Ik hoop dat de coping-tools die mijn leven hebben gered jou ook helpen.
Hoe we zien dat de wereld vorm geeft aan wie we willen zijn – en het delen van boeiende ervaringen kan de manier waarop we met elkaar omgaan, ten goede kaderen. Dit is een krachtig perspectief.
Soms worstelde ik met suïcidale gedachten, zelfs wekelijks.
Soms kan ik ze negeren. Ik rijd misschien om een vriend te ontmoeten voor een brunch en denk er even over na om met mijn auto van de weg te rijden. De gedachte zou me misschien overrompelen, maar het gaat snel door mijn hoofd en ik ga door met mijn dag.
Maar soms blijven deze gedachten hangen. Het is alsof er een enorm gewicht op me valt en ik heb moeite om eronder vandaan te komen. Ik krijg plotseling een intense drang en verlangen om er een einde aan te maken, en de gedachten kunnen me beginnen te overweldigen.
Op die momenten ben ik ervan overtuigd dat ik er alles aan zal doen om onder dat gewicht vandaan te komen, zelfs als dat betekent dat ik mijn leven moet beëindigen. Het is alsof er een storing in mijn hersenen is die wordt geactiveerd en mijn geest raakt in de war.
Zelfs als die storing eigenlijk tijdelijk is, kan het aanvoelen alsof hij voor altijd zal duren
Na verloop van tijd ben ik me echter meer bewust geworden van deze gedachten en heb ik manieren gevonden om het hoofd te bieden als het moeilijk wordt. Het heeft veel oefening gekost, maar gewoon bewust zijn van de leugens die mijn hersenen me vertellen als ik suïcidaal ben, helpt om ze te bestrijden.
Als dit vorig jaar me iets heeft geleerd, is het dat wat depressie je ook vertelt, er altijd hoop is.
Hier zijn vier manieren waarop mijn zelfmoordgedachten naar voren komen, en hoe ik heb geleerd ermee om te gaan.
1. Als het onmogelijk voelt om me op iets anders dan mijn pijn te concentreren, zoek ik afleiding
Als ik suïcidaal ben, heb ik moeite om naar de rede te luisteren – ik geef alleen om opluchting. Mijn emotionele pijn is intens en overweldigend, zo erg zelfs dat het moeilijk is om me te concentreren of aan iets anders te denken.
Als ik merk dat ik me niet kan concentreren, ga ik soms naar mijn favoriete tv-programma’s, zoals ‘Vrienden’ of ‘Seinfeld’. Ze geven me een gevoel van comfort en vertrouwdheid dat ik in die tijd nodig heb, en het kan een grote afleiding zijn als de realiteit te veel wordt. Ik ken alle afleveringen uit mijn hoofd, dus ik zal daar meestal liggen en naar de dialoog luisteren.
Het kan me helpen terug te trekken uit mijn suïcidale gedachten en me weer te concentreren op een andere dag (of gewoon nog een uur).
Soms is alles wat we kunnen doen wachten tot de gedachten voorbij zijn en dan hergroeperen. Het kijken naar een favoriete show is een geweldige manier om de tijd te doden en onszelf te beschermen.
2. Als ik ervan overtuigd ben dat iedereen beter af zou zijn zonder mij, daag ik die gedachten uit
Mijn dierbaren zouden nooit willen dat ik zelfmoord zou plegen, maar als ik in een crisis zit, kan ik moeilijk helder nadenken.
Er is een stem in mijn hoofd die me vertelt hoeveel beter af mijn ouders zouden zijn als ze me niet financieel hoefden te steunen, of als mijn vrienden niet voor me hoefden te zorgen als ik op mijn slechtst ben. Niemand zou de nachtelijke telefoontjes en sms-berichten hoeven te beantwoorden of langskomen als ik midden in een storing zit – is dat niet beter voor iedereen?
Maar de realiteit is dat ik de enige ben die dat denkt.
Mijn familie zou niet herstellen als ik stierf, en mijn dierbaren weten dat er voor iemand zijn als het moeilijk wordt, een deel van het leven is. Ze beantwoorden liever die nachtelijke telefoontjes dan dat ze me voor altijd verliezen, ook al heb ik er op dit moment moeite mee om dat te geloven.
Als ik in deze hoofdruimte ben, helpt het meestal om wat tijd door te brengen met Petey, mijn reddingshond. Hij is mijn beste vriend en heeft het het afgelopen jaar meegemaakt. Op de meeste ochtenden is hij de reden dat ik uit bed kom.
Ik weet dat hij me nodig heeft om te blijven en voor hem te zorgen. Omdat hij al een keer in de steek was gelaten, kon ik hem nooit verlaten. Soms is die gedachte alleen al genoeg om me vast te houden.
