Waarom testen op multiple sclerose?

Multiple sclerose (MS) is een chronische, progressieve auto-immuunziekte die het centrale zenuwstelsel aantast. MS treedt op wanneer het immuunsysteem de myeline aanvalt die de zenuwvezels in het ruggenmerg en de hersenen beschermt.

Dit staat bekend als demyelinisatie en veroorzaakt communicatieproblemen tussen de zenuwen en de hersenen. Uiteindelijk kan het leiden tot beschadiging van de zenuwen.

De oorzaak van MS is momenteel onbekend. Er wordt gedacht dat genetische en omgevingsfactoren een rol kunnen spelen. Er is momenteel geen remedie voor MS, hoewel er behandelingen zijn die de symptomen kunnen verminderen.

MS kan moeilijk te diagnosticeren zijn. Er is geen enkele test die een diagnose kan stellen. In plaats daarvan vereist een diagnose doorgaans meerdere tests om andere aandoeningen met vergelijkbare symptomen uit te sluiten.

Nadat uw arts een lichamelijk onderzoek heeft uitgevoerd, zullen ze waarschijnlijk verschillende tests bestellen als ze vermoeden dat u MS heeft.

Bloedtesten

Bloedonderzoek zal waarschijnlijk deel uitmaken van de eerste test als uw arts vermoedt dat u MS heeft. Bloedonderzoek kan momenteel niet leiden tot een definitieve diagnose van MS, maar ze kunnen andere aandoeningen uitsluiten. Deze andere voorwaarden zijn onder meer:

  • ziekte van Lyme
  • syfilis
  • HIV / AIDS
  • zeldzame erfelijke aandoeningen

Al deze aandoeningen kunnen alleen met bloedonderzoek worden vastgesteld. Bloedonderzoek kan ook abnormale resultaten aan het licht brengen. Dit kan leiden tot diagnoses zoals kanker of een vitamine B12-tekort.

MRI

Magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) is de test bij uitstek voor het diagnosticeren van MS in combinatie met initiële bloedonderzoeken. MRI’s gebruiken radiogolven en magnetische velden om het relatieve watergehalte in weefsels van het lichaam te evalueren. Ze kunnen normale en abnormale weefsels detecteren en onregelmatigheden opmerken.

MRI’s bieden gedetailleerde en gevoelige beelden van de hersenen en het ruggenmerg. Ze zijn veel minder invasief dan röntgenfoto’s of CT-scans, die beide straling gebruiken.

Doel

Artsen zullen naar twee dingen kijken wanneer ze MRI-tests bestellen voor mogelijke MS:

  • eventuele afwijkingen die MS zouden kunnen uitsluiten
  • bewijs van demyelinisatie

De laag myeline die de zenuwvezels beschermt, is vet en stoot water af als deze onbeschadigd is. Als de myeline echter is beschadigd, wordt dit vetgehalte verlaagd of volledig verwijderd en stoot het niet langer water af. Het gebied zal hierdoor meer water vasthouden, wat kan worden gedetecteerd door MRI’s.

Om MS te diagnosticeren, moeten artsen bewijs van demyelinisatie vinden. Naast het uitsluiten van andere mogelijke aandoeningen, kan een MRI solide bewijs leveren dat demyelinisatie heeft plaatsgevonden.

Voorbereiding

Voordat u naar uw MRI gaat, moet u alle sieraden verwijderen. Als er metaal op uw kleding zit (inclusief ritsen of bh-haken), wordt u gevraagd om een ​​ziekenhuisjas aan te trekken.

U ligt stil in de MRI-machine (die aan beide uiteinden open is) gedurende de procedure, die tussen de 45 minuten en 1 uur duurt. Laat uw arts en technicus van tevoren weten of u:

  • metalen implantaten
  • een pacemaker
  • tatoeages
  • geïmplanteerde medicijninfusies
  • kunstmatige hartkleppen
  • een geschiedenis van diabetes
  • alle andere voorwaarden waarvan u denkt dat ze relevant kunnen zijn

Lumbaalpunctie

Lumbaalpunctie, ook wel een ruggenprik genoemd, wordt soms gebruikt bij het diagnosticeren van MS. Met deze procedure wordt een monster van uw hersenvocht (CSF) verwijderd om te testen.

Tijdens de procedure wordt een naald in uw onderrug, tussen wervels en in het wervelkanaal ingebracht. Deze holle naald zal het CSF-monster verzamelen om te testen.

