Over de prostaat
De prostaat is een kleine, gespierde klier in het mannelijke voortplantingssysteem. Uw prostaat omringt uw urethra en maakt het grootste deel van de vloeistof in uw sperma aan. De spierwerking van de prostaat helpt het vocht en het sperma door uw penis te stuwen tijdens seksuele climax.
Bij veel mannen kan de prostaat vergroot worden. Soms leidt het tot symptomen en na verloop van tijd tot andere complicaties. Er zijn echter behandelingen.
Wat is BPH?
Vergroting van de prostaat wordt goedaardige prostaathyperplasie (BPH) genoemd. Het treedt op wanneer de cellen van de prostaat zich beginnen te vermenigvuldigen. Deze extra cellen zorgen ervoor dat uw prostaatklier opzwelt, waardoor de urethra wordt samengedrukt en de urinestroom wordt beperkt.
BPH is niet hetzelfde als prostaatkanker en verhoogt het risico op kanker niet. Het kan echter symptomen veroorzaken die uw kwaliteit van leven kunnen beïnvloeden.
BPH komt vaak voor bij mannen boven de 50.
BPH veroorzaakt
BPH wordt beschouwd als een normale toestand van veroudering. Hoewel de exacte oorzaak onbekend is, kunnen veranderingen in mannelijke geslachtshormonen die gepaard gaan met veroudering een factor zijn.
Elke familiegeschiedenis van prostaatproblemen of afwijkingen aan uw testikels kan uw risico op BPH verhogen. Mannen bij wie hun testikels op jonge leeftijd zijn verwijderd, ontwikkelen geen BPH.
BPH-symptomen
De symptomen van BPH zijn in het begin vaak erg mild, maar worden ernstiger als ze niet worden behandeld. Veel voorkomende symptomen zijn:
- onvolledige blaaslediging
-
nocturie, wat de noodzaak is om twee of meer keer per nacht te plassen
- dribbelen aan het einde van je urinestraal
-
incontinentie of urineverlies
- persen bij het urineren
- een zwakke urinestraal
- een plotselinge drang om te plassen
- een vertraagde of vertraagde urinestroom
- pijnlijk urineren
- bloed in de urine
Praat met uw arts als u een van deze symptomen heeft. Ze zijn behandelbaar en vaak behandelen kan complicaties helpen voorkomen.
BPH-diagnose
Wanneer u wordt gecontroleerd op BPH, zal uw arts gewoonlijk beginnen met een lichamelijk onderzoek en u vragen naar uw medische geschiedenis. Het lichamelijk onderzoek omvat een rectaal onderzoek waarmee de arts de grootte en vorm van uw prostaat kan inschatten. Andere tests kunnen zijn:
- Urineonderzoek. Uw urine wordt gecontroleerd op bloed en bacteriën.
- Urodynamische test. Uw blaas wordt via een katheter gevuld met vloeistof om de druk in uw blaas te meten tijdens het plassen.
- Prostaat-specifiek antigeen (PSA) test. Deze bloedtest controleert op prostaatkanker.
- Resterend na leegte. Dit test de hoeveelheid urine die in uw blaas achterblijft na het plassen.
- cystoscopie. Dit is het onderzoek van uw urethra en blaas met een kleine verlichte scoop die in uw urethra wordt ingebracht
Uw arts kan ook vragen naar medicijnen die u gebruikt die uw urinewegen kunnen beïnvloeden, zoals:
- antidepressiva
- diuretica
- antihistaminica
- kalmerende middelen
Uw arts kan eventueel noodzakelijke medicatieaanpassingen doen. Probeer niet zelf uw medicijnen of doseringen aan te passen.
Laat uw arts weten of u zelfzorgmaatregelen heeft genomen voor uw symptomen gedurende ten minste 2 maanden zonder enige verbetering te merken.
BPH-behandeling
Behandeling van BPH kan beginnen met zelfzorg en aanpassingen van de levensstijl. Als de symptomen niet verdwijnen, kan medicatie of een operatie worden aanbevolen. Ook uw leeftijd en algemene gezondheid zijn van invloed op de voorgeschreven behandeling.
