Thomas Gabel’s passie voor landbouw zit diep in zijn bloed.
Hij is geboren en getogen op de melkveehouderij van zijn familie in het kleine stadje Newport in Pennsylvania (1.574 inwoners), waar hij er trots op was de moestuin te onderhouden.
Toen hij de adolescentie bereikte, realiseerde hij zich dat de landbouw niet zijn toekomst was. Hij raakte meer geïnteresseerd in het onderwijzen van anderen over landbouw en de rol die boeren spelen bij het oplossen van hongerproblemen.
Gabel begint zijn eerste jaar aan de Pennsylvania State University, waar hij afstudeert in landbouwonderwijs. Maar deze voorstander van voedselzekerheid wacht niet tot hij afstudeert om leiderschapsrollen in zijn vakgebied op zich te nemen.
De 21-jarige heeft al gediend als vice-president van zijn staat voor de National FFA (Future Farmers of America) Organization en werkte aan voedselzekerheidskwesties via het Global Teach Ag Network.
We vroegen de aspirant-landbouwonderwijzer naar zijn studies, doelen en obstakels. Dit is wat hij te zeggen had.
Dit interview is aangepast voor beknoptheid, lengte en duidelijkheid.
Wat heeft je ertoe aangezet om in je vakgebied te komen?
Op de middelbare school raakte ik betrokken bij een intracurriculaire club die bekend staat als FFA. FFA is de leiderschapscomponent van het curriculum voor landbouwonderwijs en ontwikkelt het ‘potentieel van studenten voor eersteklas leiderschap, persoonlijke groei en carrièresucces’.
Via deze organisatie ontdekte ik dat ik mijn passie voor landbouw kon delen door middel van onderwijs. Ik realiseerde me ook dat opvoeders elke dag een positieve invloed op jongeren kunnen hebben.
Ik wil in de voetsporen treden van de invloedrijke docenten die ik heb gehad en de volgende generatie studenten de kracht geven.
Vertel ons alstublieft over het werk dat u al hebt gedaan en over uw doelen voor de toekomst.
Mijn betrokkenheid bij landbouwonderwijs en voedselzekerheid begon met vrijwilligersprojecten via FFA en 4-H (Amerika’s grootste ontwikkelingsorganisatie voor jongeren).
Die ervaringen hebben me geholpen in mijn rol als vice-president van de Pennsylvania FFA State 2017-2018, een gekozen functie waarvoor een jaar uitstel van de universiteit nodig is om meer dan 13.000 FFA-leden in Pennsylvania te dienen.
Dit dienstjaar omvatte bezoeken aan schooldistricten in de hele staat, planning en uitvoering van staatsconferenties en conventies, en ontmoetingen met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, het bedrijfsleven en de politiek. Door die gesprekken deed ik een beroep op mijn eigen ervaringen om mensen bewust te maken van de problemen met voedselonzekerheid en analfabetisme in de landbouw waarmee ons land wordt geconfronteerd.
Bij Penn State verloopt het grootste deel van mijn werk op het gebied van voedselzekerheid via het Global Teach Ag Network. Elk jaar organiseert Global Teach Ag eind januari of begin februari de Global Learning in Agriculture Conference (GLAG), een online professionele ontwikkelingsmogelijkheid die plaats biedt aan meer dan 400 docenten uit 6 verschillende continenten.
Twee jaar geleden kreeg ik de opdracht een aanvullend programma te maken dat docenten in hun klas konden gebruiken. Dat resulteerde in GLAGjr, met online wereldwijde landbouwgerelateerde modules, waaronder een specifiek voor de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen en voedselzekerheidskwesties.
GLAGjr heeft ook een subsidiecomponent, die zes door studenten geleide projecten heeft gefinancierd, variërend van hongerbanketten en duurzaam voedselonderwijs tot voedseldistributie in schooltuinen.
