Luizen

Luizen zijn kleine vleugelloze parasitaire insecten die van menselijk bloed leven. Er zijn drie soorten luizen:

  • Hoofdluis (pediculosis capitis). Dit type leeft op het hoofd en de nek. De vrouwtjes produceren een kleverige substantie die hun eitjes (neten genoemd) aan haarschachten hecht.
  • Lichaamsluizen (pediculosis corporis). Dit type leeft en legt eieren op kleding, die naar de huid gaan om zich te voeden.
  • Schaamluis (pediculosis pubis). Dit type, ook wel “krabben” genoemd, leeft in het genitale gebied. Net als bij hoofdluizen produceren de vrouwtjes een kleverige substantie die hun eitjes aan haarschachten hecht. Af en toe zijn ze te vinden op ander grof lichaamshaar zoals wimpers, wenkbrauwen, oksels, baard, snor.

Luizen hebben drie vormen: nit, nimf (komt uit een nit) en volwassen. Meestal kunnen ze minder dan één tot twee dagen overleven zonder zich te voeden met menselijk bloed. Omdat ze alleen kunnen kruipen – niet vliegen of springen – worden ze gewoonlijk verspreid via nauw, persoonlijk contact.

Wimperluizen

De medische term voor luizen die in wimpers leven, is phthiriasis palpebrarum. Ze komen relatief zelden voor.

Logischerwijs zou je denken dat luizen in je wimpers luizen zijn die uit je hoofd bewegen. Eigenlijk, volgens a Studie uit 2009, luizen die in uw wimpers leven, zijn gewoonlijk schaamluis, vaak door handcontact van het genitale gebied naar het oog. Ze hechten zich vast aan de huid van uw ooglid, aan de wortel van de oogwimper.

De levenscyclus van de schaamluis

  • Schaamluisneten komen na 6 tot 10 dagen uit in nimfen.
  • Schaamluisnimfen hebben twee tot drie weken nodig om te rijpen tot een zich voortplantende volwassene.
  • Volwassen schaamluis heeft een levensduur van 3 tot 4 weken, waarin het vrouwtje ongeveer 30 neten zal leggen.

Als u luizen in uw wimpers aantreft, moet u ook de andere delen van het grove haar op uw lichaam, zoals schaamhaar en oksels, controleren. Dit zal helpen bij het bepalen van de omvang van de behandeling.

Foto van wimperluizen

Hoewel ze minder vaak voorkomen dan op het hoofd of in de schaamstreek, kunnen luizen elk gebied met haar infecteren, inclusief wenkbrauwen en wimpers.

Symptomen van wimperluizen

Het eerste symptoom dat u waarschijnlijk zult opmerken, is jeuk. Deze jeuk is het meest intens bij de wortel van de wimpers. Soms wordt de jeuk ’s nachts heviger als de luizen actiever zijn.

Andere symptomen zijn onder meer:

  • kietelend gevoel
  • scheuren
  • roodheid van de ogen
  • wimpers kunnen aan elkaar plakken
  • wimpers kunnen dikker aanvoelen
  • bruine of zwarte vlekken aan de basis van de wimpers

Behandeling van luizen op oogleden en wimpers

Volgens een Casestudy uit 2015werd een patiënt met wimperluizen met succes behandeld met de volgende driedaagse procedure:

  1. Vaseline werd tweemaal daags dik op het deksel aangebracht.

  2. Ongeveer twee uur na het aanbrengen van vaseline werd 1% permethrineshampoo op het ooglid aangebracht.
  3. Ongeveer 10 minuten nadat de shampoo was aangebracht, werd het ooglid grondig gewassen.

Vraag uw arts om advies voordat u een voorgestelde behandeling volgt. Commerciële chemicaliën en shampoos kunnen irritatie of oogletsel veroorzaken als ze niet op de juiste manier worden toegediend.

Uw arts kan een recept voor een oftalmische vaselinezalf voorschrijven als hij denkt dat deze behandelingsroute het beste voor u is.

Verkeerde diagnose van wimperluizen

De doorschijnende ovale neten op de basis van je wimpers lijken veel op de korst van seborrheic blefaritis. EEN Studie uit 2009 gaf aan dat wimpers die besmet zijn met luizen ooglideczeem en blefaritis nabootsen en als zodanig gemakkelijk verkeerd worden gediagnosticeerd.

EEN 2015 studie meldde dat wimpers die besmet zijn met luizen ook lijken op en kunnen verkeerd worden gediagnosticeerd als bacteriële, virale of allergische conjunctivitis.

Afhalen

Luizen die in je wimpers leven, zijn meestal schaamluis. De kans is groot dat uw oogleden erg jeuken. Er is ook een kans dat de besmetting verkeerd wordt gediagnosticeerd als ooglideczeem of blefaritis.