Lees meer over BPH-behandeling.
BPH natuurlijke behandeling
Natuurlijke behandeling kan specifieke acties of veranderingen in levensstijl omvatten die u kunt aanbrengen om uw symptomen van BPH te verlichten. Waaronder:
- urineren zodra u de drang voelt
- naar de wc gaan om te plassen, zelfs als je geen aandrang voelt
- het vermijden van vrij verkrijgbare decongestiva of antihistaminica, waardoor het voor de blaas moeilijker kan worden om te legen
- het vermijden van alcohol en cafeïne, vooral in de uren na het avondeten
- het verminderen van uw stressniveau, omdat nervositeit de frequentie van urineren kan verhogen
- regelmatig sporten, omdat te weinig lichaamsbeweging uw symptomen kan verergeren
- Kegel-oefeningen leren en oefenen om je bekkenspieren te versterken
- warm houden, omdat koud zijn de symptomen kan verergeren
Sommige mensen gebruiken ook natuurlijke remedies bij hun behandeling van BPH. Er is echter geen bewijs dat ze effectief zijn.
Lees meer over BPH natuurlijke remedies.
BPH-medicijnen
Wanneer veranderingen in levensstijl niet voldoende zijn om uw symptomen te verlichten, kan uw arts medicatie aanbevelen.
Er zijn verschillende medicijnen die kunnen helpen om zowel de symptomen van BPH als BPH zelf te behandelen. Deze medicijnen omvatten:
- alfa-1-blokkers
- hormoonreducerende medicijnen
- antibiotica
Meer informatie over BPH-medicatie.
Alfa-1-blokkers
Alfa-1-blokkers zijn medicijnen die de spieren van de blaas en de prostaat ontspannen. Alfa-1-blokkers ontspannen de nek van de blaas en maken het gemakkelijker voor urine om te stromen. Voorbeelden van alfa-1-blokkers zijn:
- doxazosine
- prazosine
- alfuzosine
- terazosine
- tamsulosine
Hormoonverlagende medicijnen
Medicijnen die de hoeveelheid hormonen die door de prostaat worden geproduceerd, verlagen, zoals dutasteride en finasteride, worden vaak voorgeschreven.
Deze twee medicijnen verlagen de niveaus van dihydrotestosteron (DHT), een krachtigere variant van testosteron die onder andere de haar- en prostaatgroei beïnvloedt.
Soms zal het verlagen van de hormoonspiegels de prostaat kleiner maken en de urinestroom verbeteren. In zeldzame gevallen kunnen deze medicijnen echter ook leiden tot bijwerkingen zoals impotentie en een verminderde zin in seks.
antibioticabiotic
Antibiotica kunnen worden gebruikt als uw prostaat chronisch ontstoken raakt door bacteriële prostatitis gerelateerd aan BPH.
Het behandelen van bacteriële prostatitis met antibiotica kan uw symptomen van BPH verbeteren door de ontsteking te verminderen. Antibiotica helpen echter niet bij prostatitis of ontstekingen die niet door bacteriën worden veroorzaakt.
Chirurgie voor BPH
Er zijn verschillende soorten chirurgische procedures die kunnen helpen bij de behandeling van BPH wanneer medicijnen niet effectief zijn. Sommige procedures zijn niet-invasief of minimaal invasief en kunnen vaak worden uitgevoerd in het kantoor of de kliniek van uw arts (poliklinische procedures).
Anderen zijn invasiever en moeten in een ziekenhuis worden gedaan (intramurale procedures).
Poliklinische procedures
Poliklinische procedures omvatten het inbrengen van een instrument in uw urethra en in de prostaatklier. Ze bevatten:
- Transurethrale naaldablatie (TUNA). Radiogolven worden gebruikt om prostaatweefsel te litteken en te verkleinen.
