Is het Piriformis-syndroom echt en kunt u erop testen?

Wat veroorzaakt het piriformis-syndroom?

Je piriformis is een kleine, platte spier die zich hecht aan je heiligbeen en de bovenkant van je dijbeen. Het is een van de weinige kleine spieren die uw dijbeen extern draaien. Het wordt onder je gluteus maximus-spier gevonden en gaat over je heupzenuw.

Uw heupzenuw is de grootste zenuw in uw lichaam. Het laat je veel delen van je benen bewegen en voelen.

De heupzenuw vindt zijn oorsprong in uw onderste ruggenmerg ter hoogte van uw L4 tot S3 wervels. De takken bereiken de voetzolen.

In theorie kan een ontsteking of hypertrofie (grotere omvang) van uw piriformis-spier druk uitoefenen op uw heupzenuw en de zenuwfunctie verstoren.

Testen op het piriformis-syndroom

Onderzoek naar hoe het piriformis-syndroom het beste kan worden gediagnosticeerd, blijft aan de gang.

Er zijn momenteel geen wetenschappelijk onderbouwde tests om het piriformis-syndroom te diagnosticeren.

Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg stellen de diagnose vaak door uw medische geschiedenis te onderzoeken en een reeks fysieke tests uit te voeren om aandoeningen zoals ischias, een lumbale verstuiking of een schijfblessure uit te sluiten.

Onderzoek heeft geconstateerd dat mensen dachten ervaring te hebben met het piriformis-syndroom verhoogde tederheid in de piriformis-spier aan hun gewonde zijde, vergeleken met hun niet-gewonde zijde.

Als uw zorgverlener van mening is dat het piriformissyndroom de oorzaak van uw pijn kan zijn, zullen zij waarschijnlijk uw piriformis-spier palperen om te zoeken naar gevoeligheid.

Fysieke tests

Uw arts kan fysieke tests uitvoeren om te zien of het uitrekken of activeren van uw piriformis-spieren pijn veroorzaakt.

Als ze vinden dat uw piriformis gevoelig is om aan te raken en u pijn in uw diepe gluteale regio meldt in de volgende vier tests, kunnen ze het piriformis-syndroom vermoeden.

Eerlijke toets

FAIR is een acroniem dat staat voor flexie, adductie en interne rotatie.

Tijdens de test lig je op je zij met je geblesseerde been er bovenop. De tester stabiliseert uw heup met één hand en brengt uw knie naar uw borst terwijl deze naar de middellijn van uw lichaam beweegt.

Tegelijkertijd draaien ze je onderbeen weg van de middellijn van je lichaam om je piriformis-spier onder spanning te zetten.

Beatty manoeuvreren

Je gaat op je zij liggen met je aangedane been er bovenop en je knieën gebogen. U wordt verteld om uw bovenbeen omhoog te brengen om te zien of de beweging pijn in uw billen veroorzaakt.

Tempo-manoeuvreertest

Je zit met een hoek van 90 graden op je heupen en knieën. De tester legt zijn handen op de buitenkant van uw onderbenen en u wordt verteld om in hun handen te duwen.

Freiberg manoeuvre

Je gaat op je rug liggen met je benen recht. De tester neemt uw dijbeen en rolt het naar binnen. Ze zullen u dan vragen of u pijn voelt in uw diepe gluteale regio.

Beeldvormende technieken

EEN 2020-studie ontdekte dat echografie mogelijk een alternatieve diagnosemethode zou kunnen zijn voor het piriformis-syndroom.

Onderzoek heeft aangetoond dat patiënten waarvan werd gedacht dat ze het piriformis-syndroom hadden, een vergrote piriformis en heupzenuw aan hun gewonde zijde hadden, vergeleken met hun asymptomatische zijde en met gezonde vrijwilligers. Een echo kan dit dus detecteren.

Er is echter meer onderzoek nodig om deze bevindingen te ondersteunen.

Andere beeldvormingstechnieken zoals MRI-, CT- en EMG-scans kunnen ook helpen andere aandoeningen uit te sluiten die vergelijkbare symptomen veroorzaken.

Verschillen tussen het piriformis-syndroom en het testen van de lumbale schijf

Zowel het piriformis-syndroom als een onderste uitpuilende lumbale schijf worden meestal gediagnosticeerd door andere mogelijke oorzaken van pijn te elimineren.