Daag je gedachten uit over het feit dat dierbaren beter af zijn zonder jou door niet alleen na te denken over de realiteit, maar ook tijd door te brengen met dierbaren – inclusief huisdieren.
3. Als ik moeite heb om mijn andere opties te zien, neem ik contact op met mijn therapeut – of ik ga slapen
Suïcidaal zijn is in sommige opzichten een vorm van totale emotionele uitputting. Ik ben het zat om mezelf elke ochtend uit bed te moeten dwingen, al deze medicijnen te moeten nemen die niet lijken te werken en constant te huilen.
Dag in dag uit worstelen met je geestelijke gezondheid is erg vermoeiend, en als ik mijn limiet heb bereikt, kan het voelen alsof ik gewoon te kapot ben – dat ik een uitweg nodig heb.
Het helpt echter om contact op te nemen met mijn therapeut en herinnerd te worden aan alle vorderingen die ik tot nu toe heb gemaakt.
In plaats van me te concentreren op de stap achteruit, kan ik me opnieuw concentreren op de twee stappen voorwaarts die ik net daarvoor heb gezet – en hoe andere behandelingen die ik nog niet heb geprobeerd, me kunnen helpen weer op de been te komen.
Op de nachten dat de ideaties het meest intens zijn en het te laat is om in te checken bij mijn therapeut, neem ik een paar Trazadon, dit zijn antidepressiva die kunnen worden voorgeschreven als slaapmiddel (Melatonine of Benadryl kan ook worden gebruikt als slaapmiddel, en zonder recept gekocht).
Ik neem ze alleen als ik me onveilig voel en geen impulsieve beslissingen wil nemen, en het helpt om ervoor te zorgen dat ik de nacht doorkom. In mijn ervaring zouden die impulsieve beslissingen de verkeerde keuze zijn geweest, en ik word de volgende ochtend bijna altijd wakker en voel me een beetje beter.
4. Als ik me volledig en volkomen alleen voel, dwing ik mezelf om mijn hand uit te steken
Als ik te maken heb met zelfmoordgedachten, kan het aanvoelen alsof niemand begrijpt wat ik doormaak, maar ik weet ook niet hoe ik het moet verwoorden of om hulp moet vragen.
Het is al moeilijk genoeg om aan iemand uit te leggen waarom je het verlangen voelt om dood te gaan, en soms leidt zelfs openheid tot een onbegrepen gevoel.
Zelfs als het in het begin ongemakkelijk of eng kan aanvoelen, is het belangrijk om op deze momenten contact op te nemen en jezelf te beschermen
Als ik me suïcidaal voel, weet ik dat het ergste dat ik kan doen, is proberen het alleen te doen. Het kostte me veel tijd om de moed te verzamelen om iemand te bellen als ik me zo voelde, maar ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Mijn moeder en beste vrienden bellen heeft mijn leven meerdere keren gered, zelfs als ik op dat moment niet zeker wist dat het zou gebeuren.
Soms moet je het deel van je hersenen negeren dat je vertelt dat het het niet waard is, en toch de telefoon opnemen
Als ik me suïcidaal voel, bel ik een vriend die ik vertrouw of mijn ouders.
Als ik geen zin heb om te praten, kan iemand aan de andere kant van de telefoon toch geruststellend zijn. Het herinnert me eraan dat ik niet de enige ben, en dat ik (en de keuzes die ik maak) belangrijk zijn voor iemand.
Als je je niet op je gemak voelt om met een vriend te praten, stuur dan een sms naar de crisishotline door HOME te sms’en naar 741741. Ik heb dit een paar keer gedaan, en het is fijn om even af te leiden door te sms’en met een medelevend persoon.
Als je depressief bent, ben je niet in staat om permanente beslissingen te nemen, vooral als er niemand is die perspectief kan bieden. Depressie heeft tenslotte niet alleen invloed op onze stemmingen, maar ook op onze gedachten.
Zelfmoordgedachten kunnen heel beangstigend zijn, maar je bent nooit alleen en nooit zonder opties.
Als je geen coping-instrumenten meer hebt en je hebt een plan en een intentie, bel dan 911 of ga naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Daar is absoluut geen schande in, en je verdient het om ondersteund en veilig te worden.
Als dit vorig jaar me iets heeft geleerd, is het dat wat depressie je ook vertelt, er altijd hoop is. Hoe pijnlijk het ook kan zijn, ik merk altijd dat ik sterker ben dan ik denk dat ik ben.
En de kans is groot dat als je zover bent gekomen, jij dat ook bent.
Allyson Byers is een freelance schrijver en redacteur in Los Angeles die graag schrijft over alles wat met gezondheid te maken heeft. Je kunt meer van haar werk zien opwww.allysonbyers.com en volg haar op sociale media.