We nemen producten op waarvan we denken dat ze nuttig zijn voor onze lezers. Als u via links op deze pagina koopt, kunnen we een kleine commissie verdienen. Hier is ons proces.
Morton’s teen, of Morton’s foot, beschrijft de toestand waarin je tweede teen er langer uitziet dan je grote teen. Het komt heel vaak voor: sommige mensen hebben het gewoon en anderen niet.
Bij sommige mensen kan de teen van Morton de kans op eeltvorming op de voetzool en andere voetpijn vergroten. Laten we eens kijken wat Mortons teen is. Merk op dat het niet hetzelfde is als het neuroom van Morton.
Over Mortons teen
Je kunt zien of je Mortons teen hebt door gewoon naar je voet te kijken. Als je tweede teen verder uitsteekt dan je grote teen, heb je hem.
Het komt ook heel vaak voor. Uit een onderzoek onder Amerikaanse studenten bleek dat 42,2 procent langere tweede tenen had (45,7 procent van de mannen en 40,3 procent van de vrouwen).
Mortons teen is erfelijk, zoals de meeste kenmerken van uw botstructuur.
Onderzoek suggereert dat de teen van Morton zelfs een voordeel kan zijn bij atletiek.
Het zijn niet je tenen
Je middenvoetsbeentjes zijn de lange botten die je tenen met de achterkant van je voet verbinden. Ze buigen naar boven om de boog van je voet te vormen. Je eerste middenvoetsbeentje is het dikst.
Bij mensen met Morton’s teen is het eerste middenvoetsbeentje korter in vergelijking met het tweede middenvoetsbeentje. Dit is wat ervoor zorgt dat je tweede teen er langer uitziet dan de eerste.
Als u een korter eerste middenvoetsbeentje heeft, kan er meer gewicht worden uitgeoefend op het dunnere tweede middenvoetsbeentje.
Pijn met Mortons teen
Omdat de teen van Morton is verbonden met de structuur van de voet, krijgen sommige mensen met de teen van Morton uiteindelijk pijn in hun voet. Het wordt geassocieerd met hoe het gewicht over uw voet wordt verdeeld, vooral op de eerste en tweede middenvoetsbeentjes.
Waar de pijn is
U kunt pijn en gevoeligheid voelen aan de basis van de eerste twee middenvoetsbeentjes bij uw boog, en aan de kop van het tweede middenvoetsbeentje nabij uw tweede teen.
Behandeling voor Morton’s teenpijn
Uw arts zal eerst proberen een flexibel kussen onder uw grote teen en eerste middenvoetsbeentje te plaatsen. Het doel hiervan is om het gewicht van de grote teen te vergroten en waar deze aansluit op het eerste middenvoetsbeentje.
Andere conservatieve behandelingen zijn onder meer:
- Opdrachten. Fysiotherapie kan de spieren van uw voet versterken en strekken.
- Medicatie. Over-the-counter NSAID’s, zoals ibuprofen (Advil) en naproxen (Aleve), kunnen pijn en zwelling helpen verminderen. Uw arts kan ook ontstekingsremmers op recept adviseren.
- Aangepaste schoenaccessoires. Op maat gemaakte orthesen die zijn voorbereid door een specialist, kunnen helpen om uw voet op één lijn te brengen en de pijn te verlichten.
Als de pijn aanhoudt, kan uw arts een operatie aanbevelen. Er zijn twee veel voorkomende soorten chirurgische ingrepen:
- Gezamenlijke resectie. Een klein deel van een van de teengewrichten wordt verwijderd. De technische term hiervoor is interfalangeale gewrichtsartroplastiek.
- Arthrodese. Een heel gewricht van de teen wordt verwijderd en de botuiteinden mogen genezen en weer bij elkaar komen. De technische term hiervoor is interfalangeale gewrichtsartrodese.
Zorg voor je voeten
Enkele eenvoudige dingen die u kunt doen om voor uw voeten te zorgen en pijn te voorkomen, zijn onder meer:
- Draag comfortabele, goed passende schoenen met goede ondersteuning.
- Koop schoenen met een brede, ruime neus. Vermijd schoenen met spitse tenen.
- Voeg een inlegzool met steunzool toe aan je schoenen.