De meest voorkomende oorzaak van ischias is een uitpuilende schijf. Pijn is vaak erger als u uw lumbale wervelkolom buigt, draait of buigt, en uw zorgverlener zal waarschijnlijk tests uitvoeren die uw wervelkolom op deze manieren bewegen.

De test met het rechte been wordt vaak gebruikt om te testen op ischias. Als u lage rug- en / of beenpijn heeft wanneer uw been tussen 30 en 70 graden is gebogen, kunt u ischias hebben veroorzaakt door een uitpuilende tussenwervelschijf

Het is onwaarschijnlijk dat beeldvormingstechnieken worden gebruikt in de vroege stadia van de diagnose van ischias. MRI kan echter worden gebruikt als de pijn daarna niet is verdwenen na een conservatieve behandeling 6 tot 8 weken.

Tekenen en symptomen van het piriformis-syndroom

De symptomen van het piriformis-syndroom zijn vergelijkbaar met de symptomen van een uitpuilende onderste lumbale schijf en vele andere aandoeningen. De gelijkenis van symptomen kan het voor uw zorgverlener moeilijk maken om de oorzaak van het probleem te achterhalen.

Symptomen zijn onder meer:

• gevoelloosheid, of het gevoel van tintelingen, langs de achterkant van uw been
• chronische pijn rond uw heup en billen
• pijn bij het opstaan
• een onvermogen om langdurig te zitten
• pijn in de billen die erger wordt als u uw heupen beweegt

Controverse rond het piriformis-syndroom

Het Piriformis-syndroom blijft nog steeds een controversiële diagnose onder gezondheidswerkers, en sommige onderzoekers hebben het bestaan ​​ervan volledig in twijfel getrokken.

Een aantal fysieke tests worden gebruikt om het te diagnosticeren, maar de nauwkeurigheid van deze tests wordt betwist en er is meer onderzoek nodig om het gebruik ervan te ondersteunen.

Het idee dat ischiaspijn kan worden veroorzaakt door het piriformis-syndroom werd voor het eerst beschreven in wetenschappelijke literatuur in 1928. In 1947 gebruikte een onderzoeker met de naam DR Robinson voor het eerst de term ‘piriformis-syndroom’.

Sindsdien zijn de oorspronkelijke diagnostische criteria van Robinson betwist en weerlegd.

Onderzoek ter ondersteuning van het piriformis-syndroom

In een recent 2020-studieontdekten onderzoekers dat mensen die pijn melden die wordt toegeschreven aan het piriformis-syndroom vergrote piriformis-spieren en dikkere heupzenuwen aan hun gewonde zijde hebben. Deze bevinding suggereert dat het piriformis-syndroom echt is.

Er is echter meer onderzoek nodig om veel aspecten van de aandoening beter te begrijpen, zoals hoe vaak deze voorkomt en hoe deze het beste kan worden gediagnosticeerd.

Mogelijke alternatieve verklaringen

Het Piriformis-syndroom wordt beschreven als een aandoening die compressie van uw heupzenuw veroorzaakt. Er is echter ook een hypothese dat pijn in het achterste been kan worden veroorzaakt door een andere onafhankelijke zenuw, de posterieure femorale huidzenuw.

Diep gluteaal syndroom

Diep gluteaal syndroom verwijst naar elk type heupzenuwinsluiting en omvat het piriformis-syndroom als een subtype.

Het is aannemelijk dat sommige gediagnosticeerde gevallen van het piriformis-syndroom eigenlijk andere soorten diep gluteaal syndroom zijn, veroorzaakt door andere spieren, zoals obturator internus, gemellus of quadratus femoris.

Afhalen

Het Piriformis-syndroom is een controversiële diagnose voor pijn in uw billen en de achterkant van uw been. Recent bewijs suggereert dat het piriformis-syndroom echt is. Maar het is niet duidelijk hoe vaak het voorkomt, en er is geen universeel aanvaarde test om het te diagnosticeren.

Gewoonlijk zal uw zorgverlener het piriformis-syndroom diagnosticeren door andere mogelijke aandoeningen te elimineren. Recent bewijs suggereert dat echografie het potentieel heeft om het piriformis-syndroom te diagnosticeren, maar er is meer onderzoek nodig.