Een lumbaalpunctie duurt doorgaans ongeveer 30 minuten en u krijgt plaatselijke verdoving. U wordt waarschijnlijk gevraagd om op één kant te gaan liggen met uw ruggengraat gebogen.

Nadat het gebied is schoongemaakt en een plaatselijke verdoving is toegediend, zal een arts de holle naald in het wervelkanaal steken om één tot twee eetlepels CSF op te zuigen. Meestal is er geen speciale voorbereiding, hoewel u mogelijk wordt gevraagd te stoppen met het gebruik van bloedverdunners.

Artsen die lumbaalpuncties bestellen tijdens het proces van een MS-diagnose, zullen de test gebruiken om aandoeningen met vergelijkbare symptomen uit te sluiten. Ze zullen ook zoeken naar tekenen van MS, zoals:

  • verhoogde spiegels van antilichamen die IgG-antilichamen worden genoemd
  • eiwitten die oligoklonale banden worden genoemd
  • een ongewoon hoog aantal witte bloedcellen

Mensen met MS kunnen een aantal witte bloedcellen hebben dat tot zeven keer hoger is dan normaal. Deze abnormale immuunresponsen kunnen echter ook door andere aandoeningen worden veroorzaakt.

Naar schatting vertoont 5 tot 10 procent van de mensen met MS geen afwijkingen in hun liquor.

Opgeroepen potentiële test

Evoked potential (EP) -tests meten de elektrische activiteit in de hersenen die optreedt als reactie op stimulatie, zoals geluid, aanraking of zicht. Elk type stimuli roept minieme elektrische signalen op, die kunnen worden gemeten door de elektroden die op de hoofdhuid zijn geplaatst om de activiteit in bepaalde delen van de hersenen te volgen.

Er zijn drie soorten EP-tests. De visueel opgewekte reactie (VER of VEP) is de meest gebruikte reactie om MS te diagnosticeren.

Wanneer artsen een EP-test bestellen, gaan ze op zoek naar verminderde transmissie langs de oogzenuwbanen. Dit gebeurt meestal vroeg bij de meeste MS-patiënten. Voordat echter wordt geconcludeerd dat abnormale VER’s het gevolg zijn van MS, moeten andere oculaire of retinale aandoeningen worden uitgesloten.

Er is geen voorbereiding nodig om een ​​EP-test af te leggen. Tijdens de test zit je voor een scherm met een afwisselend schaakbordpatroon erop. Mogelijk wordt u gevraagd om één oog tegelijk te bedekken. Het vereist actieve concentratie, maar het is veilig en niet-invasief.

Als u een bril draagt, vraag dan van tevoren aan uw arts of u deze moet meenemen.

Nieuwe tests in ontwikkeling

Medische kennis gaat altijd vooruit. Naarmate de technologie en onze kennis van MS vordert, kunnen artsen nieuwe tests vinden om het MS-diagnoseproces eenvoudiger te maken.

Momenteel wordt een bloedtest ontwikkeld waarmee biomarkers kunnen worden opgespoord die geassocieerd zijn met MS. Hoewel deze test waarschijnlijk niet in staat zal zijn om MS op zichzelf te diagnosticeren, kan het artsen helpen risicofactoren te evalueren en de diagnose net iets gemakkelijker te maken.

Gemiddelde leeftijd bij diagnose

De meeste mensen die een MS-diagnose krijgen, zijn tussen de 20 en 40 jaar oud. Een MS-diagnose kan echter op elke leeftijd voorkomen, variërend van kinderjaren tot leeftijden boven de 40.

Wat zijn de vooruitzichten voor MS?

Het diagnosticeren van MS kan momenteel een uitdaging en tijdrovend zijn. Symptomen die worden ondersteund door MRI’s of andere testresultaten in combinatie met het wegnemen van andere mogelijke oorzaken, kunnen echter helpen de diagnose duidelijker te maken.

Als u symptomen ervaart die op MS lijken, maak dan een afspraak met uw arts. Hoe eerder u de diagnose krijgt, hoe eerder u een behandeling kunt krijgen, wat kan helpen om de symptomen te verlichten.

Het kan ook nuttig zijn om met anderen te praten die hetzelfde meemaken. Als je advies en verhalen wilt delen in een ondersteunende omgeving, overweeg dan om lid te worden van onze MS Buddy-community. De MS Buddy-app is gratis en beschikbaar voor iPhone of Android.