Is depressie genetisch bepaald?

Misschien had je moeder het. Of je oom of je zus. Het kan moeilijk zijn om te zien hoe een familielid een depressie ervaart. Maar betekent dit dat u ook de aandoening heeft?

Klinische depressie, ook wel depressieve stoornis genoemd, is de meest voorkomende vorm van depressie. De Stanford School of Medicine schat dat 10 procent van de Amerikanen op een bepaald moment in hun leven dit soort depressie zal ervaren.

Dit type wordt ook vaker gedeeld door broers en zussen en kinderen. Een persoon met een familielid met een depressie heeft bijna vijf keer zoveel kans om het te ontwikkelen in vergelijking met iemand die geen familielid heeft met een depressie.

Onderzoek heeft het mogelijke verband tussen genen en depressie onderzocht. Is depressie erfelijk of spelen andere factoren een rol?

Het depressiegen

Een Brits onderzoeksteam heeft een gen geïsoleerd dat veel voorkomt bij meerdere familieleden met depressie. Het chromosoom 3p25-26 werd gevonden in meer dan 800 families met recidiverende depressie.

Wetenschappers geloven dat maar liefst 40 procent van de mensen met een depressie het kan herleiden tot een genetische link. Omgevingsfactoren en andere factoren kunnen de overige 60 procent uitmaken.

Andere factoren

Een persoon die opgroeit met iemand met een depressie, kan vatbaarder zijn voor de aandoening. Een kind dat naar een depressieve ouder of broer of zus kijkt, kan onder bepaalde omstandigheden leren het gedrag van die persoon na te bootsen. Een kind dat bijvoorbeeld een ouder dagen in bed ziet liggen, vindt het misschien niet ongebruikelijk.

Geslacht kan ook een factor zijn. Uit een onderzoek bleek dat vrouwen 42 procent kans hadden op erfelijke depressie, terwijl mannen slechts 29 procent kans hadden.

De serotonine-link

Serotoninespiegels en depressie zijn ook in verband gebracht. Serotonine is de ‘feel good’-stof die communicatie tussen hersenneuronen mogelijk maakt.

Het is mogelijk dat een onbalans in serotonine kan leiden tot stemmingsstoornissen en andere problemen, zoals een obsessief-compulsieve stoornis en paniekaanvallen.

Er zijn veel theorieën over het verband tussen serotonine en depressie. Onderzoekers blijven serotonine bestuderen als de sleutel tot de genetische verbinding.

Is depressie te genezen?

Als u of een geliefde aan een depressie lijdt, kunt u zich afvragen of de aandoening te genezen is. Maar er is hier geen eenduidig ​​antwoord. Net zoals depressie zelf complex is, is de tijdlijn dat ook.

U kunt een variatie opmerken in uw eigen familieleden die aan een depressie lijden. Sommigen kunnen een tijdelijke klinische depressie ervaren en medicijnen gebruiken gedurende maximaal 12 maanden.

Voor anderen is depressie een levenslange ervaring waarin de symptomen van tijd tot tijd het hoogst zijn. In deze gevallen is cognitieve gedragstherapie een levensvatbare langetermijnoptie die u kan helpen uw symptomen onder controle te houden en de kwaliteit van leven te verbeteren.

Andere vormen van therapie, zoals psychodynamische therapie en acceptatie- en commitment-therapie, kunnen ook worden gebruikt om depressie te behandelen.

Depressie kan worden behandeld. De sleutel is om op de hoogte te zijn van uw symptomen en uw arts op de hoogte te stellen als u denkt dat uw huidige behandelplan niet werkt. Het is ook belangrijk om op de hoogte te zijn van eventuele symptomen die terugkomen nadat u enige vorm van remissie heeft ervaren.

De afhaalmaaltijd

Veel onderzoekers geloven dat er geen enkel gen is dat iemand in gevaar brengt voor een depressie. Het is waarschijnlijker dat een combinatie van genen tot de aandoening leidt. De oorzaken van bipolaire stoornis en angststoornissen kunnen ook worden herleid tot een combinatie van genetische factoren.

De vraag blijft: moet iemand wiens ouder of broer of zus depressief is, zich zorgen maken? Het antwoord: niet per se.

Situationele depressie is vaak slechts tijdelijk en wordt veroorzaakt door ingrijpende gebeurtenissen in het leven. Andere vormen van depressie kunnen levenslang duren. In ieder geval zijn er veel behandelingen die u kunnen helpen in het dagelijks leven. Praat met uw arts of andere zorgverlener om behandelingsopties te onderzoeken.