U bent klaar om uw kind van zijn fopspeen te spenen en wilt dat uw kind enthousiast wordt over deze nieuwe stap. Maar wacht even – er zijn enkele dingen die u moet overwegen voordat u met twee voeten instapt.
De zuigreflex van uw kind is een zeer reële behoefte. In feite begonnen ze deze vaardigheid al lang geleden te leren als een
Wees dus niet verbaasd als uw kind (en u) wat hulp nodig heeft om van de gewoonte af te komen. Hier leest u hoe u een mogelijke machtsstrijd kunt vermijden.
Wanneer is de beste tijd om van de paci te spenen?
Laten we eens kijken naar wat de experts zeggen. De American Academy of Pediatrics (AAP) stelt voor om een ​​fopspeen aan te bieden (nadat borstvoeding is vastgesteld) als een methode om het risico op wiegendood (SIDS) te verminderen. Het gebruik van de fopspeen vóór 2 tot 4 jaar wordt meestal aanbevolen.
De American Academy of Pediatric Dentistry (AAPD) is het ermee eens dat niet-voedzaam zuigen normaal is voor baby’s en jonge kinderen en raadt aan om op de leeftijd van 3 jaar van de fopspeen te spenen.
Er wordt aangenomen dat het weggooien van die paci vóór de leeftijd van 3 het risico van uw kind op tandheelkundige afwijkingen vermindert. Spenen na 6 maanden kan de kans op oorontsteking van uw kind verkleinen, volgens een overzicht van onderzoeken, maar de risicovermindering van wiegendood kan het eerste jaar doorgaan, dus gezinnen willen misschien de paci gedurende die tijd blijven aanbieden.
Vraagt ​​u zich af wat de beste tijd is om van de paci te spenen? Het is niet eenduidig. Ouders moeten met hun kinderarts praten over wat het beste is voor hun kind als ze het niet zeker weten.
Misschien wilt u wachten tot uw kind zichzelf speent. Dat komt omdat je kind tussen ongeveer 6 maanden en 3 jaar bezig is met ontwikkelingsspieken. Het wegnemen van hun zelfverzachtende methode kan op zijn zachtst gezegd een uitdaging zijn.
Hoe u uw baby van de paci kunt spenen
Tot ongeveer 12 tot 15 maanden kunt u de volgende speentips volgen:
- Let op wanneer uw baby zuigt. Zuigen ze voor echt comfort of zijn ze tevreden, en zuigen ze gewoon omdat?
- Probeer de paci te elimineren, soms hoeft uw baby niet echt te zuigen. Misschien wilt u een andere vorm van stimulatie aanbieden: een mobiele, rammelaar of schommelende stoel. Als tandjes krijgen een probleem te zijn, bied dan een bijtring of koud washandje aan.
- Als je baby protesteert en begint te huilen, kun je proberen om het geven van hun fopspeen uit te stellen door ze af te leiden met speelgoed of door ermee te spelen.
Het is het beste om voorzichtig van de paci te spenen, wanneer de baby tevreden is en afgeleid wordt door andere dingen. Als je het probeert in te nemen terwijl ze al van streek zijn en je baby een sterke behoefte heeft om te zuigen, kan het langer huilen en meer van streek raken als je het achterhoudt.
Het is ook vermeldenswaard dat als je de fopspeen weghaalt op een leeftijd waarop de drang om te zuigen voor comfort nog steeds sterk is, je baby misschien overschakelt op iets anders, zoals zijn duim.
Het valt niet te ontkennen, je hebt je werk uit handen. Maar blijf daar, en je zult merken dat je je baby alleen zijn paci aanbiedt als hij echt van streek is.
Op een dag zul je beseffen dat je baby de fopspeen alleen ’s nachts gebruikt. En dan, door een geruststellende bedtijdroutine en een favoriet speeltje of deken te introduceren, zul je ontdekken dat je eindelijk kunt zeggen dat je baby is gespeend.
