De leden van de gemeenschap met chronische aandoeningen van Healthline begrijpen uit de eerste hand hoe het is om te rouwen om een nieuwe diagnose.
Verdriet is universeel, maar het is ook een diep persoonlijke ervaring. Het kan uw fysieke, emotionele en mentale welzijn beïnvloeden.
Soms wordt verdriet ervaren als reactie op het beëindigen van een relatie, het verliezen van een baan of de dood van een geliefde. Bijna altijd ontstaat verdriet door een verandering in je leven zoals je het kent.
Het krijgen van een nieuwe diagnose van een chronische aandoening kan een grote verandering zijn.
Het verdriet dat gepaard gaat met een nieuwe diagnose kan voelen alsof je rouwt om je ‘oude leven’ of de relatie die je ooit met je lichaam had.
Het kan voelen alsof je een bepaalde visie die je had op hoe je toekomst eruit zou zien, moet loslaten.
De stadia van rouw
Hoewel verdriet iets is dat iedereen op een bepaald moment in zijn leven ervaart, rouwt iedereen op zijn eigen manier.
Sommige mensen vinden het nuttig om over rouw na te denken in termen van fasen. De meest voorkomende theorie over de stadia van rouw is gebaseerd op onderzoek van Elizabeth Kübler-Ross, een Zwitsers-Amerikaanse psychiater.
Kübler-Ross stelde voor dat er vijf stadia van rouw zijn die het meest worden ervaren:
- ontkenning
- woede
- onderhandelen
- depressie
- aanvaarding
Het is belangrijk om te onthouden dat niet iedereen alle vijf stadia van rouw doorloopt en dat ze misschien niet in dezelfde volgorde worden ervaren.
Je kunt heel kort door een fase gaan, maar je bevindt je maanden of jaren achter elkaar in een andere fase.
7 communitytips om met verdriet om te gaan
De chronische aandoeninggemeenschappen van Healthline zijn gevuld met mensen die begrijpen hoe het is om uit de eerste hand te rouwen om een nieuwe diagnose.
Leden van de T2D Healthline-, MS Healthline-, PsA Healthline- en Migraine Healthline-gemeenschappen deelden advies over het omgaan met verdriet na het ontvangen van een diagnose van een chronische aandoening.
Vertrouw erop dat het beter wordt
“Soms is het moeilijk om te weten waar je moet beginnen als je het gevoel hebt dat je wereld op zijn kop staat. Geloof me, het kan beter zijn als je bereid bent eraan te werken.” — Peggy Feldt, lid van de T2D Healthline-gemeenschap
Geef jezelf de tijd om te voelen
“Doe het rustig aan. Laat jezelf dit nieuwe levensveranderende nieuws verwerken voordat je overweldigd wordt door het advies van anderen.
Je hebt een sterke houding en een sterk ondersteuningsteam nodig. Stel vragen wanneer je wilt, maar onthoud dat iedereen anders is. Sommige hebben slechte symptomen, andere milde. Niet ieders ervaring is hetzelfde.
Laat jezelf de emoties voelen die je voelt. Als je verdrietig bent, wees dan verdrietig. Als je boos bent, wees dan boos. Het is tenslotte een levensveranderend iets om te horen.
Weet dat je niet alleen bent. Het kan eng zijn, maar je bent sterk.” — Hilary Jackson, lid van de MS Healthline-gemeenschap
Blijf vooruit gaan
“Acceptatie is een praktijk die me door de jaren heen met veel dingen heeft geholpen. Ik bid dagelijks het sereniteitsgebed.
Ik heb mijn diagnose van migraine geaccepteerd, maar ik vecht nog steeds om mijn leven terug te krijgen.
Het is een proces, maar ik probeer vooruit te blijven gaan en mijn gevoel voor humor te behouden.” — Lori L., lid van de Migraine Healthline-gemeenschap
Onthoud dat iedereen anders omgaat met verdriet
“Vorig jaar kreeg ik de diagnose en ben onlangs tot acceptatie gekomen. Ik heb nog steeds tijden van angst en depressie. Onthoud dat je niet de enige bent en dat je er zult komen.
