroot het geduld van uw kind
Om je peuter te leren om minder impulsief en meer oplettend naar anderen te zijn, moet je hem niet iets geven wat hij echt wil, zegt Karp.
Hij zegt bijvoorbeeld: zeg tegen uw kind: “Zeker!” gevolgd door “Wacht, wacht! Een ogenblikje, lieverd, ik moet ________. Zodra de timer afgaat, kan ik je die geven. ”
Stel je timer in op 20 seconden en als hij eenmaal daalt, kom dan meteen terug, prijs je kind en geef ze wat ze nodig hebben.
Ontdek dankbaarheid in verhalen
Als gezin leest u misschien specifieke boeken over dankbaarheid.
Wilson houdt van ‘Bear Says Thanks’, ‘Grateful: A Song of Giving Thanks’ en ‘Otis Gives Thanks’.
Of zoek dankbaarheid in de verhalen die je al hebt gelezen.
Hoe dan ook, Wilson stelt voor om vragen als deze te bespreken: “Hoe voelde dankzegging de hoofdpersoon zich? Welke acties hebben de personages ondernomen om hun dankbaarheid te uiten? Welke verbanden kunnen we leggen tussen het verhaal en ons leven? “
Forceer het niet
“Als je wilt dat je kinderen oprecht dankbaar zijn, is het ergste dat je kunt doen, beloningen en straffen gebruiken om dat gedrag te krijgen”, zegt Froyen.
Waarom? Dit traint je kinderen om alleen dankbaarheid te oefenen en leuke dingen te doen als er een externe reden is – niet omdat het gewoon aardig is om te doen.
Kort gezegd
Als je zo je best doet om een goede ouder te zijn, kan het omgaan met ondankbaar gedrag demoraliserend aanvoelen (en je ertoe brengen om een paar tranen te vergieten – we zijn er allemaal geweest!).
U kunt zich ook schamen als u zich afvraagt welke vreselijke opmerkingen anderen over uw ouderschap of het gebrek daaraan fluisteren.
Zoals Froyen zegt, onthoud echter dat “peuters van nature egocentrisch zijn en nog aan het leren zijn, en dat hun gebrek aan dankbaarheid of ‘onbeschoftheid’ niets zegt over hen, hun aard of jou.”
Kortom, terwijl uw frustratie absoluut logisch is, probeer het rustig aan te doen – voor uw peuter en altijd voor uzelf.
Margarita Tartakovsky, MS, is freelance schrijver en associate editor bij PsychCentral.com. Ze schrijft al meer dan tien jaar over geestelijke gezondheid, psychologie, lichaamsbeeld en zelfzorg. Ze woont in Florida met haar man en hun dochter. U kunt meer informatie vinden op www.margaritatartakovsky.com.