Een ander leuk project was mijn betrokkenheid bij de #TeachAgTalks-podcast. In 2019 sprak ik met Roger Thurow, senior fellow over mondiaal landbouw- en voedselbeleid voor de Chicago Council on Global Affairs, en besprak ik zijn boeken over voedselonzekerheid.
Dit gesprek werden twee podcastafleveringen, die werden gedeeld met landbouwonderwijzers in heel Pennsylvania als bron voor hun eigen lessen over voedselzekerheid.
Welke obstakels stelt u zich voor wanneer u uw doelen nadert?
Ik ben bang voor een toekomstige burn-out. Als landbouwleraar reikt uw rol veel verder dan het klaslokaal.
We volgen het driecirkelmodel van landbouwonderwijs, dat klassikale instructie, leiderschapservaringen en ervaringsgerichte leerprojecten omvat.
Hoewel het veel te beheren kan zijn, creëert het meer kansen voor groei en ontwikkeling van studenten.
Een student kan bijvoorbeeld worden geïnspireerd door een les over voedselonzekerheidsproblemen in de klas en die ervaring vertalen naar een hongerbanket via hun FFA-afdeling en vrijwilligerswerk bij de plaatselijke voedselbank.
Terwijl ik mezelf toewijd aan een carrière als landbouwpedagoog en voorvechter van voedselzekerheid, ben ik enthousiast over de kansen om anderen positief te beïnvloeden, maar ik anticipeer ook op tijden van overweldigende planningen en verantwoordelijkheden.
Welke boodschap zou je willen meegeven aan mensen die voedselonzekerheid ervaren?
Ik wil dat je eerst weet dat het me spijt wat je ervaart. Het is moeilijk en kan een onmogelijke barrière lijken om door te breken.
Ik zou je echter willen aanmoedigen om open en kwetsbaar te zijn tegenover anderen. Individuen zijn verbazingwekkend empathisch en kunnen u helpen of u wijzen in de richting van een lokale groep of organisatie die zij aan zij met u zal staan.
Voedselonzekerheid is ontmoedigend, uitputtend en vreselijk, maar naarmate meer mensen zich bewust worden van de strijd, worden meer mensen in staat en bereid om te helpen.
Blijf daar hangen en blijf sterk. Hulp is onderweg.
Omdat eten een grote inspiratiebron is geweest voor je werk en ambities, kun je ons dan alsjeblieft vertellen over je favoriete voedselherinnering?
Mijn favoriete connectie met eten komt voort uit mijn betrokkenheid bij de familieboerderij, meer specifiek onze tuin.
Vanaf mijn elfde of twaalfde hield ik toezicht op bepaalde delen van de tuin, meestal de tomaten, watermeloenen of paprika’s, en was ik erg trots op mijn werk. Het was opwindend voor mij om letterlijk getuige te zijn van de vrucht van mijn werk.
Waarom zijn kwesties die verband houden met voedsel, voeding en honger belangrijk voor u?
Deze kwesties zijn van persoonlijk belang voor mij vanwege de betrokkenheid van mijn familie bij de voedselproductie en het feit dat ik heb deelgenomen aan het gratis en beperkte schoollunchprogramma.
Voedselonzekerheid, honger en voedingsproblemen zijn overal, maar worden niet vaak in de openbaarheid gebracht. Mensen worstelen in stilte en in de schaduw.
Als toekomstige opvoeder ben ik van plan mensen te onderwijzen over ons voedselsysteem en voeding, terwijl ik het bewustzijn over belangrijke kwesties zoals voedselonzekerheid wil verspreiden.
Voedsel is een fundamentele menselijke behoefte, en als ik een rol kan spelen bij het helpen van mensen om maaltijden op hun eettafel te krijgen, dan draag ik mijn steentje bij om de wereld te verbeteren.
Joni Sweet is een freelanceschrijver die gespecialiseerd is in reizen, gezondheid en welzijn. Haar werk is gepubliceerd door National Geographic, Forbes, de Christian Science Monitor, Lonely Planet, Prevention, HealthyWay, Thrillist en meer. Blijf op de hoogte op Instagram en bekijk haar portfolio.