- Transurethrale microgolftherapie (TUMT). Microgolfenergie wordt gebruikt om prostaatweefsel te elimineren.
- Transurethrale waterdamptherapie (Rezūm). Waterdamp wordt gebruikt om overtollig prostaatweefsel te vernietigen.
- Watergeïnduceerde thermotherapie (WIT). Verwarmd water wordt gebruikt om overtollig prostaatweefsel te vernietigen.
- Hoge intensiteit gerichte echografie (HIFU). Sonische energie wordt gebruikt om overtollig prostaatweefsel te verwijderen.
- urolift. De vergrote prostaat wordt operatief opgeheven met behulp van implantaten, zodat deze de plasbuis niet blokkeert.
Urolift en Rezūm
Intramurale procedures
Intramurale procedures kunnen worden aanbevolen als u een van de volgende symptomen heeft:
- nierfalen
- blaasstenen
- terugkerende urineweginfecties
- incontinentie
- een volledig onvermogen om de blaas te legen
- terugkerende episodes van bloed in de urine
Intramurale procedures omvatten:
- Transurethrale resectie van de prostaat (TURP). Dit is de meest gebruikte chirurgische behandeling voor BPH en blijft de gouden standaard chirurgische behandeling. Uw arts brengt een klein instrument via uw urethra in de prostaat. De prostaat wordt dan stukje voor stukje verwijderd.
- Eenvoudige prostatectomie. Uw arts maakt een incisie in uw buik of perineum, het gebied achter uw scrotum. Het binnenste deel van uw prostaat wordt verwijderd, het buitenste deel blijft. Na deze procedure moet u mogelijk maximaal 10 dagen in het ziekenhuis blijven.
- Transurethrale incisie van de prostaat (TUIP). Dit is vergelijkbaar met TURP, maar uw prostaat wordt niet verwijderd. In plaats daarvan wordt een kleine incisie gemaakt in uw prostaat die uw blaasuitgang en urethra vergroot. Door de incisie kan de urine vrijer stromen. U hoeft bij deze procedure niet altijd in een ziekenhuis te blijven.
Complicaties van BPH
De symptomen van BPH kunnen gemakkelijk te negeren zijn. Een vroege behandeling kan u echter helpen potentieel gevaarlijke complicaties te voorkomen. Bel uw arts als u symptomen van BPH opmerkt.
Mensen met een lange geschiedenis van BPH kunnen de volgende complicaties krijgen:
- urineweginfecties
- urinestenen
- nierschade
- bloeding in de urinewegen
- een plotseling onvermogen om te urineren
Soms is urinewegobstructie door BPH zo ernstig dat er helemaal geen urine uit de blaas kan komen. Dit wordt obstructie van de blaasuitgang genoemd. Het kan gevaarlijk zijn omdat urine die vastzit in de blaas urineweginfecties kan veroorzaken en uw nieren kan beschadigen.
BPH versus prostaatkanker
BPH en prostaatkanker delen geen symptomen. Prostaatkanker is bijna altijd asymptomatisch en wordt geïdentificeerd door een verhoogde PSA of prostaatknobbel. Het is ook een ernstiger aandoening dan BPH.
Uw arts kan testen om er zeker van te zijn dat uw symptomen niet gerelateerd zijn aan prostaatkanker.
Lees meer over de overeenkomsten en verschillen van BPH en prostaatkanker.
Afhaal
BPH vereist niet altijd medische behandeling. Soms zal uw arts willen dat u regelmatig wordt gecontroleerd om uw symptomen en de grootte van uw prostaat te controleren.
Veranderingen in levensstijl, medicatie en chirurgie zijn allemaal behandelingsopties voor symptomen die uw kwaliteit van leven beïnvloeden.
Uw arts zal met u samenwerken om een ​​behandelplan op te stellen dat u helpt uw ​​symptomen onder controle te houden en een gezond leven te leiden. Daarom is het belangrijk om uw symptomen van BPH met uw arts te bespreken, hoe klein u ze ook vindt.