Iedereen komt er op zijn eigen manier. Ik kon daar alleen komen door mijn geloof in God en dagelijks gebed. Je zult ontdekken wat voor jou werkt.
Onthoud dat duisternis niet eeuwig duurt en dat je mag rouwen om deze nieuwe diagnose in je leven.” — Meagan Millar, lid van de MS Healthline-gemeenschap
Verwen jezelf met vriendelijkheid en geduld
“Verdriet is zo’n belangrijk onderwerp dat ik na mijn diagnose heb gemist. Ik had een niet-ondersteunende omgeving om me heen, dus in plaats van te rouwen en de veranderingen te erkennen, ‘drong ik door’.
Ik ben veerkrachtig en sterk, maar ik ben nog steeds moe en boos.
Ik ben het zat om door de pijn heen te duwen… Ik ben boos dat ik 20 jaar lang de veranderingen van mijn lichaam niet heb erkend. Ik heb nu verdriet.
Ik ben actief aan het rouwen en dingen veranderen voor mij en mijn manier van denken.
Ik heb ‘aanvaard’ dat ik gehandicapt ben. Ik leer te accepteren dat ik hulpmiddelen moet gebruiken om me te verplaatsen. Ik leer hulp van mensen te accepteren en ik leer van mezelf te houden.” — Bairbre, lid van de PsA Healthline-gemeenschap
Steun op de steun van dierbaren
“Het moeilijkste voor mij was de acceptatie dat ik niet de dingen kon doen die ik voorheen graag deed. Mijn problemen waren geleidelijk, beginnend op de leeftijd van 53.
Als verpleegster heb ik altijd meer dan één baan gehad omdat ik het leuk vond. Ik moest mijn fulltime baan opzeggen vanwege bilaterale knie- en polspijn.
Vijf jaar later zat ik in een rolstoel vanwege lage rugklachten met bilaterale ischiaspijn. Toen werd ik depressief, huilend en rouwend om mijn oude leven.
Ik heb een zeer ondersteunende familie en nu ben ik in acceptatie. Zoals met de meeste rouwverwerking, heb ik dagen dat de pijn en beperkingen me overweldigen, maar mijn man zegt me gewoon dat ik de hele dag moet ontspannen, hij kookt en we gaan naar een gelukkige plek. — Charlotte Giles, lid van de PsA Healthline-gemeenschap
Focus op wat je kunt controleren
“Acceptatie voor mij is nu als eenhoornjacht: ik weet niet zeker of mijn verwachtingen juist zijn, of dat mijn aanwijzingen niet kloppen.
Misschien is acceptatie voor mij acceptatie dat ik altijd zal rouwen, hoewel de fasen minder intens en gemakkelijker te verwerken zijn.
In plaats van achter eenhoorns aan te jagen, moet ik me misschien concentreren op de tools en vaardigheden die ik nodig heb om het verdriet zelf te verwerken zoals het komt.” — Roberta Lust, lid van de Migraine Healthline-gemeenschap
het komt neer op
Het ontvangen van een nieuwe diagnose van een chronische aandoening kan overweldigend, beangstigend en verwarrend zijn. Het is gebruikelijk om een zekere mate van verdriet te ervaren.
Als je verdriet ervaart vanwege een diagnose van een chronische aandoening, is het belangrijkste om te onthouden dat er geen goede of verkeerde manier is om te rouwen.
Het is ook belangrijk om te weten dat je niet de enige bent. Praten met mensen die in jouw schoenen hebben gestaan kan helpen.
De gemeenschappen MS Healthline, Migraine Healthline, IBD Healthline, PsA Healthline, RA Healthline, T2D Healthline en BC Healthline zijn er om u door elke fase van rouw te helpen – en elke levensfase met een chronische aandoening.
Elinor Hills is een associate editor bij Healthline. Ze is gepassioneerd door het snijvlak van emotioneel welzijn en fysieke gezondheid, evenals hoe individuen verbindingen leggen door middel van gedeelde medische ervaringen. Buiten haar werk houdt ze van yoga, fotografie, tekenen en veel te veel van haar tijd aan hardlopen.