Hoe u uw peuter van de paci kunt spenen
Ja, er zijn beproefde methoden om uw peuter van hun paci te spenen. Kortom, er is de snelle route en de langzame route. Beiden vertrouwen op de zich ontwikkelende cognitieve vaardigheden van uw kind. Als je kind groeit, heb je eindelijk iemand om mee te redeneren. Hoera!
De snelle route
Haal diep adem, want om deze route te lopen, heb je behoorlijk sterke zenuwen nodig.
Leg je peuter uit dat je binnen 3 dagen hun paci wegneemt omdat ze al groot genoeg zijn om het zonder te redden. Herhaal uw bericht de volgende dag.
Verwijder op de dag van afrekening alle fopspenen. U kunt het beste uw peuter een ander comfortspeelgoed aanbieden, zoals een knuffel, dekentje, fluitje of bijtring. Sommige ouders gebruiken graag het verhaal van een pacifee, die de fopspenen in huis komt halen zodat andere baby’s ze kunnen gebruiken en een nieuw liefje op zijn plaats laat.
Houd je goed vast: binnen 2 dagen zullen de huilbuien waarschijnlijk achter je zijn.
De langzame route
Langzaam en gestaag doet het. Om dit plan te volgen, moet je de basis goed leggen.
- Peuter praten. Praat met je peuter over groot genoeg zijn om hun paci weg te gooien. Plant het idee dat ze het kunnen door ze verhalen te vertellen over andere vrienden (echt of denkbeeldig) die precies dat hebben gedaan. Laat je peuter je zien opscheppen met hun favoriete knuffel dat je peuter heel binnenkort zijn paci gaat neerleggen.
- Deel tools. Laat uw kind zien dat ze het zonder hun paci kunnen redden door de tijd voorzichtig uit te rekken vanaf het moment dat ze om hun paci vragen en wanneer u deze overhandigt. Bied hen in plaats daarvan andere comfortmaatregelen aan. Als ze met succes zonder de paci gaan, prijs ze dan luid.
- Begrenzing. Gebruik je instinct om erachter te komen wanneer je peuter zijn paci echt nodig heeft en wanneer hij zonder kan. Werk naar vaste tijden toe dat de paci wordt gebruikt, bijvoorbeeld tijdens het dutje en het slapengaan.
- Geef keuzes. Een van de beste manieren om met peutergedrag om te gaan, is door acceptabele keuzes te maken. Dus met de fopspeen, beperk het gebruik ervan tot bepaalde plaatsen. De keuze zou zoiets zijn als: ‘Als je je fopspeen wilt, staat hij in je kamer. Of je kunt hier zonder spelen. We kunnen het hier niet gebruiken, want daar leeft de fopspeen niet. “
- Beloning. Uw kind waagt zich uit zijn comfortzone en ze verdienen een beloning voor het strekken. Sommige ouders gebruiken stickerkaarten om hun kind te helpen visualiseren hoeveel dagen ze het zonder paci hebben doorstaan. Sommige kinderen reageren beter op andere beloningen. U kent uw kind het beste!
Meenemen
Welke methode u ook kiest voor het spenen van spenen, als u eenmaal de beslissing hebt genomen om te stoppen, blijf dan standvastig.
Zet je schrap tegen de driftbuien en het huilen, toon de empathie die je zeker voelt (niemand zei dat het gemakkelijk zou zijn), maar geef niet toe. Je wilt niet de boodschap sturen dat als ze lang genoeg schreeuwen, ze Ik krijg wat ze willen. Zucht. Sommige dingen zijn gewoon moeilijk.
Als het moeilijk wordt, onthoud dan dat uw kind niet de enige is die tijdens deze reis wat empathie nodig heeft. Geef jezelf een schouderklopje. Uiteindelijk uw kind zullen geef hun fopspeen op. Niemand gaat immers op date met een paci in de mond.