Overzicht

LRTI staat voor ligamentreconstructie en peesinterpositie. Het is een soort operatie voor de behandeling van artritis van de duim, een veel voorkomende vorm van artritis in de hand.

Gewrichten worden gevormd waar twee botten elkaar ontmoeten. Uw gewrichten zijn bekleed met glad weefsel dat bekend staat als kraakbeen. Kraakbeen zorgt voor een vrije beweging van het ene bot tegen het andere. Als u artritis heeft, is het kraakbeen verslechterd en is het mogelijk dat het de botten niet meer kan opvangen zoals vroeger.

Het probleem kan beginnen wanneer het sterke weefsel (ligament) dat het gewricht bij elkaar houdt, losser wordt. Hierdoor glijden de botten weg en slijten het kraakbeen.

LRTI-chirurgie verwijdert een klein bot (trapezium) aan de basis van de duim en herschikt een nabijgelegen pees om te dienen als kussen voor het jichtige duimgewricht. Een deel van het beschadigde ligament wordt ook verwijderd en vervangen door een stuk van uw polsbuigpees.

De meeste mensen krijgen volledige pijnverlichting van LRTI, maar de hersteltijd is lang en soms pijnlijk. Ook kunnen er aanzienlijke complicaties optreden bij het verwijderen van het trapeziumbot.

Een studie uit 2016 onder 179 mensen suggereert dat verwijdering van het trapezium alleen (trapeziectomie), zonder de aanvullende LRTI-procedure, net zo effectief kan zijn en minder complicaties met zich meebrengt.

Eerdere studies gepubliceerd in de Cochrane-database met medische uitkomsten gaf ook aan dat trapeziectomie alleen beter voor u kan zijn dan een volledige LRTI.

Wie is een goede kandidaat voor deze operatie?

De technische naam voor artritis van de duim is basale gewrichtsartritis.

De beste kandidaten voor LRTI zijn volwassenen met matige tot ernstige basale gewrichtsartritis die moeite hebben met hun duim te knijpen of vast te pakken.

LRTI bestaat al sinds de jaren 70, en de procedure is geëvolueerd en verbeterd. In eerste instantie alleen mensen ouder dan 50 jaar werden overwogen voor de procedure. Sindsdien is het gebruikelijker geworden om jongere leeftijdsgroepen te behandelen.

Basale gewrichtsartritis treft vrouwen ouder dan 50 jaar 10 tot 20 keer vaker dan mannen. Uw vatbaarheid voor basale gewrichtsartritis hangt gedeeltelijk af van erfelijke (genetische) factoren.

Wat te verwachten bij de procedure

Anatomie van de duim

Onderzoek je duim en je voelt twee botten, ook wel vingerkootjes genoemd. Maar er is een derde bot in het vlezige deel van je hand dat bekend staat als het middenhandsbeentje. Het middenhandsbeentje verbindt het langere, tweede bot van uw duim met uw pols.

De botten van je duim hebben drie gewrichten:

  • De eerste bij de punt wordt het interfalangeale (IP) gewricht genoemd.
  • Het tweede gewricht, waar het tweede bot van de duim het handbot (metacarpaal) raakt, wordt het metacarpofalangeale (MP) gewricht genoemd.
  • Het derde gewricht, waar het metacarpale (hand) bot het trapeziumbot van je pols ontmoet, wordt het carpometacarpale (CMC) gewricht genoemd. De CMC is het gewricht dat het meest wordt aangetast bij duimartritis.

De CMC heeft meer bewegingsvrijheid dan enig ander vingergewricht. Hiermee kan de duim buigen, strekken, naar en van de hand af bewegen en ronddraaien. Dit verklaart waarom het pijnlijk is om te knijpen of vast te pakken als u duimartritis heeft.

Aan de basis van de duim bevindt zich het trapeziumbot. Het wordt zo genoemd omdat het de vorm heeft van een trapezium. Het is een van de acht botten die de complexe structuur van je pols vormen.

Een ander gewricht om te overwegen is dat waar het trapezium het andere deel van de pols raakt. Dit draagt ​​de imposante naam van scaphotrapeziotrapezoidal (STT) gewricht. Het kan ook artritis hebben, samen met het CMC-gewricht.

Wat de LRTI-procedure doet

Bij LRTI wordt het trapeziumbot geheel of gedeeltelijk van de pols verwijderd en worden de resterende oppervlakken van de CMC- en STT-gewrichten gladgestreken.

Er wordt een incisie gemaakt in uw onderarm en de FCR-pees (flexor carpi radialis) waarmee u uw pols kunt buigen, wordt doorgesneden.

Er wordt een gat geboord in het middenhandsbeentje van de duim en het vrije uiteinde van de FCR-pees wordt erdoorheen gehaald en weer vastgenaaid.

Het resterende deel van de FCR wordt afgesneden en bewaard in gaas. Een deel van het peesweefsel wordt gebruikt om het ligament van het CMC-gewricht te reconstrueren. Het andere, langere deel wordt opgerold tot een rol die ansjovis wordt genoemd.