- Overweeg het opvullen van “hot spots”, plaatsen in uw schoenen waar het wrijft, pijn veroorzaakt of niet voldoende opgevuld is.
- Verzorg regelmatig eeltplekken op je tenen. Hoewel eelt niet per se slecht is omdat ze zich vormen om onze voeten te beschermen tegen herhaalde druk, is het belangrijk om te voorkomen dat eelt te dik of droog wordt.
Winkel online voor inlegzolen en vulling ontworpen voor schoenen.
Mortons teen en Mortons neuroom
Morton’s teen is niet hetzelfde als Morton’s neuroma (ook bekend als Morton’s metatarsalgie). In feite zijn de twee voorwaarden vernoemd naar twee verschillende Mortons!
Morton’s neuroma is vernoemd naar de Amerikaanse arts Thomas George Morton, terwijl Morton’s teen is vernoemd naar Dudley Joy Morton.
Morton’s neuroom is een pijnlijke aandoening die de bal van de voet aantast. Het komt meestal voor tussen de derde en vierde teen, maar kan ook tussen de tweede en derde teen komen. De pijn wordt veroorzaakt door verdikking van het weefsel rond een zenuw.
Morton’s teen en andere voetaandoeningen
Andere voetpijn wordt soms geassocieerd met de teen van Morton:
- Als een lange tweede teen tegen de voorkant van je schoenen schuurt, kan dit ervoor zorgen dat er maïs of eelt op de punt van de teen ontstaat.
- Wrijven van een strakke schoen kan er ook voor zorgen dat de teen van een Morton overgaat in een hamerteen, waarbij je grote teen naar binnen krult en effectief korter wordt. Als de punt van de teen tegen de schoen drukt, kan je teenspier samentrekken en een hamerteen vormen.
- De voetstructuur van een Morton kan het waarschijnlijker maken dat je tenen rood, warm of gezwollen worden als ze door een schoen worden samengedrukt.
- Een bunion op je eerste teen kan de grote teen verschuiven, waardoor het lijkt alsof je een langere tweede teen hebt.
Een van de vele soorten tenen
Lange tijd worden verschillen in lengte en voetvorm waargenomen. Bewijs van verschillende voetvormen is te vinden in oude sculpturen en versteende voetafdrukken. Mortons teen is slechts één type voetvorm.
Mortons teen in de geschiedenis
In de Griekse beeldhouwkunst en kunst vertoonde de geïdealiseerde voet de teen van een Morton. Om deze reden wordt de teen van Morton soms Griekse teen genoemd.
Wist je dat? Het Vrijheidsbeeld heeft de teen van een Morton.
Hoe vaak komt de teen van Morton voor?
De incidentie van Morton’s teen varieert sterk tussen verschillende bevolkingsgroepen. Van de Ainu-bevolking in het verre oosten van Rusland en Japan vertoont 90 procent de teen van Morton.
In een Grieks onderzoek had 62 procent van de mannen en 32 procent van de vrouwen de teen van Morton.
Een Britse podoloog die amateur-archeoloog werd, ontdekte dat de skeletten van Keltische mensen meer kans hadden op Morton’s teen, terwijl die van Angelsaksische afkomst vaker een tweede teen hadden die iets korter was dan de eerste.
Herkomst van de naam
De term is afkomstig van de Amerikaanse orthopedist Dudley Joy Morton (1884–1960).
In een boek uit 1935 beschreef Morton een aandoening genaamd Morton’s triade of Morton’s voetsyndroom die mensen met een kortere grote teen en een langere tweede teen trof.
Hij dacht dat dit ervoor zorgde dat de tweede teen overtollig gewicht droeg dat normaal gesproken zou worden ondersteund door de grote teen. Dat kan leiden tot eelt op de tweede en derde teen.
De afhaalmaaltijd
Morton’s teen is geen ziekte maar een normale voetvorm waarbij de tweede teen er langer uitziet dan de eerste.
Het kan bij sommige mensen pijn veroorzaken. In zeer ernstige gevallen kan een operatie voor het verkorten van de tenen worden aanbevolen.
Gewoonlijk kunnen conservatieve behandelingen uw pijn verhelpen. Soms is de behandeling net zo eenvoudig als het aanschaffen van een comfortabeler paar schoenen. Als dat niet het geval is, hebben voetartsen een breed scala aan gespecialiseerde behandelingsopties.