Intermitterende explosieve stoornis (IED) is een psychiatrische stoornis die terugkerende, plotselinge episodes van gewelddadig of agressief gedrag veroorzaakt. Het gedrag wordt beschreven als buiten proportie handelen.

Hoewel de oorzaak van IED niet volledig wordt begrepen, heeft deze waarschijnlijk te maken met factoren zoals genetica en structurele hersenverschillen. Veel mensen met IED zijn ook opgegroeid in een agressieve familiale omgeving.

Omdat er weinig bekend is over de aandoening, bestaat er geen test voor intermitterende explosieve aandoeningen. Maar een professional in de geestelijke gezondheidszorg kan IED diagnosticeren op basis van fysieke en psychologische evaluaties.

In dit artikel zullen we onderzoeken waar een professional in de geestelijke gezondheidszorg naar op zoek zal zijn, samen met de criteria voor een officiële IED-diagnose.

Is er een test voor “woedestoornissen”?

Er is geen test voor intermitterende explosieve stoornis (IED), wat een vrij nieuwe diagnose is. Het werd pas voor het eerst gepresenteerd als een psychiatrische stoornis in de derde editie van de Diagnostic and Statistical Manual (DSM) in 1980.

Maar er is een screeningtool voor de aandoening.

Deze tool, de IED-screeningvragenlijst (IED-SQ) genaamd, kan uw risico op het ontwikkelen van IED beoordelen. Het kan ook helpen bij het opsporen van symptomen en bepalen of aanvullende evaluatie nodig is.

De IED-SQ geeft echter geen officiële diagnose. Het bepaalt alleen de kans dat uw symptomen te wijten zijn aan IED.

Diagnose van intermitterende explosieve stoornis

IED-diagnose wordt gedaan door een professional in de geestelijke gezondheidszorg. Ze zullen talloze methoden gebruiken om een ​​diagnose te stellen.

Dit omvat waarschijnlijk:

  • Medische geschiedenis. Om uw lichamelijke en psychiatrische geschiedenis te begrijpen, zal een arts informatie over uw gezondheidsgeschiedenis vragen.
  • Fysiek onderzoek. Een huisarts gaat op zoek naar mogelijke lichamelijke oorzaken van uw klachten. Uw lichamelijk onderzoek kan bloedonderzoeken omvatten.
  • Psychologische evaluatie. Je bespreekt je gedrag, emoties en gedachten. Hierdoor kan de beroepsbeoefenaar in de geestelijke gezondheidszorg andere psychiatrische aandoeningen uitsluiten.

Uw beroepsbeoefenaar in de geestelijke gezondheidszorg zal uw symptomen dan vergelijken met de criteria in de meest recente uitgave van de DSM (DSM-5). U krijgt de diagnose IED als u een van de volgende symptomen ervaart:

  • verbale of fysieke agressie jegens dingen, dieren of andere mensen, tweemaal per week (gemiddeld), binnen 3 maanden, die geen fysieke schade of letsel veroorzaakt
  • drie agressieve uitbarstingen die schade of letsel veroorzaken, binnen 12 maanden

Volgens de DSM-5 moet de diagnose van IED ook uitbarstingen met zich meebrengen die:

  • niet in verhouding staan ​​tot de situatie
  • worden niet verklaard door een andere psychiatrische stoornis, zoals borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS)
  • zijn niet gerelateerd aan een medische aandoening of drugsmisbruik
  • zijn impulsief en niet gerelateerd aan een ander doel, zoals het verkrijgen van geld
  • leed veroorzaken of uw vermogen om te werken of relaties te onderhouden verstoren

Intermitterende symptomen van explosieve stoornis

IED veroorzaakt een breed scala aan symptomen. Voor of tijdens een IED-aflevering heeft u mogelijk:

  • prikkelbaarheid
  • woede
  • racende gedachten
  • verhoogde energieniveaus
  • hartkloppingen
  • beklemming op de borst
  • spanning
  • trillingen
  • tintelingen

Je acties tijdens een uitbarsting zijn impulsief. Dit betekent dat de mogelijke gevolgen niet in je opkomen. Deze acties kunnen betrekking hebben op:

  • schreeuwen
  • ruzie maken zonder reden
  • voorwerpen gooien
  • gevechten beginnen
  • bedreigende mensen
  • mensen duwen of slaan
  • eigendommen of dingen beschadigen
  • schade toebrengen aan mensen of dieren
  • verkeersagressie
  • huiselijk geweld

Bij volwassenen worden de afleveringen vaak omschreven als ‘driftbuien bij volwassenen’. Elke aflevering duurt meestal minder dan 30 minuten.

Na de aflevering kunt u zich extreem moe of opgelucht voelen. Het kan zijn dat u zich later spijt, schuldig of beschaamd voelt.

Complicaties van intermitterende explosieve stoornis

Als u IED heeft, heeft u meer kans op andere complicaties, waaronder:

  • lichamelijke gezondheidsproblemen, zoals hoge bloeddruk en maagzweren
  • stemmingsstoornissen, waaronder depressie en angst
  • slechte interpersoonlijke relaties
  • drugs- of alcoholmisbruik
  • baan verlies
  • moeite om op school te blijven
  • auto-botsingen (van woede op de weg)
  • financiële of juridische problemen
  • zelf pijniging
  • zelfmoord

Medisch noodgeval

Bel onmiddellijk het alarmnummer als u denkt dat u uzelf of iemand anders pijn zou kunnen doen.

Wanneer moet je naar een dokter

Ga naar een dokter als je constant boos wordt zonder reden. U moet ook hulp zoeken als uw uitbarstingen het moeilijk maken om een ​​baan te behouden of stabiele relaties te onderhouden.

Een arts kan een professional in de geestelijke gezondheidszorg aanbevelen om uw symptomen te evalueren.

Als u IED-symptomen bij een andere volwassene herkent, vraag hem dan (vriendelijk) om een ​​professional te raadplegen. Een therapeut of hulpverlener kan u tips geven om met uw geliefde te praten.

Als u denkt dat uw tiener of kind IED heeft, breng hem dan naar een professional in de geestelijke gezondheidszorg. Een arts kan gezinstherapie aanbevelen als onderdeel van het behandelingsproces.

Afhaal

Hoewel er geen intermitterende explosieve stoornis-test is, kan een professional in de geestelijke gezondheidszorg een vragenlijst gebruiken om uw risico te screenen.

Ze kunnen IED diagnosticeren op basis van uw:

  • medische geschiedenis
  • fysiek examen
  • psychologische evaluatie

Raadpleeg een arts als u denkt dat u IED heeft. Als u IED-symptomen bij uw kind of tiener opmerkt, breng deze dan naar een professional in de geestelijke gezondheidszorg.

Met cognitieve gedragstherapie (CGT) en medicatie is het mogelijk om IED te beheren.