De “ansjovis” wordt in het CMC-gewricht geplaatst om de demping te geven die het artritis kraakbeen vroeger bood. Een kunstmatige ansjovis kan ook worden gebruikt om de noodzaak voor het oogsten van een pees te verwijderen.

Om de juiste positionering van de duim en pols te behouden, worden gespecialiseerde draden of pinnen, bekend als Kirschner (K-draden), in de hand geplaatst. Deze steken uit de huid en worden meestal ongeveer vier weken na de operatie verwijderd.

Deze procedure kan worden uitgevoerd onder een type anesthesie dat bekend staat als regionaal okselblok, zodat u geen pijn voelt. Het kan ook onder algemene anesthesie worden gedaan.

Slagingspercentage LRTI-chirurgie

Veel mensen ervaren pijnverlichting na een LRTI-operatie. David S. Ruch, hoogleraar orthopedische chirurgie aan de Duke University in North Carolina, zegt dat LRTI een slagingspercentage van 96 procent heeft.

Maar een recensie uit 2009 van de LRTI-procedures bleek dat 22 procent van de mensen met een LRTI-operatie nadelige effecten had. Deze omvatten:

  • litteken tederheid
  • hechting of breuk van de pees
  • zintuiglijke verandering

  • chronische pijn (complex regionaal pijnsyndroom, type 1)

Dit is vergelijkbaar met bijwerkingen in alleen 10 procent van mensen bij wie het trapeziumbot is verwijderd (trapeziectomie), maar geen ligamentreconstructie en peesinterpositie. Het voordeel van beide procedures was hetzelfde.

Postoperatief protocol en hersteltijdlijn

Regionaal okselblok is het voorkeursvorm van verdoving voor LRTI. Het wordt toegediend in de arteria plexus brachialis, waar het door de onderarm gaat. Het biedt het voordeel van voortdurende pijnverlichting nadat de operatie voorbij is.

U typisch wakker van sedatie met misselijkheid, maar u kunt kort daarna naar huis terugkeren.

Eerste maand

Na de operatie wordt een spalk aangebracht die u minimaal de eerste week draagt. Aan het einde van de week wordt u mogelijk overgeplaatst naar een cast. Of u kunt de spalk een maand na de operatie alleen houden.

U moet uw hand de eerste maand altijd omhoog houden. Uw arts kan een schuimkussen voor de polsverhoging of een ander apparaat aanbevelen. Er worden geen stroppen gebruikt om stijfheid van de schouder te voorkomen.

Na een of twee weken kan het verband op de operatiewond worden vervangen.

Uw arts zal u bewegingsoefeningen voor uw vingers en duim geven die u de eerste maand kunt uitvoeren.

Tweede maand

Na vier weken, zal uw arts de K-draden en steken verwijderen.

Je krijgt een duimspalk die bekend staat als een spica-spalk, die zich aan je onderarm hecht.

Uw arts zal een fysiotherapieprogramma voorschrijven dat het bewegingsbereik en de versterking van de pols en onderarm benadrukt door middel van isometrische oefeningen.

Derde tot zesde maand

Aan het begin van de derde maand ben je begin een geleidelijke terugkeer normale dagelijkse activiteit. U wordt van de spalk gespeend en begint met zachte activiteiten met de aangedane hand. Deze omvatten tandenpoetsen en andere persoonlijke hygiëne-activiteiten, evenals eten en schrijven.

De therapie omvat het knijpen en manipuleren van speciale handplamuur om uw vingers en duim te versterken. De stopverf wordt geleverd in gegradueerde weerstandsniveaus om te gebruiken naarmate uw kracht toeneemt.

Gebruik van de stopverf is aanbevolen voor onbepaalde tijd na de operatie. Sommige mensen kunnen een tot twee jaar aan kracht blijven winnen.

Terug naar het werk

Mensen in witte boorden en leidinggevende functies kunnen mogelijk binnen een week weer aan het werk. Maar het kan wel drie tot zes maanden duren voordat u terugkeert naar een baan waarvoor u veel handen moet gebruiken.

De afhaalmaaltijd

LRTI is een ernstige operatie met een lange hersteltijd. Het kan voor veel mensen een effectieve verlichting van de pijn van duimartritis bieden. Het risico op aanhoudende complicaties kan echter oplopen tot 22 procent.

Als alle andere remedies hebben gefaald en chirurgie de enige optie is, kunt u overwegen om alleen trapeziumverwijdering (trapeziectomie) te overwegen, zonder de volledige LRTI-procedure. Bespreek dit met uw arts en vraag een tweede of derde mening.

U kunt wellicht verlichting vinden door een handspalk te dragen om uw duim te ondersteunen.

Spalken en speciale versterkingsoefeningen voor uw handen, inclusief het gebruik van therapiekit, kunnen helpen. Een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in handen, kan een spalk maken die in uw hand past en u speciale oefeningen geven.

U kunt de operatie niet ongedaan maken. Houd er rekening mee dat er geen remedie is als u tot de 22 procent van de mensen met LRTI behoort die complicaties hebben.